Αν δει κανείς πιο προσεκτικά την έως τώρα πορεία του Απόλλωνα, θα διαπιστώσει ότι πίσω από τους βαθμούς αρχίζει να διαμορφώνεται μια συγκεκριμένη αγωνιστική ταυτότητα. Στις πρώτες αγωνιστικές φανέρωσε πως μπορεί να «χτυπήσει» τον αντίπαλο ακριβώς τη στιγμή που το παιχνίδι αλλάζει ισορροπίες. Όχι με αδιάκοπη πίεση, αλλά με αίσθηση του timing, ταχύτητα στην εκτέλεση και αποφασιστικότητα όταν ανοίγεται το… παράθυρο.
Απέναντι στον Άρη, βρέθηκε δύο φορές πίσω στο σκορ και απάντησε ισάριθμες. Η δεύτερη αντίδραση ήρθε σχεδόν αμέσως μετά το 2-1, στοιχείο που λέει πολλά: η ομάδα δεν έχασε την ψυχραιμία της, ούτε άφησε το παιχνίδι να γείρει. Με την Ανόρθωση, τώρα, ο Απόλλων βρήκε γκολ λίγο πριν από το ημίχρονο, ξαναχτύπησε αμέσως μετά την έναρξη του δεύτερου μέρους και τελείωσε το ματς στο φινάλε. Τρία γκολ σε τρία διαφορετικά κομβικά σημεία, δείχνοντας χαρακτήρα.
Διαβάστε επίσης: Η διάγνωση για Γκασπάρ και Σπόλιαριτς και πότε επιστρέφουν
Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον αγωνιστικό γνώρισμα της ομάδας του Ερνάν Λοσάδα: δεν χρειάζεται να έχει τον απόλυτο έλεγχο για να κάνει ζημιά. Χρειάζεται να αναγνωρίσει πότε ο αντίπαλος χάνει ισορροπία και να επιτεθεί χωρίς δεύτερη σκέψη.
Το 0-0 με την Ομόνοια, όμως, αποκάλυψε και την άλλη πλευρά. Όταν το παιχνίδι δεν της προσφέρει τέτοιες ρωγμές, ο Απόλλων δυσκολεύεται να παράξει σταθερά την ίδια ένταση και τον ίδιο όγκο απειλής.
Κι αυτό ακριβώς κάνει το επόμενο ντέρμπι με τον ΑΠΟΕΛ ακόμη πιο ενδιαφέρον. Όχι επειδή θα δείξει αν ο Απόλλων μπορεί να κερδίσει άλλο ένα μεγάλο ματς, αλλά επειδή θα φανεί αν μπορεί να επιβάλει ο ίδιος τις στιγμές του και όχι να περιμένει να του τις προσφέρει ο αντίπαλος.