Τα μηνύματα της ανακοίνωσης του ΑΠΟΕΛ για την απαγόρευση μετακίνησης οπαδών (Ομόνοια 21/11) και του κεκλεισμένων των θυρών (χθες με Χαλκάνορα) είναι πέρα για πέρα σωστά. Ντροπή στους ρατσιστές που «δεν προσβάλλουν μόνο τις αξίες του αθλητισμού, της κοινωνικής αλληλεγγύης, της ανθρώπινης ισότητας, αλλά και τα 100 χρόνια ιστορίας του ΑΠΟΕΛ».
Θα είναι ακόμα καλύτερα αν η προσπάθεια της διοίκησης του συλλόγου της Λευκωσίας για εντοπισμό των υπαιτίων αποφέρει καρπούς. Και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε περισσότερο με το ότι «ο καθένας από εμάς (σ.σ.: τους ΑΠΟΕΛίστες) οφείλει να συμβάλει στην εξάλειψη συμπεριφορών που δεν έχουν θέση στον ΑΠΟΕΛ και προσβάλλουν την ιστορία και τις αξίες του».
Διαβάστε επίσης: Έφεση για να έχει τους οπαδούς του με Ομόνοια
Για να πούμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, όμως, το φίδι του ρατσισμού δεν εκκολάφτηκε σε μία μέρα σε αυτή τη μερίδα της κερκίδας του ΑΠΟΕΛ. Έστω και αν μιλάμε για μια ανόητη και θλιβερή μειονότητα, εδώ και δεκαετίες οι σβάστικες και τα άλλα ναζιστικά σύμβολα στα χέρια των λίγων αμαυρώνουν την εικόνα των πολλών (η φωτό είναι από τον τελικό Κυπέλλου με την Ομόνοια το 1997).
Πράξεις κατάπτυστες για τις οποίες οι εκάστοτε διοικήσεις του ΑΠΟΕΛ έκλειναν τα μάτια. Αν η ανακοίνωση της περασμένης Τρίτης είναι η αρχή μιας εκστρατείας για εξάλειψη των καταδικαστέων φαινομένων, θα είναι ευχής έργον. Όπως είπε κάποτε ο Ιρλανδός φιλόσοφος και πολιτικός Έντμουντ Μπερκ: «Το μόνο που χρειάζεται για να θριαμβεύσει το κακό είναι οι καλοί άνθρωποι να μην κάνουν τίποτε».
Α.Β.