Τα είδαμε όλα; Μάλλον όχι. Είναι ακόμη νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα, καθώς έχουν συμπληρωθεί μόλις εννέα αγωνιστικές πρωταθλήματος, δηλαδή το ένα τέταρτο της διαδρομής. Εκείνο, όμως, που ήδη διαπιστώνεται είναι πως έχουμε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Η έβδομη ομάδα απέχει μόλις πέντε βαθμούς από την κορυφή, ενώ ακόμη και στην ουρά οι αποστάσεις είναι μικρές. Ένα αποτέλεσμα αρκεί για να αλλάξει σημαντικά τις ισορροπίες.
Αν χρειάζεται ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, αυτό είναι το παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον Απόλλωνα. Η μοναδική αήττητη ομάδα, με την παραγωγικότερη επίθεση, απέναντι στη μοναδική που δεν είχε ακόμη πανηγυρίσει νίκη. Κι όμως, οι μαυροπράσινοι όχι μόνο έσπασαν το ρόδι, αλλά υποχρέωσαν τον αντίπαλό τους στην πρώτη του ήττα, κρατώντας τον μάλιστα στο μηδέν. Να γιατί στο ποδόσφαιρο οι ταμπέλες και οι αριθμοί δεν κερδίζουν παιχνίδια.
Το πρωτάθλημα, λοιπόν, έχει ξεκινήσει με θετικά μηνύματα τόσο σε επίπεδο ανταγωνισμού όσο και αγωνιστικής ποιότητας.
Υπάρχει, ωστόσο, και μια άλλη παράμετρος που δεν μπορεί να περνά απαρατήρητη: η διαιτησία. Οι συχνές διαμαρτυρίες, οι διαρκείς συζητήσεις και οι αμφισβητήσεις δεν περιποιούν τιμή σε κανέναν. Είναι ενδεικτικό ότι στην τελευταία αγωνιστική επικράτησε σχετική ησυχία. Μακάρι να μην αποτελεί απλώς μια ευχάριστη εξαίρεση. Οι διαιτητές οφείλουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις, γιατί ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα χρειάζεται και αξιόπιστη διαιτησία. Διαφορετικά, η καλή εικόνα κινδυνεύει να επισκιαστεί.