Μια νέα αρχή στον ΑΠΟΕΛ αναζητά ο Ντάνιελ Μαντσίνι, θέλοντας να αφήσει πίσω του τις δύσκολες στιγμές στον Παναθηναϊκό και να ξαναβρεί την αυτοπεποίθησή του. Μιλώντας στο Athletiko, ο Αργεντινός εξηγεί γιατί επέλεξε να συνεχίσει στην Κύπρο και δηλώνει έτοιμος να επιστρέψει στη δράση μετά τον τραυματισμό που τον κράτησε δύο μήνες εκτός.
Αναλυτικά η συνέντευξη
Όταν ο Ντάνιελ Μαντσίνι έφτασε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2019, δεν φανταζόταν ότι θα έβρισκε εδώ ένα δεύτερο σπίτι. Ο Άρης ήταν η αφετηρία μιας διαδρομής που τον έφερε στη συνέχεια στον Παναθηναϊκό και του πρόσφερε ντέρμπι, ευρωπαϊκές βραδιές, έναν τίτλο, αλλά και δύσκολες στιγμές. Χρόνια αργότερα, μιλάει για όλα αυτά με την απόσταση που του δίνει το νέο κεφάλαιο της καριέρας του στην Κύπρο.
Ο 29χρονος Αργεντινός μεσοεπιθετικός έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην Προγιέκτο Κρεσέρ και εξελίχθηκε στη Νιούελς Ολντ Μπόις, με την οποία αγωνίστηκε σε επαγγελματικό επίπεδο πριν συμπληρώσει τα 19 του χρόνια. Τον Ιανουάριο του 2017 πέρασε τον Ατλαντικό για την Μπορντό. Η γαλλική εμπειρία περιλάμβανε δανεισμούς στην Τουρ και στην Οσέρ, προτού ο Άρης τον πείσει να μετακομίσει στη Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο του 2019.
Στα περίπου τριάμισι χρόνια που φόρεσε τα «κιτρινόμαυρα», εξελίχθηκε σε σημαντικό παίκτη της επίθεσης του Άρη. Κατέγραψε 122 συμμετοχές, 14 γκολ και 18 ασίστ, χτίζοντας το όνομά του στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Τον Ιανουάριο του 2023 ακολούθησε η μεταγραφή στον Παναθηναϊκό. Με το «τριφύλλι» έζησε τη διεκδίκηση του πρωταθλήματος, αγωνίστηκε στην Ευρώπη και κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 2024. Η παρουσία του στους «πράσινους» ολοκληρώθηκε με 108 συμμετοχές, έξι γκολ και 12 ασίστ, σε μια πορεία που είχε τόσο ευκαιρίες όσο και περιόδους περιορισμένου χρόνου συμμετοχής.
Σήμερα συνεχίζει στον ΑΠΟΕΛ, όπου μετακινήθηκε τον Ιανουάριο του 2026, αναζητώντας μια νέα αρχή. Στη συνέντευξή του στο Athletiko, ο Μαντσίνι μιλάει για τα πρόσωπα και τα γεγονότα που σημάδεψαν την παρουσία του στην Ελλάδα. Εξηγεί γιατί δεν θα απομάκρυνε τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, αναφέρεται στη συνεργασία του με τους προπονητές του Παναθηναϊκού και περιγράφει πόσο τον επηρέασε η κριτική μετά το παιχνίδι με τη Λαμία. Αποκαλύπτει, επίσης, τις συζητήσεις για την επιστροφή του στον Άρη και τον λόγο που δεν προχώρησαν.
Ο Ντάνιελ Μαντσίνι στο Athletiko
Ντάνιελ, πώς είσαι μετά τον τραυματισμό σου και πότε υπολογίζεις να επιστρέψεις στους αγώνες;
«Πέρασα λίγο δύσκολα. Έχουν συμπληρωθεί δύο μήνες από τον τραυματισμό, αλλά τώρα νιώθω καλά, δόξα τω Θεώ. Αυτή την εβδομάδα ακολουθώ κανονικά όλο το πρόγραμμα με την ομάδα. Έχουμε ένα φιλικό, στο οποίο μπορώ να παίξω λίγο για να πάρω ρυθμό. Πιστεύω ότι μετά τη διακοπή για τις εθνικές ομάδες θα μπορώ να παίξω κανονικά και να είμαι έτοιμος».
Πώς βίωσες αυτό το διάστημα, τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως άνθρωπος;
«Για μένα ήταν ο μεγαλύτερος τραυματισμός που έχω περάσει, γιατί δεν είχα μείνει ποτέ δύο μήνες εκτός. Χρειάζεται να έχεις καθαρό μυαλό και καλούς ανθρώπους δίπλα σου, που να είναι εκεί και στα δύσκολα.
Την ημέρα που συνέβη ήταν πολύ δύσκολο, αλλά προσπάθησα να το δω διαφορετικά. Nα περάσω περισσότερο χρόνο με την οικογένεια και τα παιδιά μου, να ασχοληθώ και με άλλα πράγματα. Ήθελα να βρω κάτι καλό μέσα σε αυτή την κατάσταση, έξω από το ποδόσφαιρο. Είναι δύσκολο να πηγαίνεις κάθε μέρα στην ομάδα, οι συμπαίκτες σου να βγαίνουν για προπόνηση κι εσύ να μένεις μέσα.
Προσπάθησα να κάνω πράγματα που δεν προλαβαίνω όταν έχω συνεχώς αγώνες και προπονήσεις. Το διάστημα πέρασε γρήγορα. Είχα τα παιδιά, το σχολείο τους, διπλές προπονήσεις και θεραπείες καθημερινά. Στο μυαλό μου είχα ότι δεν ήταν κάτι πολύ σοβαρό και αυτό με βοήθησε».
Όταν κοιτάζεις πίσω στη διαδρομή σου στην Ελλάδα, ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό;
«Έχω πολύ καλές αναμνήσεις από την Ελλάδα. Πέρασα περίπου επτά χρόνια εκεί και έζησα πολλά πράγματα. Νιώθω την Ελλάδα σαν το σπίτι μου. Όταν ακούω κάτι γι’ αυτήν, νιώθω όμορφα. Ήταν μια πολύ ωραία χώρα για να ζήσουμε και περάσαμε υπέροχα».
Όταν ήρθες από τη Γαλλία, περίμενες ότι θα έμενες τόσα χρόνια και θα συνδεόσουν με τον Άρη και τον Παναθηναϊκό;
«Καθόλου. Ήμουν μικρός και δεν ήξερα πολλά για την Ελλάδα. Πήγα για να παίξω και να αλλάξω χώρα. Δεν είχα στο μυαλό μου ότι θα έφτανα να παίξω σε τόσο μεγάλες ομάδες. Με τη δουλειά μου, όμως, πιστεύω ότι το κατάφερα».
Τι έχει αλλάξει στον Μαντσίνι του σήμερα σε σχέση με τον παίκτη που ήρθε στην Ελλάδα;
«Έχω δει και έχω ζήσει πολλά πράγματα στην καριέρα μου. Έπειτα από δέκα, δώδεκα χρόνια ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, αλλάζεις. Όταν αλλάζεις χώρες, γνωρίζεις διαφορετικές καταστάσεις και παίζεις με καλούς παίκτες και καλές ομάδες, εξελίσσεσαι. Αυτή είναι η διαφορά σε σχέση με τότε που έφυγα από την Αργεντινή».
Υπάρχει κάποια στιγμή που θα ήθελες να ζήσεις ξανά, αν μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω;
«Πιστεύω ότι όλα συμβαίνουν για κάποιον λόγο. Είμαι πολύ χαρούμενος με όσα έχω κάνει και με το πού βρίσκομαι σήμερα, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά γενικά στη ζωή μου. Δεν έχω κάτι για το οποίο να λέω: “Γιατί δεν έκανα αυτό ή το άλλο;”. Δεν θέλω να γυρίσω πίσω. Πάντα μπροστά».
Τι σου άφησε περισσότερο η Ελλάδα;
«Πολλοί δεν ξέρουν τι θα συναντήσουν στην Ελλάδα, αλλά όταν έρχονται, κανείς δεν θέλει να φύγει. Και για μένα ήταν πολύ δύσκολο να φύγω, γιατί πέρασα πραγματικά όμορφα. Είναι η ζωή, το ποδόσφαιρο, οι ομάδες, ο κόσμος τους. Όλα αυτά μου έμειναν. Δεν κλείνω ποτέ πόρτες και μακάρι μια μέρα να μπορέσω να επιστρέψω».
Αν σου πω «Άρης» και «Παναθηναϊκός» ποιες εικόνες σου έρχονται στο μυαλό;
«Όταν πήγα στον Άρη, δεν ήξερα τι θα συναντήσω. Όλα ήταν καινούργια και πολύ διαφορετικά από τη Γαλλία. Για μένα ο Άρης ήταν το σκαλοπάτι. Στην αρχή ήταν δύσκολα, δεν έπαιζα πολύ. Μετά, την περίοδο του COVID, πήρα ευκαιρίες να παίξω και να δείξω ποιος είμαι. Περάσαμε πολύ καλά και κάναμε ωραία πράγματα, ακόμη κι αν δεν πετύχαμε όλα όσα ήθελε ο κόσμος.
Ο Παναθηναϊκός είναι μια μεγάλη ομάδα, στην οποία πολλοί παίκτες που έρχονται στην Ελλάδα θέλουν να αγωνιστούν. Καταλαβαίνεις το μέγεθός του και έξω από τη χώρα. Ακόμη και τώρα συναντώ κόσμο του Παναθηναϊκού εδώ, ενώ και στην Αργεντινή γνωρίζουν την ομάδα. Έπαιξα στο Europa League και, για μένα, είναι η καλύτερη ομάδα στην οποία έχω αγωνιστεί. Ήταν όμορφο να είμαι στον Παναθηναϊκό».
Τι δεν βλέπει ο κόσμος και δυσκολεύει μια ομάδα όπως ο Άρης να πρωταγωνιστήσει;
«Όταν ήμουν εκεί, είχαμε καθημερινά προβλήματα που ο κόσμος δεν έβλεπε. Ο Άρης προερχόταν από μια δύσκολη περίοδο. Ο φίλαθλος θέλει να πας την Κυριακή και να κερδίσεις, όμως πριν από αυτό υπάρχουν πολλά πράγματα γύρω από την ομάδα.
«Στον Άρη είχα θέματα με τις πληρωμές»
Για να χτίσεις κάτι και να πετύχεις τους στόχους σου, όλα αυτά είναι σημαντικά. Όταν κερδίζεις, όλα φαίνονται ωραία. Όταν δεν πηγαίνουν καλά τα πράγματα, πρέπει να κοιτάξεις τι συμβαίνει γύρω σου και τι χρειάζεται να αλλάξεις».
Μπορείς να μας δώσεις ένα παράδειγμα από τα προβλήματα που αντιμετώπισες προσωπικά;
«Το θέμα που είχα εγώ ήταν οι πληρωμές. Μιλάω για μένα, δεν ξέρω τι ίσχυε για τα άλλα παιδιά. Όταν έφυγα από τον Άρη για τον Παναθηναϊκό, όλα τακτοποιήθηκαν. Δεν μου χρωστάνε τίποτα. Όσο ήμουν εκεί, όμως, αυτό ήταν το πρόβλημα που αντιμετώπιζα προσωπικά».
Υπήρχαν προβλήματα και στα αποδυτήρια;
«Όχι, εγώ δεν έβλεπα κάτι τέτοιο. Μέσα στα αποδυτήρια περάσαμε πολύ καλά. Κάναμε μπάρμπεκιου, βγαίναμε μαζί μετά τις προπονήσεις. Είχαμε πολύ καλά αποδυτήρια και δεν υπήρχε πρόβλημα».
Γιατί θεωρείς ότι στον Άρη έδειξες τον καλύτερο ποδοσφαιρικό εαυτό σου;
«Υπάρχουν προπονητές που σου δίνουν ελευθερία και αυτοπεποίθηση. Στον Άρη συνεργάστηκα με προπονητές που μου έδιναν αυτή την ελευθερία, ώστε να νιώθω άνετα μέσα στο γήπεδο. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ. Για μένα είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορεί να προσφέρει ένας προπονητής σε έναν παίκτη».
Με ποιους προπονητές ένιωσες καλύτερα;
«Ένιωθα πολύ καλά με τον Άκη Μάντζιο. Με βοήθησε, μου έδωσε ευκαιρίες και με έκανε να αισθάνομαι καλά μέσα στο γήπεδο. Το ίδιο και με τον Μπούργος.
Την πρώτη χρονιά, με τον Ένινγκ, ίσως δεν ήμουν ακόμη έτοιμος για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Υπήρχαν και άλλοι καλοί παίκτες στη θέση μου. Δεν είχαμε κάποιο πρόβλημα, απλώς προτιμούσε άλλους. Στο τέλος, μετά την περίοδο του COVID, δεν υπήρχαν πολλοί διαθέσιμοι παίκτες και χρειάστηκε να με βάλει. Έπαιξα και πιστεύω ότι έδειξα ποιος είμαι».
«Ο Μπούργος είχε κοχόνες»
Τι ξεχώρισες στον Μάντζιο και στον Μπούργος;
«Και οι δύο καταλάβαιναν τι είναι ο Άρης και πού είχαν έρθει. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό. Ο Μπούργος ήταν ένας “τρελός” προπονητής, με την καλή έννοια. Είχε έρθει από την Ατλέτικο Μαδρίτης και δεν τον απασχολούσε ποιος ήταν ο αντίπαλος. Θυμάμαι ότι παίξαμε με τον Ολυμπιακό και κερδίσαμε.
Μου άρεσε ότι αντιμετώπιζε αυτά τα παιχνίδια ως αναμετρήσεις 50-50. Δεν φοβόταν τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό ή την ΑΕΚ. Είχε “κοχόνες”, να το πούμε έτσι. Και ο Άκης έχει το ίδιο στοιχείο. Μου αρέσει αυτό σε έναν προπονητή».
Οι συνεχείς αλλαγές προπονητών και παικτών δυσκολεύουν τον Άρη;
«Όταν αλλάζεις πολλά πράγματα, το κάνεις επειδή θέλεις να πάνε καλύτερα. Αν όλα πηγαίνουν καλά, δεν αλλάζεις πολλά. Όταν φέρνεις έντεκα ή δώδεκα παίκτες, συνήθως σημαίνει ότι η προηγούμενη χρονιά δεν ήταν καλή ή ότι θέλεις να αλλάξεις κάτι για να πετύχεις έναν στόχο.
Πιστεύω ότι δεν υπάρχει πάντα η πίστη σε ένα πλάνο δύο ή τριών χρόνων, ώστε να του δώσεις χρόνο και μετά να δεις τι χρειάζεται να αλλάξει. Αυτό γενικά είναι δύσκολο. Ο κόσμος θέλει νίκες κάθε Κυριακή και, όταν δεν είναι ευχαριστημένος, πρέπει να δείξεις ότι κάνεις αλλαγές. Όταν δεν παίρνεις κάτι ή δεν βγαίνεις στην Ευρώπη, αρχίζουν οι αλλαγές σε προπονητές και παίκτες».
Πώς ζούσες τα ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ και τι θυμάσαι από το γκολ σου στην Τούμπα;
«Όταν ήμουν στον Άρη, περίμενα αυτό το ντέρμπι. Ήθελα να το κερδίσω, όπως και τα υπόλοιπα μεγάλα παιχνίδια, αλλά το Άρης–ΠΑΟΚ είναι αυτό που περιμένει περισσότερο ο κόσμος.
Σε ένα τέτοιο παιχνίδι δεν μετράει αν ο αντίπαλος είναι ψηλότερα στη βαθμολογία ή αν έχει καλύτερους και ακριβότερους παίκτες. Είναι 50-50. Μπορείς να κερδίσεις ακόμη και χωρίς να παίξεις καλά. Σε κάποια ντέρμπι δείξαμε ότι το θέλαμε περισσότερο.
«Μετανιώνω για τον πανηγυρισμό μου στην Τούμπα με τον ΠΑΟΚ»
Όταν σκόραρα και κερδίσαμε 1-0 στην Τούμπα, κατάλαβα τι σημαίνει αυτό το παιχνίδι. Για τον πανηγυρισμό μου, όμως, αν έπρεπε να το κάνω ξανά σήμερα, δεν θα τον έκανα. Ποτέ δεν ήμουν έτσι. Εκείνη τη στιγμή, με την ευφορία και όσα υπήρχαν γύρω μου, μου βγήκε αυθόρμητα. Πάνω απ’ όλα πρέπει να υπάρχει σεβασμός στις άλλες ομάδες. Αυτό που έκανα δεν ήταν σεβασμός και δεν μου αρέσει. Δεν το έκανα με κακή πρόθεση, αλλά σήμερα δεν θα το επαναλάμβανα».
Πώς ήταν οι σχέσεις σου με τον Θόδωρο Καρυπίδη;
«Είχαμε καλή σχέση και μιλούσαμε πολύ. Πριν φύγω για τον Παναθηναϊκό είχαμε μαλώσει λίγο για τις πληρωμές, αλλά μετά όλα ήταν καλά. Όταν παίζαμε αντίπαλοι, μιλούσαμε πάντα. Βρεθήκαμε και για καφέ και συζητήσαμε για το ενδεχόμενο να επιστρέψω.
Είναι ένας άνθρωπος με έντονο συναίσθημα, που λέει αυτό που πιστεύει. Μερικές φορές αυτό δεν αρέσει σε κάποιους. Γενικά, όμως, πιστεύω ότι είναι καλός άνθρωπος, που παλεύει και τρέχει για τον Άρη και θέλει να κάνει το καλύτερο για την ομάδα».
Υπάρχει κάποια ιστορία μαζί του που σου έχει μείνει;
«Δεν θυμάμαι τώρα κάτι συγκεκριμένο. Έμπαινε στα αποδυτήρια και έλεγε αυτό που πίστευε, χωρίς να τον νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι. Μετά από κάποια ντέρμπι έκανε φασαρία, είχε τον δικό του τρόπο. Με εμάς, με τον Ματέο Γκαρσία, τον Πάλμα και τον Ιτούρμπε, μιλούσε πολλές φορές σαν φίλος. Ήταν ο πρόεδρος, αλλά είχαμε καλή σχέση».
Γιατί δεν προχώρησε η επιστροφή σου στον Άρη το καλοκαίρι;
«Ήμουν ελεύθερος και προσπαθήσαμε να προχωρήσει η επιστροφή. Υπήρχαν, όμως, κάποια πράγματα στα οποία δεν συμφωνήσαμε και τελικά το θέμα πάγωσε. Μετά μίλησα με τον ΑΠΟΕΛ και προχώρησα. Δεν ήθελα να περιμένω άλλο, ήθελα να ξεκινήσω να παίζω».
«Το καλοκαίρι ήθελα να επιστρέψω στον Άρη»
Εσύ ήθελες να επιστρέψεις;
«Ναι, ήθελα. Αν δεν το ήθελα, δεν θα μιλούσα καν με τον Καρυπίδη και δεν θα τους άφηνα να χάσουν τον χρόνο τους. Πέρασα πολύ όμορφα εκεί, ο Άρης μου έδωσε μια μεγάλη ευκαιρία και ήθελα να γυρίσω για να βοηθήσω όπως μπορούσα. Όλα, όμως, συμβαίνουν για κάποιον λόγο. Το αφήνουμε εκεί».
Πώς θυμάσαι σήμερα τον Παναθηναϊκό;
«Είναι μια μεγάλη ομάδα, που έχει τα πάντα για να πετύχει αυτό που θέλει ο κόσμος της. Στην καθημερινότητά σου ως ποδοσφαιριστής έχεις ό,τι χρειάζεσαι και νιώθεις ασφαλής. Μακάρι φέτος η ομάδα να μπορέσει να κάνει αυτό που περιμένει ο κόσμος».
Τι σε οδήγησε στην απόφαση να φύγεις;
«Είχα ακόμη συμβόλαιο, αλλά ήθελα να παίξω και να γίνω ξανά ο Ντάνιελ Μαντσίνι που είμαι. Θεώρησα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να φύγω, να αφήσω πίσω μου όσα είχαν συμβεί στον Παναθηναϊκό, τα καλά και τα κακά, και να παίξω σε άλλη χώρα, σε μια άλλη μεγάλη ομάδα. Ήθελα να βοηθήσω και να νιώσω ξανά καλά ποδοσφαιρικά».
Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι από εκείνη την περίοδο, τι θα ήταν;
«Θα ήθελα να είχα πιο καθαρό μυαλό όταν έπαιρνα ευκαιρίες. Να μη δίνω τόση σημασία σε όσα υπήρχαν γύρω μου. Δεν ασχολούμαι πολύ με τα social media, όμως σε μια μεγάλη ομάδα βλέπεις και ακούς πράγματα, ακόμη κι αν δεν το θέλεις. Στην Αθήνα όλοι μιλούν για τις μεγάλες ομάδες.
Έδωσα υπερβολική σημασία σε αυτά και έχασα λίγη από την αυτοπεποίθηση που είχα ως ποδοσφαιριστής. Αν μπορούσα να αλλάξω κάτι, θα ήταν αυτό».
Τι σου έδωσε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς και ένιωθες την εμπιστοσύνη του;
«Όταν πήγα στον Παναθηναϊκό, η ομάδα ήταν καλά και αυτό βοηθά έναν νέο παίκτη να ενταχθεί γρήγορα. Έπειτα από δύο ή τρεις μέρες έπαιξα στο Κύπελλο με τον ΠΑΟΚ. Μπήκα στο ημίχρονο και ένιωσα σαν να ήμουν καιρό στην ομάδα. Αυτό δείχνει την καλή δουλειά του προπονητή. Υπήρχαν καλοί παίκτες και μια ξεκάθαρη ιδέα.
Ο Γιοβάνοβιτς μου εξηγούσε απλά πράγματα, όπως πού έπρεπε να βρίσκομαι όταν η μπάλα ήταν στην άλλη πλευρά. Κάποιος άλλος μπορεί να θεωρεί ότι αυτά πρέπει να τα ξέρεις, όμως δεν είναι όλα ίδια. Μικρές λεπτομέρειες μπορούν να σε βοηθήσουν πολύ και να σε κάνουν καλύτερο. Μου έδωσε ευκαιρίες και σεβασμό. Ένιωθα εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση».
«Η αποχώρηση Γιοβάνοβιτς ήταν σοκ για όλους μας»
Πώς ήταν ως άνθρωπος και στη διαχείριση των αποδυτηρίων;
«Είχε τα πάντα κοντά του, τα έλεγχε και τα παρακολουθούσε όλα. Ήταν ένας άνθρωπος που δεν καταλάβαινες πάντα πότε ήταν χαρούμενος και πότε όχι. Όταν, όμως, μιλούσες μαζί του προσωπικά, ένιωθες ότι σε πιστεύει.
Σου έδινε ευθύνη και αυτό σε έκανε να τον σέβεσαι περισσότερο. Όταν σου δίνει την ελευθερία να κάνεις πράγματα, πρέπει κι εσύ να ανταποδώσεις. Για μένα η διαχείρισή του ήταν πολύ καλή».
Πώς βίωσες την αποχώρησή του;
«Ήμουν στην Αργεντινή για τα Χριστούγεννα. Δεν το καταλάβαινα. Είχαμε τελειώσει εκείνη την περίοδο, ήμασταν δεύτεροι και γενικά πηγαίναμε καλά. Δεν ήξερα γιατί έγινε.
Ο πρόεδρος, όμως, είναι αυτός που αποφασίζει και πιστεύω ότι ο Αλαφούζος το έκανε θεωρώντας πως ήταν για το καλό της ομάδας. Εμείς έπρεπε να συνεχίσουμε με τον νέο προπονητή. Δεν μπορείς να μείνεις πίσω επειδή αγαπάς τον προηγούμενο. Ήταν πάντως ένα σοκ για εμάς, γιατί η ομάδα ήταν καλά, ακόμη κι αν υπήρχαν πράγματα που μπορούσαν να βελτιωθούν».
«Ο Τερίμ έκανε τρελά πράγματα»
Αν ήσουν εσύ στη θέση του προέδρου, θα τον απομάκρυνες;
«Εγώ δεν θα το έκανα. Ο Ιβάν είχε αρχίσει να χτίζει ένα πλάνο και έβλεπες κάτι διαφορετικό στον Παναθηναϊκό. Η ομάδα είχε φτάσει κοντά στο πρωτάθλημα και είχε κερδίσει το Κύπελλο. Μου αρέσει να υπάρχει ένα πλάνο και να του δίνεται χρόνος. Δεν ξέρω, όμως, τι υπήρχε στη διοίκηση ή τι συνέβαινε γύρω από την ομάδα. Δεν ήμουν εγώ ο πρόεδρος».
Πώς ήταν η συνεργασία σου με τον Φατίχ Τερίμ;
«Ο Τερίμ έχει κάνει πάρα πολλά στην Τουρκία, αλλά το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει και σήμερα είναι διαφορετικό. Ήρθε τα Χριστούγεννα, δεν είχε επιλέξει ο ίδιος τους παίκτες και εμείς είχαμε μάθει να παίζουμε με διαφορετικό στιλ, με τον Γιοβάνοβιτς. Χρειαζόταν προσαρμογή και χρόνο για να γνωρίσει τους παίκτες που είχε.
Δεν πιστεύω ότι τα έκανε τραγικά. Φτάσαμε στον τελικό του Κυπέλλου μαζί του και μετά, όταν έφυγε, το κατακτήσαμε με τον Χρήστο Κόντη. Μέχρι τον τελικό, όμως, ήταν ο Τερίμ».
Πώς βλέπατε τις επιλογές του να χρησιμοποιεί παίκτες σε διαφορετικές θέσεις;
«Κάποιες φορές δεν το καταλαβαίναμε. Για παράδειγμα, ο Κώτσιρας έπαιξε στο κέντρο με τον Ολυμπιακό και πήγε πολύ καλά, οπότε είπαμε “μπράβο”. Αν δεν είχε πάει καλά, θα λέγαμε “τι έκανε;”.
Έκανε “τρελά” πράγματα, που ίσως εκείνη τη στιγμή θεωρούσε ότι ήταν τα καλύτερα για την ομάδα. Είναι ένας προπονητής με μεγάλο όνομα, που αναλαμβάνει την ευθύνη και δεν επηρεάζεται από όσα λέγονται γύρω του».
Θυμάσαι κάτι διαφορετικό από τις προπονήσεις του;
«Μια φορά πηγαίναμε να κάνουμε ζέσταμα και βγήκε ο Τερίμ και είπε: “Όχι ζέσταμα σήμερα, ξεκινάμε έτσι”. Ήταν πράγματα που ίσως γίνονταν παλιότερα και είχαν αποτέλεσμα. Γι’ αυτό λέω ότι το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει. Πιστεύω, πάντως, ότι είναι καλός άνθρωπος και ήθελε το καλύτερο για τον Παναθηναϊκό. Ίσως δεν έγιναν όσα ήθελε».
Τι εικόνα έχεις από τον Ντιέγκο Αλόνσο;
«Όταν ήρθε ο Ντιέγκο, πίστευα ότι τα πράγματα θα πήγαιναν πολύ καλά. Προπονούμασταν πολύ καλά, είχε τα πάντα μετρημένα και κάναμε καινούργια, σύγχρονα πράγματα. Μετά δεν πήγε καλά και δεν ξέρω γιατί. Είναι κρίμα, γιατί για μένα ξέρει πολύ ποδόσφαιρο και γι’ αυτό έχει περάσει από μεγάλες ομάδες. Δεν φτάσαμε εκεί που ήθελε ο ίδιος και εκεί που θέλαμε εμείς».
«Ο Κόντης θα μπορούσε να μείνει στον Παναθηναϊκό»
Και για τον Χρήστο Κόντη;
«Τον γνωρίζαμε από πριν, όταν ήταν μαζί με τον Ιβάν. Ξέραμε ποιος είναι και πώς δουλεύει. Μετά ήρθε για το Κύπελλο, έφυγε και επέστρεψε ως προπονητής. Πιστεύω ότι είναι καλός προπονητής και το έχει δείξει. Έχει κάνει πολλά πράγματα στον ΟΦΗ και μακάρι να του πάνε ακόμη καλύτερα. Το αξίζει, γιατί δουλεύει πολύ, ξέρει ποδόσφαιρο και είναι καλός άνθρωπος».
Θα μπορούσε ο Παναθηναϊκός να τον είχε κρατήσει περισσότερο;
«Ναι, πιστεύω ότι μπορούσε να μείνει κι άλλο. Γνώριζε τον Παναθηναϊκό από μέσα, ήξερε τους παίκτες και όλα όσα υπήρχαν στην ομάδα».
Τι δεν λειτούργησε στη συνεργασία σου με τον Ρουί Βιτόρια;
«Μου έδωσε πολλές ευκαιρίες να παίξω, αλλά πιστεύω ότι ήταν δικό μου θέμα. Εκείνη τη χρονιά δεν ήμουν καλά, ούτε ποδοσφαιρικά ούτε στο μυαλό μου. Υπήρχαν και άλλοι παίκτες στη θέση μου, τρεις ή τέσσερις δεξιοί εξτρέμ, και προτιμούσε κάποιους από αυτούς.
Όταν μου έδινε ευκαιρίες, δεν είχα ρυθμό, δεν ήμουν έτοιμος και δεν μπορούσα να δείξω ποιος είμαι. Γι’ αυτό δεν πήγε καλά. Δεν πιστεύω ότι μου έκανε κάτι. Δεν έχω δει προπονητή που να θέλει να μη βοηθήσει έναν παίκτη. Υπάρχουν προπονητές που προτιμούν άλλους και πρέπει να το αποδέχεσαι».
Ένιωσες ποτέ ότι κάποιος στον Άρη ή στον Παναθηναϊκό δεν σε προστάτεψε όσο θα ήθελες;
«Όχι, δεν το πιστεύω. Όταν ένας προπονητής σε βάζει να παίξεις και σου δίνει ευκαιρίες, σημαίνει ότι σε πιστεύει. Παίζεις και για τη δική του δουλειά. Δεν πιστεύω ότι θα έβαζε κάποιον που δεν ήθελε να αγωνιστεί. Για μένα κανείς δεν ήθελε να μου κάνει κάτι κακό».
Πώς ήταν η σχέση σου με τον Γιάννη Αλαφούζο;
«Πιστεύω ότι είχαμε καλή σχέση. Δεν μιλούσαμε πολύ, αλλά όταν ερχόταν στα αποδυτήρια ή στο γήπεδο και μας έβλεπε, όλα ήταν καλά».
«Στον τελικό κατάλαβα πόσο πολύ το ήθελε ο Αλαφούζος»
Τι θυμάσαι από τη χαρά του μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου;
«Εκεί κατάλαβα πόσο ο πρόεδρος ήθελε να κατακτήσουμε κάτι. Πιστεύω ότι δουλεύει πολύ για να είναι καλή η ομάδα, αλλά μερικές φορές τα πράγματα δεν βγαίνουν. Ένιωθα ότι το ήθελε πραγματικά, όπως κι εμείς.
Είχαμε περάσει δύσκολα, είχαμε βρεθεί κοντά στο πρωτάθλημα και δεν το πήραμε. Έπρεπε να δώσουμε κάτι στον Παναθηναϊκό. Γι’ αυτό το νιώσαμε και προσωπικά. Τον είδα πολύ χαρούμενο και μου άρεσε αυτό».
Υπήρξε κριτική που σε θύμωσε και ήθελες να απαντήσεις, αλλά τελικά δεν το έκανες;
«Σίγουρα μετά από αυτό που έγινε στο παιχνίδι με τη Λαμία. Αυτό που έκανα το έκανα για το καλό της ομάδας, δεν ήθελα να κάνω κάτι κακό. Μετά από εκείνο το περιστατικό πιστεύω ότι άρχισαν όλα. Ήθελα να μιλήσω, αλλά τελικά δεν το έκανα».
Αν μιλούσες σήμερα για εκείνη τη φάση, τι θα έλεγες;
«Δεν το έκανα για να κάνω κακό στον Παναθηναϊκό. Τα social media το μεγάλωσαν πολύ. Κανείς από εμάς δεν ήξερε ότι θα ήταν πέναλτι. Εγώ πραγματικά πίστευα ότι η μπάλα είχε βγει και ήθελα να σταματήσω τη φάση για να μη δεχτούμε γκολ. Από τις κάμερες φάνηκε ότι δεν είχε βγει.
«Αυτός είναι ο λόγος που έφυγα από τον Παναθηναϊκό»
Όσοι με ξέρουν μέσα στην ομάδα γνωρίζουν ποιος είμαι. Πιστεύω ότι πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις από αυτές που έπρεπε. Δεν έπαιζα πολύ, ο κόσμος μιλούσε για να φύγω και όλο αυτό μεγάλωσε. Μετά δυσκολεύτηκα πολύ να το βγάλω από το μυαλό μου.
Το πέναλτι που σκόραρα στη Σαχτάρ όταν πήραμε την πρόκριση στην Ευρώπη με βοήθησε να αφήσω πίσω μου αυτά τα πράγματα. Ήμουν πολύ χαρούμενος εκείνη την ημέρα. Στη συνέχεια, όμως, ένιωθα ότι δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο στον Παναθηναϊκό, γιατί δεν ήμουν καλά. Γι’ αυτό έφυγα».
Υπήρξε ενδιαφέρον από ελληνικές ομάδες μετά την αποχώρησή σου;
«Υπήρξε αρκετό ενδιαφέρον, δόξα τω Θεώ, παρότι δεν έπαιζα πολύ και δεν ήμουν έτοιμος. Εγώ, όμως, ήθελα να αλλάξω χώρα».
Είχες στα χέρια σου πρόταση από την ΑΕΚ, όπως είχε γραφτεί;
«Αυτό δεν το είχα στα χέρια μου. Υπήρχαν άλλες ομάδες, αλλά για την ΑΕΚ δεν ξέρω αν υπήρχε κάτι ή όχι. Ήθελα να πάω έξω, να καθαρίσω λίγο το μυαλό μου και να ξεκινήσω από την αρχή. Πίστευα ότι, αν έμενα εκεί, δεν θα μπορούσα να βγάλω τελείως από το μυαλό μου όσα είχαν συμβεί. Όταν ήρθα εδώ, ξεκινήσαμε από το μηδέν και οι μήνες που έπαιξα την περσινή χρονιά πήγαν καλά».
Τι μήνυμα θέλεις να στείλεις στον κόσμο του Άρη;
«Θα ξεκινήσω από τον Άρη, γιατί ήμουν εκεί πρώτα. Πιστεύω ότι ο κόσμος ήταν θυμωμένος όταν έφυγα, γιατί είχε προηγηθεί ένα ντέρμπι και μετά έγινε η μεταγραφή στον Παναθηναϊκό. Εγώ το έκανα για το καλό της δουλειάς μου. Όσα χρόνια ήμουν εκεί έδωσα τα πάντα. Μακάρι μια μέρα να μπορέσω να επιστρέψω και να βοηθήσω όπως μπορώ»,
Και στον κόσμο του Παναθηναϊκού;
«Ο Παναθηναϊκός μου έδωσε την ευκαιρία να παίξω σε μια μεγάλη ομάδα και ο κόσμος ήταν δίπλα μου. Προφανώς, κάποια πράγματα που έγιναν δεν του άρεσαν, αλλά δεν τα έκανα για να βλάψω την ομάδα.
Στο τέλος ίσως η σχέση δεν ήταν ίδια όπως στην αρχή, όμως πάντα προσπαθούσα να κάνω το καλύτερο για τον Παναθηναϊκό. Πήραμε το Κύπελλο και ήθελα να πάρουμε και το πρωτάθλημα, γιατί γι’ αυτό πήγα, αλλά δεν τα καταφέραμε. Έκανα όσα μπορούσα.
Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο που είναι πραγματικά Παναθηναϊκός, όχι σε όσους μιλούν από πίσω και λένε μ@@@κιες. Ευχαριστώ όσους ήταν δίπλα μου και στις κακές στιγμές».
Ντάνιελ, θα σου κάνω μερικές γρήγορες ερωτήσεις και θέλω να μου απαντήσεις δίχως πολλή σκέψη:
Ιβάν Γιοβάνοβιτς — Τι σου έδωσε;
«Μου έδωσε την ευκαιρία να παίξω σε μια μεγάλη ομάδα. Είναι ένας σοβαρός άνθρωπος».
Φατίχ Τερίμ — Τι σου έμεινε;
«Ένας κύριος που έχει κάνει πολλά και ήθελε να γράψει ιστορία και στον Παναθηναϊκό. Ίσως δεν τα κατάφερε, αλλά μας άφησε πολλά καλά πράγματα».
Ντιέγκο Αλόνσο — Τι δεν πρόλαβε να κάνει;
«Πιστεύω ότι δεν είχε τον χρόνο που θα μπορούσε να έχει για να κάνει καλά πράγματα».
Ρουί Βιτόρια — γιατί δεν ταιριάξατε;
«Έδωσε ευκαιρίες σε όλους. Γενικά, μετά δεν πήγε καλά, αλλά ευκαιρίες έδωσε».
Άκης Μάντζιος — τι προπονητής ήταν για σένα;
«Ένας σοβαρός προπονητής που μου έδωσε πολλές ευκαιρίες και με πίστευε πάρα πολύ. Μέχρι σήμερα μιλάμε και έχουμε καλές σχέσεις».
Θόδωρος Καρυπίδης — τι άνθρωπος είναι πίσω από τον πρόεδρο;
«Ένας πολύ καλός τύπος, που προσπαθεί να κάνει το καλύτερο για τον Άρη. Θέλει να κάνει τα πάντα και μακάρι να του πάνε καλά τα πράγματα».
Γιάννης Αλαφούζος — Πώς τον έζησες στον Παναθηναϊκό;
«Ηταν ένας άνθρωπος που με πίστευε πολύ. Στην πρώτη μας συνάντηση μου έδειξε ότι με σέβεται και του οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί μου έδωσε την ευκαιρία να παίξω σε μια μεγάλη ομάδα».
Από τον Παναθηναϊκό τι σου λείπει σήμερα;
«Μου λείπει η καθημερινότητα. Όλα τα παιδιά που δουλεύουν εκεί».
Από τον Άρη τι κρατάς;
«Κρατάω τους οπαδούς που πιστεύουν στην ομάδα. Παρά το γεγονός ότι δεν έχει κατακτήσει κάποιον τίτλο αυτά τα χρόνια».
Ποια είναι η κορυφαία και ποια η χειρότερη στιγμή για εσένα στην Ελλάδα;
«Στην Ελλάδα πέρασε πολύ ωραίες στιγμές. Είναι μία χώρα στην οποία νιώθω σπίτι. Δεν θέλω να ξεχάσω κάτι γιατί όλα γίνονται για κάποιον λόγο».