ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΚΟΥΡΗ
Η οικογένεια της Ανόρθωσης θρηνεί την απώλεια του πρώην προέδρου της Στέλιου Φρεναρίτη που έφυγε για το αιώνιο ταξίδι, σε ηλικία 79 ετών. Ποδοσφαιριστής και αργότερα παράγοντας, προσέφερε ανιδιοτελώς πολυτιμότατες υπηρεσίες σε περιόδους ιδιαίτερα δύσκολες για τον σύλλογο.
Πάντοτε «παρών» στα πέτρινα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, ήταν ένας από τους αγνούς ιδεολόγους, εργάστηκε με παραδειγματική αφοσίωση και ευσυνειδησία για το μεγαλείο της «Κυρίας». Σύμφωνα με το βιβλίο «Ένας Αιώνας Ανόρθωσις Αμμοχώστου», οι ποικιλόμορφες υπηρεσίες του προς την Ανόρθωση τον κατατάσσουν αβίαστα ανάμεσα στις πιο εκλεκτές προσωπικότητές της.
Ο Στέλιος Φρεναρίτης γεννήθηκε στην Πύλα στις 14 Νοεμβρίου 1938. Κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ συνελήφθη από τους Άγγλους για τη δράση του και για μεγάλα χρονικά διαστήματα μεταξύ 1956 και 1958 παρέμεινε έγκλειστος στα κρατητήρια Πύλας και Κοκκινοτριμιθιάς. Από το 1959 έως το 1963 υπήρξε μέλος της ποδοσφαιρικής ομάδας της Ανόρθωσης.
Αγωνιζόταν στην επιθετική γραμμή, είτε ως κεντρικός κυνηγός, είτε ως έξω αριστερά και πανηγύρισε την κατάκτηση τεσσάρων τίτλων, τριών πρωταθλημάτων (1960, 1962, 1963) και ενός κυπέλλου (1962). Στα διοικητικά του Συλλόγου αναμείχθηκε το 1972. Συνυπήρξαν αρμονικά μαζί με τον Κυριάκο Θεοχάρους στην εφορεία της ομάδας. Από τους βασικούς χρηματοδότες της ποδοσφαιρικής ομάδας βοήθησε ποικιλοτρόπως το ποδοσφαιρικό τμήμα προ και μετά της τουρκικής εισβολής του 1974.
Μετά τα τραγικά γεγονότα του 1974 και τον ξεριζωμό, ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, αγωνίστηκε σκληρά και επίμονα για την ανασυγκρότηση του Συλλόγου και των αθλητικών του τμημάτων. Το 1982, μετά την αποχώρηση του Τάκη Πελεκάνου, ανέλαβε την προεδρία της Ανόρθωσης. Ήταν εξ αυτών που οραματίστηκαν και εμπνεύστηκαν τη δημιουργία ενός προσωρινού ιδιόκτητου ποδοσφαιρικού γηπέδου στην προσφυγιά κι ήταν ένας από τους βασικότερους πυλώνες υλοποίησης της δημιουργίας του Σταδίου «Αντώνης Παπαδόπουλος».
Επί των ημερών του διατήρησε την ποδοσφαιρική ομάδα σ’ ένα αξιοπρεπές επίπεδο, ενώ το ανδρικό πετοσφαιρικό τμήμα μεγαλούργησε κατακτώντας τέσσερα συνεχή νταμπλ (1986, 1987, 1988, 1989), ενώ επαναλειτούργησε το τμήμα πετόσφαιρας γυναικών.
Όπως αναφέρεται στο βιβλίο «Ένας Αιώνας Ανόρθωσις Αμμοχώστου», αναμφισβήτητα ο Στέλιος Φρεναρίτης ανήκει σ’ εκείνη την κατηγορία των ρομαντικών και ιδεολόγων παραγόντων, οι οποίοι υπηρέτησαν πιστά και με ανιδιοτέλεια τον Σύλλογο. Των παραγόντων εκείνων, οι οποίοι είχαν τη διάθεση της συνεχούς και αγνής προσφοράς προς την Ανόρθωση. Παρέδωσε την προεδρία στον Κίκη Κωνσταντίνου το 1989. Η ιστορία κατέγραψε το αξιομνημόνευτο και σπουδαίο έργο που επιτέλεσε.
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΡΕΚΟΡ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΦΡΕΝΑΡΙΤΗ
Τα έξι τέρματα που είχε σημειώσει ο Ευθύμης Κουλούρης, στον αγώνα κυπέλλου με την Ελπίδα Ξυλοφάγου (9-0), έφεραν στην επιφάνεια ένα μεγάλο ρεκόρ που κατέχει ο Στέλιος Φρεναρίτης. Ο εκλιπών πρώην πρόεδρος του σωματείου και ποδοσφαιριστής είχε σκοράρει οκτώ φορές στη συνάντηση κυπέλλου με την ΑΕΚ Αμμοχώστου, την περίοδο 1961-62, που έγινε στο ΓΣΕ και έληξε με σκορ 19-0.
«Γνωρίζαμε τα παιδιά της ΑΕΚ, ήταν Βαρωσιώτες φίλοι μας και αγωνιζόντουσαν στη δεύτερη κατηγορία», θυμήθηκε ο Στέλιος Φρεναρίτης μιλώντας στο «Goal». Και πρόσθεσε: «Υπήρχε διαφορά δυναμικότητας. Έκαναν ό,τι μπορούσαν αλλά κάθε φορά που τους βάζαμε γκολ ακολουθούσαν φιλικά πειράγματα. Αγωνιζόμουν ως κεντρικός κυνηγός και σημείωσα οκτώ τέρματα. Τότε, παίζαμε με σχήμα 2-3-5. Στον επόμενο αγώνα με την Αλκή σκόραρα δύο φορές, με την ΑΕΛ σημείωσα ένα τέρμα και ήμουν ο πρώτος σκόρερ στο κύπελλο». Ο Στέλιος Φρεναρίτης φόρεσε τη φανέλα με τον φοίνικα στο στήθος από το 1960 μέχρι το 1964. Μέτρησε 38 συμμετοχές και πέτυχε 17 τέρματα.
ΕΚΤΙΣΑΝ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ!
Η Ανόρθωση, μετά την τουρκική θηριωδία και την προσφυγοποίηση του 1974, βρέθηκε επί ξυρού ακμής, στο χείλος της καταστροφής. Ο Στέλιος Φρεναρίτης, αφότου ανέλαβε την προεδρία αναζωπύρωσε το θέμα κατασκευής γηπέδου.
Το 1982, με τη βοήθεια του μέλους της Ανόρθωσης, Φίλιππου Φιλίππου, εντοπίστηκε η τοποθεσία στην περιοχή παρά τον προσφυγικό συνοικισμό Κόκκινες στη Λάρνακα. Στις 7 Νοεμβρίου του 1982 ανακοινώθηκε ότι στο νέο, προσωρινό στάδιο της Ανόρθωσης στην προσφυγιά θα εδίδετο η ονομασία «Στάδιο Αντώνης Παπαδόπουλος», κατόπιν εισηγήσεως του Πάμπου Χαραλάμπους. Το γήπεδο ετοιμάστηκε εν ριπή οφθαλμού και άρχισε να χρησιμοποιείται αρχές του 1983 για να καλύψει τις προπονητικές ανάγκες των ομάδων της Ανόρθωσης.
Αρχές του 1986, μια ομάδα ανθρώπων εμπνεύστηκε τη μετατροπή του προπονητικού γηπέδου σε αγωνιστικό. Με προτροπή του προέδρου Στέλιου Φρεναρίτη και με την πρωτοβουλία, εν πολλοίς, των Γιαννάκη Πουλλή, Κωστάκη Χατζηκακού, Ανδρέα Καϊττάνη και Άκη Χατζηκωνσταντή, λήφθηκε η απόφαση να ανεγερθεί ένα ποδοσφαιρικό στάδιο προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως έδρα της ομάδας. Ο κύβος ερρίφθη στις 26 Ιουνίου του 1986. Τα έργα ανάπλασης του αγωνιστικού χώρου προχώρησαν με γοργούς ρυθμούς και στις 25 Ιουλίου, ολοκληρώθηκε το περιτοίχισμα και ξεκίνησε η ανέγερση των κερκίδων!
Όπως αναφέρεται στο βιβλίο «Ένας Αιώνας Ανόρθωσις Αμμοχώστου», καίρια και αποφασιστική υπήρξε η βοήθεια και η εθελοντική εργασία των φίλων του Συλλόγου, του προσφυγικού κόσμου, στην κατασκευή του σταδίου. Όλοι όσοι ανέλαβαν να εργαστούν ήταν Ανορθωσιάτες. Διέθεσαν τα μηχανήματα, τα αυτοκίνητά τους, εργάστηκαν νυχθημερόν με απερίγραπτο ενθουσιασμό, αγάπη και μεράκι.
Μεγάλη υπήρξε η συνεισφορά του προέδρου, Στέλιου Φρεναρίτη, τόσο χρηματικά όσο και στον τομέα της κατασκευής λόγω των επαγγελματικών του ασχολιών. Δύο μήνες αργότερα, στις 25 Σεπτεμβρίου του 1986, ανακοινώθηκε η αποπεράτωση του σταδίου «Αντώνης Παπαδόπουλος», το οποίο ολοκληρώθηκε σε χρόνο ρεκόρ. Στην αρχική του μορφή το γήπεδο ήταν χωρητικότητας περίπου 2.500 χιλιάδων θεατών. Η αυλαία του γηπέδου άνοιξε επίσημα στις 12 Οκτωβρίου του 1986 (Ανόρθωση – Ερμής 5-0).