Τα παιχνίδια της «ομάδας που μας ενώνει» στο Nations League ολοκληρώθηκαν και… δεν χάσαμε καιρό. Θυμηθήκαμε αμέσως «τι ’ναι αυτό που μας χωρίζει, μας πληγώνει».
Ένα ντέρμπι Ομόνοια – ΑΠΟΕΛ βρίσκεται προ των πυλών και ως τέτοιο που σέβεται τον εαυτό του, χρειάζεται κάποια συστατικά για να… μυρίσει μπαρούτι. Και αφού η εβδομάδα άρχισε με τη δευτεριάτικη αποδοχή της έφεσης των γαλαζοκίτρινων για άρση της απαγόρευσης μετακίνησης οπαδών τους, χθες άρχισε ένας old classic χαρτοπόλεμος ανάμεσα στις δύο ομάδες. Δεν συγκρίνεται, ευτυχώς, με τις παλιές… καλές ημέρες του αείμνηστου Σεραφείμ και του Πετρίδη, αλλά ας είναι. Πήραμε μια γεύση απ’ τα παλιά… Είμαστε βεβαίως ακόμα στην Τετάρτη και μέχρι το Σάββατο έχουμε ακόμα!
Επί της ουσίας, η Ομόνοια καταγγέλλει δύο μέτρα και δύο σταθμά, ο ΑΠΟΕΛ απαντά με ειρωνεία και η ΚΟΠ επικαλείται την ανεξαρτησία των δικαστικών οργάνων της. Το πρόβλημα, όμως, είναι αλλού. Το καλοκαίρι θεσπίστηκαν αυστηρότερες ποινές, οι τιμωρίες διαδέχονται η μία την άλλη και οι εφέσεις φέρνουν ανατροπές. Όπως φάνηκε και στην πρόσφατη περίπτωση της Ανόρθωσης.
Διαβάστε επίσης: Χαμός «αιωνίων»: Από το 17λεπτο βίντεο και τις οφειλές στα εισιτήρια
Αντί, λοιπόν, να περιορίζεται σε συστάσεις για αποφυγή δημόσιων αντιπαραθέσεων, η ΚΟΠ οφείλει να εξετάσει κατά πόσο οι ίδιοι οι κανονισμοί της εξυπηρετούν τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκαν. Ξέρετε, να τιμωρεί η νεοσύστατη Δικαστική Επιτροπή και να την ταπώνει κατ’ επανάληψη το Εφετείο, δεν είναι ό,τι καλύτερο και σίγουρα δεν είναι λύση…
Α.Β.














