Δεν πέρασαν παρά μόνο λίγες ημέρες από το διαζύγιό του με την Ομόνοια Αραδίππου. Ωστόσο, ο Γιάννος Οκκάς είχε όλη την καλή διάθεση να μιλήσει στο «Goal» για ένα θέμα που δεν αφορά την προπονητική καριέρα του, αλλά κάτι άλλο πολύ πιο ευχάριστο: Το 1-1 της Εθνικής Κύπρου με τη Γερμανία, που διαμορφώθηκε από δικό του πανέμορφο γκολ, μια μέρα σαν τη σημερινή πριν από ακριβώς 20 χρόνια. Στις 15 Νοεμβρίου 2006…
«Φίλε, σε παίρνω εγώ σε λίγο επειδή τώρα δεν μπορώ», απάντησε και πράγματι, σε λιγότερο από 10 λεπτά δέχτηκα την κλήση του και άρχισε μια συζήτηση σαν παιχνίδι με τη μνήμη…
– Τι θυμάστε από όσα σας έλεγε ο Άγγελος Αναστασιάδης πριν από τέτοια παιχνίδια;
Δεν θυμάμαι ακριβώς τα λόγια του. Θυμάμαι, όμως, ότι ο Άγγελος μάς έκανε να αισθανόμαστε πως ήμασταν οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές του κόσμου. Μας μετέδιδε την ψυχολογία ότι, ναι, παίζουμε με ένα μεγαθήριο, αλλά αν ο καθένας έκανε αυτό που έπρεπε, δεν είχαμε να φοβηθούμε τίποτα. Είχε τον τρόπο και το λεξιλόγιο να μας μεταδίδει αυτή την ψυχολογία. Πρέπει να έχεις επίγνωση με ποιον παίζεις, αλλά να βάζεις τον πήχη ψηλότερα. Να προσπαθείς για πράγματα που αρχικά μοιάζουν απίθανα. Αλλά γιατί όχι;
– Αυτή η νοοτροπία είχε καλλιεργηθεί από προηγουμένως;
Ναι, είχαμε κάνει πολύ καλές εμφανίσεις απέναντι σε μεγάλες ομάδες. Είχαμε μια καλή φουρνιά ποδοσφαιριστών, αρκετοί από τους οποίους αγωνίζονταν στο εξωτερικό. Δεν ήταν έκπληξη που θα ερχόταν από το πουθενά.
– Ήταν η καλύτερη φουρνιά της Εθνικής;
Νομίζω πως ναι. Δεν το λέω μόνο εγώ, για να μην ακουστεί εγωιστικό. Το λένε πολλοί που αγαπούσαν την Εθνική.
– Τι θυμάστε από τη φάση του γκολ;
Ο Στάθης Αλωνεύτης έκανε το σλάλομ από αριστερά και έβγαλε τη σέντρα. Έκανα το μονοκόμματο σουτ. Θυμάμαι ακόμη πόσο καλά έπιασα την μπάλα. Όταν την είδα στα δίχτυα, δεν μπορούσα να συγκρατηθώ.
– Αυτό φάνηκε στον πανηγυρισμό σας…
Πρέπει να ανέπτυξα απίστευτη ταχύτητα! Οι συμπαίκτες μου με κυνηγούσαν, αλλά δεν μπορούσαν να με φτάσουν. Σταμάτησα στον πάγκο για να πανηγυρίσω. Ήταν τόση η αδρεναλίνη, που πραγματικά απογειώθηκα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν κάπου αλλού. Ήταν κάτι τεράστιο.
Διαβάστε επίσης: Έσπασε φράγμα 19 χρόνων!
«Η φανέλα μου είχε μεγαλύτερη αξία»
– Είχατε σκοράρει και απέναντι στη Γαλλία. Ήταν ανάλογα τα συναισθήματα;
Όχι, ήταν διαφορετικά. Το γκολ με τη Γαλλία ήταν πολύ όμορφο, από την αρχή της προσπάθειας μέχρι το τελείωμα. Το χάρηκα πάρα πολύ, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Ήταν και η συγκεκριμένη Γαλλία που αντιμετωπίζαμε τότε (σ.σ.: παγκόσμια πρωταθλήτρια 1998, πρωταθλήτρια Ευρώπης 2000). Τα συναισθήματα ήταν εξίσου έντονα, απλώς διαφορετικά.
– Διακρίνατε υπεροψία ή υποτίμηση από τους Γερμανούς;
Όχι. Ήταν μια υπερδύναμη. Οι Γερμανοί μπαίνουν στο γήπεδο για να κερδίσουν. Ήθελαν να αντιμετωπίσουν επαγγελματικά το παιχνίδι, να πάρουν τη νίκη και να επιστρέψουν σπίτι τους. Δεν διέκρινα υποτίμηση. Όμως, τους αιφνιδιάσαμε. Αυτή είναι η αλήθεια.
– Πώς θυμάστε την εξέλιξη του αγώνα;
Θυμάμαι το γκολ του Μπάλακ. Ήταν μια ωραία κομπίνα. Είχα πετύχει και δεύτερο γκολ, που ακυρώθηκε ως οφσάιντ. Ακόμη έχω αμφιβολίες αν ήταν. Μάλλον, είμαι σίγουρος πως δεν ήταν. Πιστεύω ότι, αν μετρούσε, η Γερμανία δεν θα μπορούσε να μας αντιμετωπίσει τόσο εύκολα.
– Ανταλλάξατε φανέλα με κάποιον Γερμανό;
Νομίζω ότι κράτησα τη δική μου. Όταν έψαξα το αρχείο μου, δεν βρήκα γερμανική φανέλα. Σε τέτοια παιχνίδια, όταν σκόραρα, μου άρεσε να κρατώ τη δική μου. Εκείνη την ημέρα είχε μεγαλύτερη αξία από οποιαδήποτε άλλη.
– Πώς σας αντιμετώπισαν οι Γερμανοί στον επαναληπτικό;
Νομίζω ότι έλειπα. Δεν θυμάμαι με σιγουριά.
– Ήσασταν βασικός και αρχηγός, σύμφωνα με την UEFA. Το αποτέλεσμα ήταν 4-0.
Νομίζω πως ό,τι θέλουμε θυμόμαστε τελικά (γέλια).