Η εικόνα της Ανόρθωσης στην τελευταία θέση της βαθμολογίας είναι λογικό να ενοχλεί κάθε φίλο της ομάδας. Ένα γκολ ενεργητικό, πέντε παθητικό και μηδέν βαθμοί μετά από δύο αγωνιστικές είναι απολογισμός που δεν αρμόζει σε έναν σύλλογο του εκτοπίσματος της Ανόρθωσης. Οι ήττες από ΑΕΛ και Απόλλωνα στο ξεκίνημα της σεζόν έφεραν αναστάτωση στη «Μεγάλη Κυρία». Το παράδοξο και ανησυχητικό θα ήταν να μην προκαλούσαν. Κατανοητός ο προβληματισμός, κατανοητή η ανησυχία. Ο πανικός, όμως, ξεπερνά τα όρια της λογικής!
Μιλάμε για ομάδα με τρανταχτές αδυναμίες, ρόστερ περιορισμένων δυνατοτήτων, που έχασε μάλιστα τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή της, τον Σένσι. Όσοι προσδοκούσαν πως η αλλαγή σκυτάλης στα διοικητικά θα μεταμόρφωνε ως διά μαγείας το… ασχημόπαπο εντός των τεσσάρων γραμμών σε κύκνο, μάλλον ζουν εκτός πραγματικότητας. Η απαγόρευση μετεγγραφών δεν άφηνε περιθώρια βελτιωτικών κινήσεων. Χρίστος Μαραγκός και Σάββας Κουμής παρέλαβαν καμένη γη. Απλήρωτα μηνιάτικα από την περασμένη σεζόν, χρέη εκατομμυρίων σε πρώην ποδοσφαιριστές, κράτος και τρίτους.
Με παράλληλες δράσεις επιχειρούν να βάλουν το οικοδόμημα της Ανόρθωσης σε στέρεες βάσεις. Στελέχωσαν το ποδοσφαιρικό τμήμα με αθλητικό διευθυντή και σύμβουλο ποδοσφαιρικού σχεδιασμού, προχωρούν στην πρόσληψη εκτελεστικού διευθυντή, έκλεισαν εμπορικές συμφωνίες και, με οικονομικό κόστος για τους ίδιους, βάζουν τον σύλλογο σε επαγγελματικές δομές.
Η πικρή πραγματικότητα για την Ανόρθωση είναι πως όλα αυτά δεν μπορούν να επουλώσουν τις αγωνιστικές πληγές. Με αυτές καλείται να πορευτεί σε ολόκληρη τη σεζόν και ο δρόμος θα είναι εξαιρετικά δύσβατος, γεμάτος αγκάθια. Εάν οι κυανόλευκοι τον διαβούν με αξιοπρέπεια, αποφύγουν την εσωστρέφεια και αντέξουν στις μετασεισμικές δονήσεις κάθε αποτυχίας, θα χτίσουν τους πυλώνες για ένα καλύτερο αύριο.