Όταν πριν 32 τόσα χρόνια, στη Βαρκελώνη, ρωτήσαμε τη Βούλα Πατουλίδου πως μοιάζει το συναίσθημα, να βρίσκεσαι στο πιο ψηλό σκαλοπάτι του βάθρου των Ολυμπιακών Αγώνων, η απάντησή της, πολύ πιθανόν να εμπερικλείει το μεγαλείο της διοργάνωσης.
«Είναι σαν να πεθαίνεις και για να ξαναγεννιέσαι!», είχε πει η χρυσή Ολυμπιονίκης, στα χρόνια της αθωότητας και του πλήρους αυθορμητισμού της. Σήμερα, με τη συμπυκνωμένη σοφία του αθλητισμού και της πολιτικής, ο λόγος της έχει αλλάξει. Έχει τη δυνατότητα να εκφράζεται και να μαγνητίζει.
Όπως έκανε τις προάλλες, όταν βρέθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο για το κατευόδιο των αθλητών μας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Όταν όλοι έμειναν με ανοικτό το στόμα. Κάθε πρότασή της, ένα μάθημα αντίστασης στην ισοπέδωση, προτροπή αντίστασης στην επιβολή. Κάθε ατάκα της, υπενθύμιζε τα συναισθήματά της, εκείνο το μαγικό βράδυ στον λόφο του Μονζουί της Βαρκελώνης.
Όταν… «πέθανε και ξαναγεννήθηκε» και την ίδια ώρα, όπως είπε τις προάλλες, η ίδια έβλεπε έναν αθλητή που δεν ήθελε να τα παρατήσει ποτέ: «Διότι, όταν δεν τα παρατάς, τη διαδρομή τη βρίσκεις».
Η «γνωριμία» μου με τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο κουρμπέτι, κρατάει από το 1988. Από το γραφείο τότε, στη Λευκωσία, πρωινές ώρες (λόγω της διαφοράς ώρας με τη Σεούλ) για την έκδοση μιας απογευματινής εφημερίδα. Ήταν τότε που έσκασε το μεγαλύτερο σκάνδαλο ντόπινγκ στην ιστορία των Αγώνων, με πρωταγωνιστή τον Καναδό Μπεν Τζόνσον. Καλά – καλά, δεν ήξερα τι είναι το… ντόπινγκ. Αυτές οι εμπειρίες κι αν έχουν τη μαγεία τους.
Για να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά, δεν υπάρχει τίποτα πιο μεγάλο από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ούτε ως αθλητική εκδήλωση, ούτε ως παγκόσμιο γεγονός. Σκεφτείτε μόνο ότι για την κάλυψή του διαπιστεύονται πάνω από 20 χιλιάδες εκπρόσωποι των Μέσων μαζικής Ενημέρωσης (γραπτός Τύπος, τηλεόραση, ραδιόφωνο, ιστοσελίδες)!
Στη Βαρκελώνη, στους πρώτους διά ζώσης Ολυμπιακούς Αγώνες, λες και συνωμότησε το σύμπαν. Χρυσό ο Πύρρος Δήμας, χρυσό η Πατουλίδου σε μια διοργάνωση ορόσημο. Η πρώτη Ελληνίδα χρυσή Ολυμπιονίκης, το πρώτο χρυσό στον Στίβο μετά από 80 χρόνια! H πρώτη εμφάνιση της «ντριμ τιμ» της ομάδας μπάσκετ των ΗΠΑ! Ήμουν εκεί ως απεσταλμένος ενός ραδιοφωνικού σταθμού, του «Άστρα». Άλλες εποχές… Σήμερα, οι τηλεοπτικές μεταδόσεις του ΡΙΚ θα γίνουν από το στούντιο!
Κάπως έτσι η συνήθεια έγινε λατρεία και μέρος της επαγγελματικής διαδρομής. Ακόμη και κάποιες σημαντικές στιγμές στη ζωής μας, μετριούνται με βάση τους Ολυμπιακούς. Παντρεύτηκα λίγο μετά… τη Βαρκελώνη κι η κόρη μου γεννήθηκε λίγο πριν… το Σίδνεϊ. Ευλογημένοι όσοι βρεθήκαμε στην Αθήνα το 2004.
Στους πληρέστερους, στους ομορφότερους και στους πιο συναισθηματικούς Αγώνες όλων των εποχών. Ένας καλός φίλος, ο Παντελής Μιχαηλάς, χαρακτήρισε την τελετή έναρξης του Δημήτρη Παπαϊωάννου, με ό,τι πιο ωραίο έχω ακούσει: «Δεν μπόρεσα να δω και πολλά πράγματα, έκλαιγα τρεις ώρες»!
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Παρισιού αρχίζουν. Κι όπως συνηθίζουμε να λέμε τώρα τελευταία, παρά τις αντιξοότητες, με απόλυτο σεβασμό στον απαιτητικό αναγνώστη, δηλώνουμε «παρών» και πάμε, από τη μία υπέρβαση στην άλλη. Καλή ανάγνωση στην ψηφιακή έκδοση που μετροφυλλάτε και καλούς Ολυμπιακούς να έχουμε…