Το παρών του στα εγκαίνια του νέου οικήματος του Εθνικού Άσσιας έδωσε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, μαζί με τον Υπουργό Εσωτερικών. Μάλιστα, ο Νίκος Χριστοδουλίδης κατά τη διάρκεια του χαιρετισμού του ανακοίνωσε οικονομική εισφορά ύψους 60 χιλιάδων ευρώ στην προσφυγική ομάδα, η οποία φέτος συμπλήρωσε εξήντα χρόνια από την ίδρυση της.
O πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε επίσης αναφορά στην πορεία του Εθνικού Άσσιας από το 1966 μέχρι σήμερα, αλλά και στο γεγονός ότι το Σωματείο συνέχισε το έργο του παρά την προσφυγιά. Γνωστό έγινε ακόμη ότι η ανέγερση του οικήματος, επί κρατικής γης, στηρίχθηκε από το κράτος με ποσό ύψους 170 χιλιάδων ευρώ, με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου το 2017.
Ο χαιρετισμός του Νίκου Χριστοδουλίδη:
«Είναι με αισθήματα βαθιάς συγκίνησης αλλά και περηφάνιας που συμμετέχω, μαζί με τον Υπουργό Εσωτερικών, στην αποψινή εκδήλωση, για να εγκαινιάσουμε το νέο οίκημα του «Εθνικού Άσσιας». H σημερινή μέρα αποτελεί ορόσημο όχι μόνο για το Σωματείο και την κατεχόμενη Κοινότητα της Άσσειας, αλλά και το σύνολο του προσφυγικού κόσμου, αφού με τη σημερινή εκδήλωση, με τα σημερινά εγκαίνια στέλνονται και πολλά μηνύματα σε όλες τις κατεχόμενες κοινότητες.
Η ολοκλήρωση του οικήματος, του προσωρινού σας σπιτιού, αποτελεί, ανάμεσα σε άλλα, ζωντανή απόδειξη της αγάπης σας για την Άσσεια και της θέλησής σας να κρατήσετε άσβεστη τη μνήμη των πατρογονικών μας εστιών μέχρι και την ευλογημένη μέρα της επιστροφής.
Η δική μας παρουσία εδώ, η παρουσία όλων των αξιωματούχων της πολιτείας, αντικατοπτρίζει τον βαθύ σεβασμό προς όλους εσάς, ενός ιστορικού Σωματείου που φέτος συμπληρώνει 60 χρόνια δημιουργικής πορείας. Μιας πορείας που συνδέθηκε αναπόσπαστα με την αγαπημένη μας Άσσεια και τον αγώνα που διεξάγουμε για απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας.
Ο σεβασμός αυτός της Πολιτείας αντανακλά, πρωτίστως, στους ανθρώπους που εργάστηκαν για τη δημιουργία, την ίδρυση, αλλά και την επιτυχή διαδρομή του «Εθνικού Άσσιας» αυτές τις επτά δεκαετίες.
Από την ίδρυσή του, το Σωματείο έθεσε ως γνώμονα της αποστολής του έναν υψηλό, ευγενή στόχο: Να πρωτοστατήσει στα πολιτιστικά και αθλητικά δρώμενα του τόπου μας, αλλά και να καταστεί θεματοφύλακας της ελευθερίας, της ιστορικής και εθνικής μας ταυτότητας. Στα χρόνια που ακολούθησαν, τα μέλη του κατάφεραν, πολλές φορές υπό αντίξοες συνθήκες, να καταστήσουν τον Εθνικό έναν φωτεινό φάρο για τη νέα γενιά.
Έναν ζωντανό πυρήνα που καθοδήγησε τα βήματα των νέων μας στην υγιή ενασχόληση και δραστηριοποίηση.
Την ίδια στιγμή, τα μέλη του Σωματείου σας, ως αποτέλεσμα της φιλοπατρίας και των ιδεωδών που ανέπτυξαν από την ιστορική του διαδρομή, βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της διεκδίκησης και της υπεράσπισης της ελευθερίας και της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας, μάλιστα με τρεις ποδοσφαιριστές να έχουν χάσει τη ζωή τους το 1974. Και παρά τον βίαιο ξεριζωμό, ως αποτέλεσμα της παράνομης τουρκικής εισβολής του 1974, η πορεία του Σωματείου δεν ανακόπηκε.
Στα δύσκολα χρόνια μετά το 1974, ο Εθνικός αποτέλεσε τον ακλόνητο συνεκτικό δεσμό για τους απανταχού Ασσιώτες. Εξήντα χρόνια μετά την ίδρυσή του, ο δεσμός αυτός, γίνεται ακόμη πιο ισχυρός, και το νέο οίκημα γίνεται ο φορέας του ιστορικού παρελθόντος, αλλά και ο συνεχιστής της πορείας σας.
Είναι η προσωρινή εστία που κρατά όλες και όλους εσάς ενωμένους. Αποτελεί το σύμβολο αγωνιστικότητας και αντίστασης, που διατηρεί ζωντανές τις ρίζες σας. Από εδώ, θα συνεχίσετε μέχρι την ευλογημένη μέρα της απελευθέρωσης να γαλουχείτε και να μεταλαμπαδεύετε στη νέα γενιά την ταυτότητα, τον πολιτισμό, αλλά και την περήφανη ιστορία της Άσσειας.
Ιδιαίτερα, η δημιουργία μιας αίθουσας στο νέο οίκημα αφιερωμένης στον Μιχαήλ Κκάσιαλο φέρει βαθύτατο συμβολισμό και συνιστά έναν ζωντανό φάρο προς την κατεύθυνση που προανέφερα. Η αίθουσα αυτή αποτελεί ένα πνευματικό καταφύγιο, όπου η ιστορία, η παράδοση και ο πολιτισμός της κατεχόμενης Άσσειας παραμένουν αλώβητα από τον χρόνο.
Παράλληλα, ο χώρος αυτός κρατά άσβεστη τη μνήμη της τραγικής θυσίας του ίδιου του Κκάσιαλου το 1974, μετατρέποντας την καλλιτεχνική του κληρονομιά σε μια διαρκή πράξη αντίστασης ενάντια στη λήθη και σε μια υπόσχεση επιστροφής.
Και αυτό ακριβώς έχετε πετύχει όλα αυτά τα χρόνια στην προσφυγιά. Από τις τάξεις του Σωματείου έχουν ήδη περάσει γενιές νέων που δεν είχαν την τύχη να γεννηθούν στην Άσσεια. Νέοι και νέες που την αναγνωρίζουν, την αγαπούν και τη διατρανώνουν περήφανα ως την αδιαμφισβήτητη κοιτίδα και τον τόπο καταγωγής τους και αγωνίζονται για την επιστροφή. Και για αυτό το σπουδαίο επίτευγμα, για αυτή την άσβεστη σπίθα, δικαιούστε να είστε βαθιά περήφανοι.
Αυτό το βαρύ, αθλητικό, πολιτιστικό, αλλά πρωτίστως εθνικό χρέος σηκώνετε στους ώμους σας, όλοι εσείς οι άνθρωποι των προσφυγικών μας σωματείων. Γι’ αυτό τον λόγο, η στήριξή μας στο έργο σας, όπως και προς κάθε προσφυγικό σύνολο, είναι και θα παραμείνει δεδομένη. Στο πλαίσιο αυτό, η ανέγερση του οικήματος, επί κρατικής γης, στηρίχθηκε από το κράτος με ποσό ύψους 170 χιλιάδων ευρώ, με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου το 2017. Ο χώρος που σας παραχωρήθηκε ήταν απόφαση του αείμνηστου Γλαύκου Κληρίδη. Ουσιαστική υπήρξε και η δική σας συμβολή. Με την ευκαιρία της αποψινής εκδήλωσης και των 60 χρόνων του Σωματείου, θα ήθελα να ανακοινώσω οικονομική εισφορά ύψους 60 χιλιάδων ευρώ. Ειδικότερα προς τα προσφυγικά σωματεία έχουμε διπλή υποχρέωση να ανταποκριθούμε ως ένδειξη ευχαριστιών, αλλά περισσότερο, ώστε αυτά τα λεφτά να επενδυθούν στις ακαδημίες, στη νέα γενιά. Και χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί πέραν των 250 παιδιών είναι στις ακαδημίες του Εθνικού.
Κυρίες και Κύριοι,
Η Άσσεια πλήρωσε το βαρύτερο τίμημα της τουρκικής εισβολής. Αποκόπηκε από τις ελεύθερες περιοχές στις 14 Αυγούστου 1974 και, την επομένη ημέρα, τα τουρκικά στρατεύματα εισήλθαν στο χωριό. Οι εγκλωβισμένοι κάτοικοι της Άσσειας –μια κοινότητα το 1974 πέραν των 3000 κατοίκων, με τα τότε δεδομένα ήταν κωμόπολη– καθώς και κάτοικοι γειτονικών χωριών που είχαν καταφύγει εκεί, βρέθηκαν αντιμέτωποι με βιαιοπραγίες, δολοφονίες, κακοποιήσεις και ομηρεία ανυπεράσπιστων πολιτών.
Ογδόντα οκτώ συμπατριώτες μας, οι οποίοι κατάγονταν ή διέμεναν στην Άσσεια, κατέστησαν αγνοούμενοι. Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί οστά 69 προσώπων, με τα στοιχεία να μαρτυρούν την άγρια δολοφονία αυτών των 69 συμπατριωτών μας, ενώ η τύχη άλλων 19 εξακολουθεί να αγνοείται. Τραγική είναι η περίπτωση των 70 ανδρών από την Άσσεια και τα γύρω χωριά, οι οποίοι αρπάχθηκαν με τη βία και μεταφέρθηκαν αρχικά στο Γκαράζ Παυλίδη και στη συνέχεια στην περιοχή Ορνίθι της Αφάντειας, όπου δολοφονήθηκαν. Υπολείμματα οστών εντοπίστηκαν αργότερα σε πηγάδια της περιοχής. Τα κύρια λείψανά τους, όμως, είχαν μετακινηθεί από τους αρχικούς χώρους ταφής και εξακολουθούν να αναζητούνται, ώστε να παραδοθούν στις οικογένειές τους και να ταφούν με τις δέουσες τιμές.
Παρά δυσκολίες και τις προκλήσεις, αλλά, δυστυχώς, και την άρνηση της τουρκικής πλευράς να συνεργαστεί –είναι ένα από τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης που έχουμε προτείνει– οι προσπάθειές μας συνεχίζονται. Έχω ενημερωθεί ότι στο Ορνίθι, κοντά στα πηγάδια που ανασκάφηκαν, οριοθετήθηκαν και άλλα πηγάδια για ανασκαφή. Με βάση τον προγραμματισμό, το 2027 θα ανασκαφούν δύο πηγάδια για τους αγνοούμενους Ασσιώτες.
Επίσης, θα γίνει διερεύνηση επιπλέον σημείων που εμπίπτουν σε στρατιωτική περιοχή, μέχρι να καταλήξουμε σε σημεία προς ανασκαφή, τα οποία θα τεθούν ως προτεραιότητα. Τρία σημεία βρίσκονται εντός και πέριξ της Άσσειας.
Φίλες και Φίλοι,
Κλείνοντας, θέλω να συγχαίρω θερμά τον Πρόεδρο, το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη του «Εθνικού Άσσιας» για το πείσμα, το όραμα και την ακούραστη εργασία τους, χάρη στα οποία αυτό το σπίτι-οχυρό της μνήμης είναι σήμερα πραγματικότητα. Αυτό το οικοδόμημα που αποδεικνύει περίτρανα πως η ιστορία και οι ρίζες μας δεν φυλακίζονται σε συρματοπλέγματα, ούτε σβήνουν με το πέρασμα του χρόνου.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ».














