Ο καταξιωμένος προπονητής Ανδρέας Μουσκάλλης καταθέτει τις σκέψεις του για το κυπριακό ποδόσφαιρο και τη διαιτησία, κάνοντας σύγκριση «τότε και τώρα». Στο κείμενό του αναφέρεται στην πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια, στον ρόλο του VAR, αλλά και στις προκλήσεις που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι διαιτητές, με έμφαση στην προσωπικότητα ως καθοριστικό στοιχείο για τη σωστή διαιτησία. Με ειλικρίνεια και χωρίς προκαταλήψεις, αναδεικνύει τη σημασία της δικαιοσύνης στο άθλημα και καλεί όλους τους εμπλεκόμενους να στηρίξουν την προσπάθεια βελτίωσης:
«Παρακολουθώ με μεγάλη προσοχή και σεβασμό τους ποδοσφαιρικούς αγώνες στην Κύπρο και την Ευρώπη. Πρέπει να ομολογήσω ότι το ποδόσφαιρο αναπτύχθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό, ιδιαίτερα η φυσική κατάσταση των ποδοσφαιριστών και η τεχνική, την οποία ονομάζω super technique. Η οργανωμένη εκπαίδευση των ποδοσφαιριστών από μικρή ηλικία, τα γήπεδα και οι ποιοτικές διευκολύνσεις συνιστούν τεράστια εργαλεία στην ανάπτυξη των ποδοσφαιριστών και κατ’ επέκταση των ποδοσφαιρικών ομάδων και γενικά του ποδοσφαίρου. Η ταχύτητα με την οποία διεξάγονται οι ποδοσφαιρικοί αγώνες είναι φανταστική και δημιουργείται ένας όμορφος, συναρπαστικός και ενδιαφέρον ανταγωνισμός.
Γι’ αυτό και για άλλους λόγους, τα οργανωμένα σώματα του ποδοσφαίρου εισήγαγαν στο ποδόσφαιρο την τεχνολογία, για πιο δίκαια, σωστά και ασφαλή πρωταθλήματα. Κατά την άποψή μου, λόγω και της εμπειρίας μου, το VAR λειτουργεί σαν ένα στοιχείο δικαιοσύνης, το οποίο προσπαθεί μέσα από την τεχνολογία να αμβλύνει τις αδικίες και τις κακές αποφάσεις. Για να είμαστε ειλικρινείς, ήμουν αντίθετος με την εισαγωγή του VAR, με τη σκέψη ότι θα αλλοίωνε την ομορφιά και την αυθεντικότητα του ποδοσφαίρου. Θεωρώ ότι είχα λάθος εκτίμηση, διότι μέχρι τώρα το VAR προσφέρει ένα είδος δίκαιου παιχνιδιού, παρ’ όλο που πολλές φορές μας νευριάζει και μας αναστατώνει. Το VAR θεωρώ ότι έδωσε λύσεις, αλλά και τεράστιες βοήθειες, ιδιαίτερα στους διαιτητές, για πιο δίκαιες αποφάσεις, απαλλάσσοντάς τους από το άγχος σε κρίσιμα σημεία ενός ποδοσφαιρικού αγώνα.
Παλαιότερα, στην προπονητική μου διαδρομή, αντιμετώπισα μεγάλες, έξαλλες, απροσμέτρητες αδικίες από τους διαιτητές. Έχω στη μνήμη μου όλη την προπονητική μου σταδιοδρομία, καθώς και την αδικία που ένιωθα από τις αποφάσεις αυτές των διαιτητών. Ομολογώ, όμως, ότι δεν νιώθω κακία για κανέναν από αυτούς, αλλά το αναφέρω για να δώσω την άποψή μου για τους σημερινούς μας διαιτητές. Παρακολουθώντας τους σημερινούς μας ποδοσφαιρικούς αγώνες στην Κύπρο, έρχονται ασφαλώς στη μνήμη μου αγώνες από το παρελθόν και δίκαια, ήρεμα και αντικειμενικά βαθμολογώ τους διαιτητές. Πρέπει να αναφέρω, χωρίς ίχνος προκατάληψης, ότι οι διαιτητές μας βρίσκονται σε ψηλό επίπεδο γνώσεων, φυσικής κατάστασης και αποφάσεων.
Διαβάζω και παρακολουθώ τις διοικήσεις οι οποίες έχουν παράπονα από τη διαιτησία, ιδιαίτερα για μια φάση ή διάφορες άνευ ουσίας φάσεις: άουτ, φάουλ κ.λπ. Την κάθε αποτυχία της ομάδας τους την αποδίδουν στα διαιτητικά λάθη. Θεωρώ το γεγονός αυτό άδικο και επιπόλαιο, να ρίχνονται ευθύνες στη διαιτησία που παρακολουθούμε σήμερα και να δημιουργούνται προκαταλήψεις, άγχος, αναστάτωση στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Ίσως πολλές φορές και βία.
Το VAR θεωρώ ότι είναι μια πραγματική ασφαλιστική δικλίδα για μια δίκαιη αντιμετώπιση όλων των διαγωνιζόμενων ομάδων μας. Οι δε διαιτητές μας νιώθουν πιο άνετοι, ασφαλείς και προσεκτικοί στη δύσκολη εργασία τους. Δεν ισχυρίζομαι ότι μικρά λάθη δεν γίνονται. Όμως δεν γίνονται λάθη τα οποία να καθορίζουν το τελικό αποτέλεσμα. Λάθη γίνονται σε όλους τους ποδοσφαιρικούς αγώνες του πλανήτη μας, όμως όχι καθοριστικά. Δεν είμαι από τους προπονητές που διαχρονικά είχαν τέλειες φιλίες και σχέσεις με τους διαιτητές. Επίσης θεωρώ ότι ήμουν από τους προπονητές που δικαιούνται να μιλούν για μεγάλες αδικίες των ομάδων που ήμουν προπονητής. Όμως μου αρέσει πάντοτε η αλήθεια, χωρίς προκαταλήψεις και εκδικητικότητα. Ούτε είμαι υπερασπιστής τώρα των Κύπριων διαιτητών. Απλώς καταγράφω τις απόψεις μου, μέσα από την τεράστια προπονητική μου διαδρομή και την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου και της διαιτησίας.
Κατά την άποψή μου, η κύρια αδυναμία των διαιτητών μας είναι η έλλειψη προσωπικότητας. Και σ’ αυτό το σημαντικό στοιχείο πρέπει να επικεντρωθούμε όλοι μας, ιδιαίτερα η ΚΟΠ και οι υπεύθυνοι της διαιτησίας. Έχουμε διαιτητές που ψηλαφώ την προσωπικότητά τους. Όμως οι πλείστοι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειές τους, αυτή την αρετή δεν την κατέχουν σε μεγάλο βαθμό. Δεν θα αναλύσω την άποψή μου για τη μεγάλη, έμφυτη αυτή αρετή, τη δυναμική, ποιοτική, αξεπέραστη προσωπικότητα, η οποία σκορπίζει την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό όλων: ποδοσφαιριστών, προπονητών, φιλάθλων και διοικήσεων.
Ο διαιτητής είναι σημαντικός παράγοντας σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα. Θεωρώ ότι με την προσωπικότητά του αποκρούει οποιεσδήποτε ταλαντεύσεις όλων των εμπλεκομένων σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα.
Θεωρώ επίσης ότι η μεταφορά της ευθύνης για μια αποτυχία της ομάδας μας δεν προσφέρει καλή υπηρεσία στο ποδόσφαιρο της πατρίδας μας. Όλοι πρέπει να βοηθήσουν, ιδιαίτερα οι παράγοντες του ποδοσφαίρου και της διαιτησίας, να αναπτύξουν οι διαιτητές μας το στοιχείο της προσωπικότητας. Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό το στοιχείο απουσιάζει σε όλους τους τομείς της κυπριακής πραγματικότητας. Οι γνώσεις εύκολα αποκτούνται, αλλά η απόκτηση της προσωπικότητας χρειάζεται πάρα πολλή δουλειά και προσπάθεια. Θεωρώ τέλος ότι οι διαιτητές μας έχουν μεγάλη πρόοδο και ανάπτυξη και οι έντονες διαμαρτυρίες εναντίον τους είναι άδικες και αχρείαστες.
Ανδρέας Μουσκάλλης
Προπονητής Ποδοσφαίρου
28/09/2025».