Eίναι αναμφίβολα ένας ζωντανός θρύλος για τη Νέα Σαλαμίνα. Ένας από τους πιο πετυχημένους ξένους – και μη – στην ιστορία των ερυθρολεύκων κι ένας εκ των πρωταγωνιστών για τη μεγαλύτερη επιτυχία. Το κύπελλο του 1990. Ο λόγος για τον Κένι Ντάιερ, ο οποίος με αφορμή ότι σήμερα η προσφυγική ομάδα συμπλήρωσε 78 χρόνια ζωής παραχώρησε συνέντευξη στο «goal.com.cy».
Ο 61 ετών σήμερα παλαίμαχος επιθετικός μίλησε τους συντελεστές της επιτυχίας πριν τρεις δεκαετίες, αποθέωσε τον Ανδρέα Μουσκάλλη, ενώ αποκάλυψε επίσης ότι ο λόγος που δεν επέστρεψε στους ερυθρόλευκους ήταν γιατί δεν το επιθυμούσε ο μετέπειτα προπονητής της ομάδας, Τζέρζι Ένγκελς. Κάπως έτσι έμεινε για εφτά χρόνια στον Εθνικό, όπου επίσης τα πήγε περίφημα.
Ιδιαίτερης αναφοράς αξίζουν τα όσα σημείωσε για τους οπαδούς του προσφυγικού σωματείου, με τους οποίους και είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένος. Τόνισε ότι η ομάδα της Αμμοχώστου μπορεί να επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο, ωστόσο χρειάζεται να γίνουν σωστές επιλογές στη στελέχωση του ρόστερ.
Ο Άγγλος αναφέρθηκε επίσης για το φιλικό των παλαιμάχων της Νέας Σαλαμίνας το οποίο θα γίνει στο «Αμμόχωστος» στις 5 Απριλίου, με τον ίδιο να δίνει το παρών του.
Αναλυτικά όσα μας δήλωσε ο Ντάιερ:
Κένι μένεις μόνιμα Αγγλία, σωστά: «Ναι, αλλά έχω επισκεφθεί την Κύπρο μερικές φορές»
Πάμε απευθείας… στα βαθιά. Έχεις συνδυάσει το όνομα σου με τη μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία της Νέας Σαλαμίνας. Τι θυμάσαι από την κατάκτηση κυπέλλου το 1990: «Το θυμάμαι λες και ήταν χθες. Ήρθα στην Κύπρο το 1988 και είχα τρία φανταστικά χρόνια στη Νέα Σαλαμίνα. Κερδίσαμε κύπελλο και Σούπερ Καπ. Το 1990 κάναμε βασικά το νταμπλ. Μια από τις καλύτερες ομάδες για τις οποίες αγωνίστηκα. Αισθάνομαι περηφάνεια για εκείνη την ομάδα».
Δεν τίθεται θέμα πως η συμβολή του Ανδρέα Μουσκάλλη για το τρόπαιο ήταν καθοριστική: «Σίγουρα! Ο Μουσκάλλης είχε πλάνο. Έβλεπε πολύ μπροστά για την εποχή. Eίχε όραμα. Το συνεχόμενο pressing που ασκούσαμε εμείς τότε το βλέπουμε τώρα από κορυφαίες ομάδες του πλανήτη. Επέλεγε τους ποδοσφαιριστές πολύ προσεκτικά και ο καθένας αποτελούσε ένα κομμάτι του παζλ. Πήγαμε δυο ημιτελικούς κυπέλλου σε δυο χρόνια. Την πρώτη φορά χάσαμε από την ΑΕΛ, την επόμενη κερδίσαμε τον Ολυμπιακό και μετά πήραμε το κύπελλο.
Θυμάμαι πριν σκοράρω με τον Ολυμπιακό στα ημιτελικά είχα δει τον διαιτητή, τον Χατζηστεφάνου, και με το βλέμμα του ήταν λες και ήξερε ότι θα το έβαζα. Βήμα βήμα φτάσαμε στην κατάκτηση του κυπέλλου. Ο Μουσκάλλης ήταν φοβερός στην τακτική. Έκανε εξαιρετική ανάλυση. Ήμασταν πάρα πολύ καλοί στην αντεπίθεση. Είχαμε εξαιρετική άμυνα, ο Φλώρος μεταξύ άλλων ήταν πραγματικός ηγέτης. Και μπροστά παίζαμε άμεσο – αποτελεσματικό ποδόσφαιρο. Με μια δύο πάσες μπορούσαμε να βγούμε μπροστά.
Για τον τελικό ο Μουσκάλης έκανε εξαιρετική δουλειά. Τη βδομάδα πριν τον τελικό μας θύμιζε τι πετύχαμε μέχρι τότε. Για να κερδίσουμε την Ομόνοια έδωσε μεγάλη έμφαση στη λεπτομέρεια. Ο Μουσκάλλης ήταν κορυφή!
Θεωρώ πως αν έμενε o Μουσκάλλης η Νέα Σαλαμίνα θα κατακτούσε κι άλλο κύπελλο ή ακόμη και πρωτάθλημα. Είχαμε νεαρούς που έρχονταν από πίσω. Γιάννης Οκκάς, Ηλίας Ηλία, Κόκος Ηλία… Ο Μουσκάλλης έφυγε για δικούς του λόγους, δεν τους ξέρω».
Τι θυμάσαι από τα παιχνίδια με την Αμπερτίν στην Ευρώπη; «Βγήκαμε Ευρώπη ως κυπελλούχοι. Παίξαμε με σπουδαίους παίκτες. Ήταν φανταστική εμπειρία. Στο πρώτο ματς χάσαμε με 3-0 στο Τσίριεο. Στο πρώτο ημίχρονο παλέψαμε πολύ. Ήταν 0-0 το ημίχρονο. Είχαμε δύο φάσεις για γκολ. Σκόραραν νωρίς στο δεύτερο και χάσαμε με 3-0. Ο Μακνήλ έχασε μεγάλη ευκαιρία για το 1-1. Αν ήταν άλλο ματς θα το έβαζε. Παίζει ρόλο και η πίεση. Στη Σκωτία παίξαμε ακόμη καλυτέρα. Χάσαμε 2-0, είχαμε 3-4 φάσεις. Θα μπορούσαμε να βάλουμε τουλάχιστον δύο γκολ. Είμαι πολύ περήφανος για την προσπάθεια. Θυμάμαι έκανε πολύ κρύο. Το γήπεδο ήταν γεμάτο».
Έφυγες από τη Νέα Σαλαμίνα το 1991 και επέστρεψες στην Αγγλία: «Είχα κάποια οικογενειακά προβλήματα και έπρεπε να φύγω για την Αγγλία. Αρχικά έκανα προπονήσεις με την Ίπσουιτς, κατέληξα τελικά στην Ντόβερ. Ο Μουσκάλλης με έφερε πίσω στην Κύπρο για τον Εθνικό το 1992, όπου έπαιξα για εφτά χρόνια. Ήταν μόλις ανέβηκε ο Εθνικός στην πρώτη κατηγορία. Πολλοί με ρωτάνε γιατί δεν επέστρεψα στη Νέα Σαλαμίνα. Η αλήθεια είναι πως δεν με ήθελε ο Ένγκελς. Ήθελε να πάω για δοκιμαστικά πρώτα και μετά να υπογράψω».
Εκείνη την εποχή ήσουν από τους αγαπημένους της κερκίδας, παίρνεις ακόμη αγάπη από τον κόσμο της Νέας Σαλαμίνας: «Παίρνω μεγάλη αγάπη από τον κόσμο. Το κύπελλο δεν ήταν για τους παίκτες. Ήταν για τον κόσμο. Παίρναμε μεγάλη αγάπη και παλεύαμε για αυτούς κάθε ματς. Ήταν λες και ήμασταν είκοσι παίκτες στο γήπεδο! Πρόσφατα βρέθηκα σε προπόνηση ακαδημιών της ομάδας, όπου προπονητής είναι ο Πάμπης Ανδρέου. Με πλησίασε ένας πατέρας και μου είπε είσαι ο Κένι; Στον τελικό ήμουν εννέα ετών, δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Μόλις κατάλαβα ότι είσαι εσύ ήθελα πολύ να σου μιλήσω!».
Πως βλέπεις τα πράγματα σήμερα για τη Νέα Σαλαμίνα: «Ήμουν στην Κύπρο πριν δυο βδομάδες. Πήγα στο Αμμόχωστος και είδα παιχνίδι της Νέας Σαλαμίνας. Μεταξύ άλλων είδα τον Πάμπη, τον Αρτέμη, τον Μαντζούρα. Πήγα σπίτι του Μουσκάλλη. Την παρακολουθώ και από την τηλεόραση όποτε μπορώ. Ο κόσμος είναι κοντά στην ομάδα, όμως η διαφορά με τότε είναι πως τα γήπεδα γέμιζαν εντελώς. Για μένα η Νέα Σαλαμίνα έχει τους καλύτερους οπαδούς στην Κύπρο. Αν η ομάδα επιστρέψει στις συνεχόμενες νίκες τότε ο κόσμος θα επιστρέψει μαζικά. Να παλεύουν κάθε ματς και ο κόσμος θα επιστρέψει».
Τη δεκαετία του 1990 η Νέα Σαλαμίνα ήταν σε ανοδική πορεία, τις επόμενες δεκαετίες ακολούθησαν αρκετοί υποβιβασμοί. Τι νομίζεις πως έφταιξε για αυτό; «Νομίζω στοίχησαν πολύ οι λανθασμένες επιλογές παικτών. Όπως η ομάδα μου η Τότεναμ που φέτος κινδυνεύει με υποβιβασμό».
Τι χρειάζεται για να επανέλθει δυναμικά; Τα λεφτά αντιλαμβάνομαι παίζουν μεγάλο ρόλο: «Θέλει καλούς παίκτες. Αρχικά αυτό χρειάζεται. Να γίνουν σωστές επιλογές. Χρειάζεται πλάνο. Τότε ο Μουσκάλλης με υπέγραψε για τρία χρόνια. Ήξερε πως είχε τριετές πλάνο. Νομίζω πως μπορείς να κάνεις καλή ομάδα με λίγα λεφτά. Όλοι αρχίζουν από το μηδέν. Την εποχή μου δεν ήμασταν η πιο ακριβή ομάδα, αλλά πήραμε το κύπελλο. Μουσκάλλης και Διόφαντος έκαναν πολύ καλή ομάδα. Αν έχεις λιγότερα λεφτά δεν σημαίνει πως δεν μπορείς να κάνεις καλή ομάδα».
Ανέφερες τον κ. Διόφαντο, μπορείς να κάνεις ένα γενικότερο σχόλιο; «Βέβαια, αυτός και όλο το Δ.Σ. τότε έκαναν εξαιρετική δουλειά. Βοήθησαν πάρα πολύ τη Νέα Σαλαμίνα εκείνα τα χρόνια».
Ένα μήνυμα στον κόσμο της Νέας Σαλαμίνας για τα γενέθλια της ομάδας: «Μια φορά οικογένεια, για πάντα οικογένεια».
Πες μας λίγες λεπτομέρειες για το φιλικό παλαιμάχων: «Θα γίνει στις 5 Απριλίου, στις 10:00, το φιλικό με τους παλαίμαχους στο «Αμμόχωστος». Θα είναι ανοικτό για τον κόσμο. Προπονητής για τη Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου θα είναι ο Κουρέας, ενώ για αυτή στην Κύπρο ο Μουσκάλλης. Θα παίξω και για τις δύο ομάδες. Μεταξύ άλλων θα είναι οι Μαντζούρας, Φλώρος, Αρτέμης, Μαραγκός και Πάμπης. Έχουν αναρτηθεί τα ονόματα. Ο Μακνήλ δεν θα μπορέσει να έρθει. Θα μείνω ακόμη μερικές μέρες στην Κύπρο γιατί θα παίξω και σε φιλικό για τους παλαίμαχους του Εθνικού».
«Κάτι τελευταίο θα ήθελα να προσθέσω. Μετά τον τελικό του 1990 ένας φίλος της Νέας Σαλαμίνας πήρε τη φανέλα μου. Μιλήσαμε πρόσφατα και μου είπε ότι την έχει ακόμη. Του ζήτησα να μου τη δώσει, θα την υπογράψουν όλοι οι παλαίμαχοι που θα είναι στο φιλικό και θα τη δώσω στη Νέα Σαλαμίνα να τη βάλει δίπλα από το κύπελλο».