Μια βόλτα στο κέντρο της πόλης βοηθά ώστε να πιάσεις τον παλμό της. Όπως, καλή ώρα, συνέβη την περασμένη Παρασκευή στην καρδιά της Λευκωσίας με φόντο το ΑΠΟΕΛ – Ομόνοια 29ης Μαΐου. Με διαφορά λίγων λεπτών άκουσα σχεδόν τις ίδιες ατάκες από δύο παιδιά κοντά στα 20 χρόνια. Ενός Πορτοκαλί και ενός της Θύρας 9: «Πρώτη φορά θα πάω γήπεδο και θα τους έχω απέναντί μου».
Συνειδητοποίησα έτσι ότι από τα γεγονότα του 2018, που έφεραν την αποχώρηση του μεγαλύτερου οπαδικού συνόλου της Ομόνοιας και την ίδρυση νέας ομάδας, μεγάλωσε μια νέα γενιά. Τα παιδιά που ήταν σε προεφηβική ηλικία, ένθεν και ένθεν, τώρα είναι 17-20 ετών και δεν έχουν πολλά να θυμούνται από ανάλογα συναπαντήματα του παρελθόντος. Και αυτοί, ξέρετε, αποτελούν μεγάλο μέρος των οργανωμένων κάθε ομάδας.
Διαβάστε επίσης: Πορτοκαλί – Θύρα 9: Μια απίστευτη συμμαχία για όλους τους λανθασμένους λόγους (pics)
Την περασμένη Κυριακή, λοιπόν, κάποιοι από τους παρευρισκόμενους σε νότια και βόρεια κερκίδα πήραν το βάπτισμα του πυρός. Και σίγουρα θα τους μείνει χαραγμένο στη μνήμη, καθώς η ατμόσφαιρα ήταν εκπληκτική, εκρηκτική και, σε επίπεδο συνθημάτων, «πολεμική». Ευτυχώς έμεινε μόνο έως εκεί…
Όσο για τους παλιούς; Γι’ αυτούς δεν ήταν κοσμογονικό γεγονός, αλλά ένα απλό φρεσκάρισμα μνήμης για το πώς ήταν κάποτε. Πιθανόν πλέον και οι μικρότεροι να έχουν συνειδητοποιήσει πως, παρά την pre game πρεμούρα τους, δύο ημέρες μετά «τα αστέρια θα ’ναι πάντα από πάνω και η γη μας θα γυρνάει κανονικά».
Α.Β.