Χρειάζεται βαθιά και επείγουσα αλλαγή στη στρατηγική. Και κυρίως, απαιτείται βούληση για να ληφθούν αυστηρότατα μέτρα (κι όχι ημίμετρα), μετά τα τελευταία συμβάντα στους αγωνιστικούς χώρους, τα οποία αποτελούν συνέχεια αυτών που καταγράφηκαν την περσινή σεζόν. Και εντός και εκτός γηπέδων. Για να ακριβολογούμε, μετά την επιστροφή των (οργανωμένων) οπαδών στα στάδια, οι γνωστοί-άγνωστοι χούλιγκανς εφαρμόζουν ξανά τους δικούς τους νόμους και κανόνες.
Την ώρα που όλοι συμφωνούν πως η τάξη και η ασφάλεια είναι πρωταρχικές προϋποθέσεις για τη διεξαγωγή ποδοσφαιρικών (και όχι μόνο) αγώνων κι ότι, τα πράγματα τείνουν να βγουν εκτός ελέγχου με την αποθράσυνση των «εγκληματικών στοιχείων», συνεχίζει να παρατηρείται ατολμία. Αυτήν είναι που πληρώνουμε σήμερα. Και δυστυχώς, θα πληρώσουμε αύριο και μεθαύριο.
Γεγονός που από μόνο του, αυξάνει την ανασφάλεια στις τάξεις του φίλαθλου κόσμου, διαπιστώνοντας ότι οι ανεγκέφαλοι των γηπέδων ξέρουν τον τρόπο να υπερφαλαγγίσουν τις δυνατότητες του κράτους και του νόμου. Είναι ουτοπικό να πιστεύει κανείς πως η απαγόρευση μετακίνησης φιλάθλων, μπορεί να αποτελέσει τη λύση στο πρόβλημα.
Υπάρχουν τα νομοθετικά εργαλεία και οι τεχνολογίες που μπορούν να αξιοποιήσουν οι Αρχές. Αυτοί που έχουν το βάρος των αποφάσεων, αλλά και την ευθύνη, οφείλουν επιτέλους με σοβαρότητα να εγκύψουν στο πρόβλημα γιατί η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. Ηλθαν πολλά και μαζεμένα, κύριοι…