Η νίκη στην πρεμιέρα και οι μετεγγραφικές κινήσεις του καλοκαιριού είχαν ανεβάσει τον πήχη των προσδοκιών στις τάξεις των οπαδών της ΑΕΛ. Κανείς, ασφαλώς, δεν θεωρούσε δεδομένο το τρίποντο απέναντι στον ΑΠΟΕΛ, γνωρίζοντας πως πρόκειται για μία από τις πιο δύσκολες εξόδους του πρωταθλήματος. Υπήρχε, όμως, η απαίτηση η ομάδα να παρουσιαστεί ανταγωνιστική και να διεκδικήσει με αξιώσεις ένα θετικό αποτέλεσμα.
Αντί αυτού, ήρθε μία από τις πιο βαριές και ντροπιαστικές ήττες των τελευταίων χρόνων. Το 0-6 αποτυπώνει με τον πιο σκληρό τρόπο την εικόνα μιας ομάδας που σε κανένα σημείο του αγώνα δεν έδειξε ικανή να αντιδράσει ή να κυνηγήσει κάτι θετικό. Ακόμη και πριν από την αποβολή του Καφού, η ΑΕΛ έδειχνε άνευρη, χωρίς καθαρό πλάνο και συνοχή.
Ο προβληματισμός αγγίζει αναπόφευκτα και τον προπονητή, τόσο για την αρχική προσέγγιση όσο και για τη διαχείριση του αγώνα. Η ομάδα έμοιαζε άψυχη, η άμυνα παρουσίασε τεράστια κενά και τα «γιατί» είναι πλέον πολλά.
Η επόμενη μέρα είναι δύσκολη. Η ΑΕΛ καλείται να μαζέψει τα κομμάτια της ενόψει Νέας Σαλαμίνας, την ώρα που η ομάδα προγραμματισμού τρέχει για την τελευταία ποιοτική προσθήκη στην επίθεση, πριν κλείσει αύριο το μετεγγραφικό παράθυρο.