aekaelanorthosisapoelapollonarisdoksaehtnikosomonoiaolympiakospaeekpafosSuper LeaguePremier LeagueSerie ALaLigaEuro 2020

ΡΕΤΡΟΚυπριακές επιτυχίες στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου

Κυπριακές επιτυχίες στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου

Μετά τον διαχωρισμό του κυπριακού στίβου από τον ελλαδικό, το 1983, και τη δημιουργία της ΚΟΕΑΣ, η Κύπρος συμμετέχει ανελλιπώς στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου, το οποίο διεξήγετο ετησίως έως το 1990, ενώ από το 1992 γίνεται κάθε δύο χρόνια.

Σε δύο ιστορικές περιπτώσεις, Κύπριοι πρωταθλητές κατέκτησαν ασημένια μετάλλια. Ο λόγος, για τον σπρίντερ, Άννινο Μαρκουλλίδη και τον άλτη ύψους, Κυριάκο Ιωάννου. Ακόμη, δεν είναι λίγες και οι περιπτώσεις που είχαμε πλασαρίσματα αθλητών μας σε τελικούς. Ας θυμηθούμε τις καλύτερες στιγμές της Κύπρου στη διοργάνωση:

1998 (Bαλένθια): Η τρίτη απόπειρα του Άννινου Μαρκουλλίδη, κυρίαρχου σπρίντερ μας στη δεκαετία του 1990, ήταν και η καλή. Κατέλαβε τη 2η θέση στα 200 μέτρα με 20.65, αφού είχε πετύχει 20.72 στον προκριματικό και 20.81 στον ημιτελικό. Ήταν μια μεγάλη στιγμή για την Κύπρο, η οποία είχε τη σπάνια χαρά να δει και δεύτερο αθλητή της στον τελικό, τον Πρόδρομο Κατσαντώνη, που τερμάτισε 6ος με 22.49. Στα προκριματικά και στα ημιτελικά ο Κατσαντώνης είχε κάνει 21.06 και 20.88 αντιστοίχως. Νικητής ήταν ο Ουκρανός Ασόβιτς (20.40) και 3ος ο Βρετανός Κόντον (20.68). Υπό τις περιστάσεις ήταν επιτυχημένη η συμμετοχή και του Χρίστου Παπαπέτρου, ο οποίος προκρίθηκε στον τελικό των 3.000 μέτρων με 8.02.61. Στον τελικό πήρε την 12η θέση (8.13.98).

Ο Μαρκουλλίδης ατύχησε το 2000 (Γάνδη), όταν προκρίθηκε στον τελικό (με 20.81 και 20.77), αλλά δεν τερμάτισε, λόγω τραυματισμού. Με το ρεκόρ που είχε στα πόδια του θα μπορούσε πάλι να πάρει ένα μετάλλιο (1ος ο Βρετανός Μάλκολμ με 20.54, 2ος ο Βέλγος Στέφενς με 20.70 και 3ος ο Βρετανός Γκόλντινγκ με 21.02).

Το 1996, στη Στοκχόλμη, ο Μαρκουλλίδης (και όχι μόνο) έπεσε θύμα της εκνευριστικής σχολαστικότητας των Σουηδών κριτών, οι οποίοι τον ακύρωσαν επειδή πάτησε γραμμή, σε σημείο της κούρσας που δεν επηρέαζε κανέναν αντίπαλο. Η διοργάνωση του 1996 έβριθε κακοδαιμονίας για την Κύπρο, καθώς ακυρώθηκε και ο Ευριπίδης Δημοσθένους στα 400 μέτρα (παρόμοια περίπτωση με τον Μαρκουλλίδη), ενώ ο Γιάννης Ζησιμίδης στα 60 μέτρα αποκλείστηκε από τον τελικό για χιλιοστά του δευτερολέπτου. Είχε πετύχει τον ίδιο χρόνο (6.69) με τον 8ο αθλητή, τον Βρετανό Τζον, κι έμεινε έξω όταν εξετάστηκε το φώτο φίνις. Την ίδια θέση πήρε και η Δώρα Κυριάκου στα 400 μέτρα (53.47) και έμεινε εκτός τελικού στα σημεία.

Ο εμβληματικός τριπλουνίστας μας, Μάριος Χατζηανδρέου, ήταν ο πρώτος αθλητής της ΚΟΕΑΣ που διακρίθηκε στο Ευρωπαϊκό Κλειστού, όταν κατέλαβε την 6η θέση το 1988 (Βουδαπέστη), με 16,74μ. Δύο χρόνια προηγουμένως (Μαδρίτη) ήταν 8ος στον τελικό με 16,43 μέτρα.

Το 2009, στο Τορίνο, είχαμε το δεύτερο κυπριακό αργυρό μετάλλιο. Το κέρδισε ο Κυριάκος Ιωάννου στο ύψος, με επίδοση 2,29μ. Ο λαμπρός άλτης μας, έδωσε μεγάλη μάχη με τους Ρώσους σταρ του αγωνίσματος, Ιβάν Ούχοφ (1ος με 2,32μ.) και Αλεξέι Ντιμίτρικ (2,29μ.). Ο Κύπριος πρωταθλητής μοιράστηκε τη 2η θέση με τον Ντιμίτρικ, αφού είχαν την ίδια επίδοση και τις ίδιες προσπάθειες.

Ο Ιωάννου στάθηκε πολύ άτυχος το 2015 (Πράγα). Προκρίθηκε άνετα στον τελικό του ύψους, κάνοντας άλμα 2,28μ. στον προκριματικό και έδειχνε έτοιμος για κατάκτηση ενός ακόμη μεταλλίου. Στον τελικό, δυστυχώς, τραυματίστηκε στην πρώτη του προσπάθεια, στα 2,24 μ. Συνέχισε τραυματίας, αλλά ήταν αδύνατον να υπερβεί τα 2,24μ. με ένα πόδι, με συνέπεια να μηδενιστεί και να μείνει στην έβδομη θέση.

Πριν από δύο χρόνια, το 2017, είχαμε τη διάκριση από τον Μίλαν Τράικοβιτς, στην πρωτεύουσα της χώρας καταγωγής του (Βελιγράδι). Προκρίθηκε στον τελικό των 60μ. μετ’ εμποδίων, με επίδοση 7.56 (τότε ήταν παγκύπριο ρεκόρ) και στον τελικό βγήκε 6ος με 7.60. Στο ύψος ήταν σειρά του Βασίλη Κωνσταντίνου για διάκριση, ο οποίος πήρε την 9η θέση με άλμα στα 2,25μ., επίδοση που είχε κάνει και στον προκριματικό.

ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΤΥΧΟΣ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΖΙΩΡΤΖΗΣ ΤΟ 1976

Λουκά (άνδρες) και Λάμπρου (γυναίκες) οι πρωτοπόροι

Ο μυθικός Λουκάς Λουκά υπήρξε ο πρώτος Κύπριος αθλητής που έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, πίσω στο μακρινό 1966. Ο Οι κυπριακοί σύλλογοι υπάγονταν στον ΣΕΓΑΣ τότε, έτσι οι Κύπριοι αθλητές εκπροσωπούσαν την Ελλάδα στον διεθνή στίβο και ο θρυλικός Λουκάς, κορυφαίος σφαιροβόλος στο πανελλήνιο έως και το 1983, χρονιά που αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, ήταν ο πρώτος Έλληνας ρίπτης με συμμετοχή στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Ο Λουκάς πέτυχε πανελλήνιο ρεκόρ (το πρώτο στην ιστορία σε κλειστό) με 16,23 μ. στην παρθενική εκείνη συμμετοχή του. Κατέλαβε την 11η θέση ανάμεσα σε 14 αθλητές και αποκλείστηκε, αφού στον τελικό προκρίνονταν μόνο οι έξι πρώτοι.

Ήταν η πρώτη ευρωπαϊκή διοργάνωση στην ιστορία, υπό την επωνυμία European Indoor Games (Ευρωπαϊκοί Αγώνες Κλειστού Στίβου) και διεξήχθη στην τότε Δυτική Γερμανία (στο Ντόρτμουντ). Λίγα χρόνια αργότερα, το 1970, μετονομάστηκε σε European Indoor Atthletics Championships (Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου). Ως το 1990 το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ήταν ετήσιο, από το 1992 διεξάγεται ανά διετία.

Η ασύγκριτη, στις δεκαετίες 1970 και 1980, Μαρούλα Λάμπρου, υπήρξε επίσης πρωτοπόρος στον κλειστό στίβο για την Ελλάδα και την Κύπρο. Ήταν η πρώτη αθλήτρια, η οποία αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού. Έκανε ντεμπούτο το 1975, στο Κατοβίτσε, όπου κατέλαβε την τιμητική 8η θέση στο μήκος (6,03μ.) ανάμεσα σε 11 αθλήτριες. Στα 60 μέτρα η Λάμπρου είχε πετύχει πανελλήνιο ρεκόρ με 7.79 στον προκριματικό, αλλά έμεινε εκτός τελικού.

Την επόμενη χρονιά, στο Μόναχο, η Μαρούλα Λάμπρου κέρδισε την 5η θέση στο μήκος, με 6,27 μέτρα. Ήταν μεγάλη επιτυχία για Ελληνίδα αθλήτρια, αφού τότε ο κλειστός στίβος στην Ελλάδα ήταν ανύπαρκτος. Μόλις το 1985 κατασκευάστηκε πίστα για κλειστό στίβο, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας του Πειραιά. Οι αθλητές, όσοι συμμετείχαν σε διεθνείς διοργανώσεις, αναγκάζονταν να κάνουν κάποια υποτυπώδη προετοιμασία σε βαλκανικές χώρες (Βουλγαρία και Ρουμανία), οι οποίες διέθεταν κλειστά γήπεδα στίβου και αγωνίζονταν στις διεθνείς διοργανώσεις χωρίς να είναι εξοικειωμένοι με τις ιδιάζουσες συνθήκες του κλειστού στίβου.

Η ΑΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΤΖΙΩΡΤΖΗ

Στο Μόναχο, το 1976, έχασε τη μεγάλη ευκαιρία να αναδειχθεί πρωταθλητής Ευρώπης ένας άλλος Κύπριος αστέρας του στίβου, ο θρυλικός Σταύρος Τζιωρτζής. Με θαυμάσιες εμφανίσεις στους προκριματικούς και ημιτελικούς, μπήκε στον τελικό των 400 μέτρων ως φαβορί, έχοντας πετύχει 48.12 και 47.62 αντιστοίχως. Προηγείτο ώς τα 300 μέτρα, αλλά σε μια άτυχη στιγμή παραπάτησε, έπεσε στην πίστα και τον προσπέρασαν τρεις αντίπαλοί του. Ο Σταύρος κατάφερε και σηκώθηκε, συνέχισε, δεν πρόλαβε, όμως, να καλύψει το χαμένο έδαφος και τερμάτισε, τελικώς, στην 4η θέση με 48.51. Ο πρώτος νικητής, ο Βούλγαρος Μπρατάνοφ, που έχανε μονίμως από τον Τζιωρτζή στους Βαλκανικούς, έκανε 47.79, δηλαδή 17 εκατοστά πιο πάνω από τον ημιτελικό χρόνο του Κύπριου δρομέα, ενώ με «αργές» επιδόσεις (48.19 και 48.46 αντιστοίχως) πήραν τα άλλα μετάλλια ο Δυτικογερμανός Κέλερ και ο Πολωνός Μάντρι.

Ο Τζιωρτζής διακρίθηκε και το 1975 στο Κατοβίτσε, όταν προκρίθηκε στον τελικό των 400 μέτρων, τερματίζοντας 5ος με 50.90. Πέμπτη θέση είχε καταλάβει και ο σπουδαίος δρομέας μας μεγάλων αποστάσεων, Μάριος Κασσιανίδης, το 1980, στο Ζιντελφίνγκεν, όπου έτρεξε τα 3.000 μέτρα σε 8.08.5.

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ