Σοκ για τους ποδοσφαιρόφιλους και ιδιαίτερα για τους Λεμεσιανούς αποτελεί η είδηση ότι η ΑΕΖ Ζακακίου αποχώρησε από τα πρωταθλήματα της ΚΟΠ. Ένα ιστορικό σωματείο, ιδρυμένο το 1956, που κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια να αποκτήσει φίλους πολύ πέρα από τα στενά όρια του Ζακακίου, βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπο με την πιο μαύρη σελίδα της ιστορίας του.
Και είναι δύσκολο να μη σκεφτεί κανείς τον αείμνηστο Στέλιο Χρίστου, εκ των ιδρυτών της ΑΕΖ και επί 65 χρόνια πρόεδρό της. Είναι σίγουρο πως, αν μπορούσε να δει από εκεί ψηλά την κατάσταση, θα πονούσε η ψυχή του. Η αγαπημένη του ΑΕΖ, το καμάρι του, το σωματείο που υπηρέτησε για δεκαετίες, μόλις πέντε χρόνια μετά τον θάνατό του έφθασε στο σημείο να διαγραφεί από τα μητρώα της ΚΟΠ.
Η σημερινή εξέλιξη είναι αποτέλεσμα κακών χειρισμών και διαχειρίσεων των τελευταίων χρόνων, όταν η ΑΕΖ πέρασε σε «ξένα» χέρια. Κάποιοι φαίνεται πως είδαν το όνομα και την ιστορία του σωματείου ως όχημα για δικά τους συμφέροντα και φιλοδοξίες. Όταν η ιστορία ενός συλλόγου γίνεται αντικείμενο διαχείρισης χωρίς να προστατεύεται η ταυτότητά του, το τέλος μπορεί να είναι οδυνηρό.
Ο Στέλιος Χρίστου κρατούσε την ομάδα σταθερά στις μικρές κατηγορίες της ΚΟΠ, βάζοντας το χέρι στην τσέπη μέχρι εκεί που μπορούσε. Έδινε ζωή στο Ζακάκι, ευκαιρίες σε νεαρούς ποδοσφαιριστές και χώρο σε ανθρώπους που ήθελαν απλώς να χαρούν το ποδόσφαιρο.
Σήμερα, η ΑΕΖ βρίσκεται στο μηδέν. Είναι μια μαύρη μέρα και ένα ηχηρό μάθημα προς όλα τα σωματεία. Η επιστροφή μοιάζει δύσκολη, όχι όμως ακατόρθωτη. Αρκεί να βρεθούν άνθρωποι που πραγματικά την πονούν και είναι έτοιμοι να δουλέψουν για την αναγέννησή της.