Σαν να κουβαλάει παλιές αμαρτίες…

Η αναγνώριση δημιουργεί κύρος και η επιτυχία αυξάνει τη διάθεση και την υπομονή που σήμερα εξαντλείται νωρίτερα από την… περιρρέουσα ατμόσφαιρα!

ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

RADIO ACTIVE (ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΔΡΑΣ 18.00-19.00), ΤΗΛ. 22-744333

Πάλι γκολ στα τελευταία λεπτά, πάλι ήττα μετά από μεγάλη προσπάθεια, μας έμεινε η μουντζούρα και η ικανοποίηση από την καλή εμφάνιση. Το να προσπαθείς και μάλιστα κάθε φορά να επιδιώκεις ακολουθώντας διαφορετικούς δρόμους, τακτικές και τρόπους οργάνωσης, χωρίς να έρχονται αποτελέσματα όπως και να το κάνουμε είναι ψυχοφθόρο. Δημιουργεί στο τέλος μια διαστροφή: Όχι απλώς παρακαλούμε να τις αποφύγουμε (ήττες), αλλά στο τέλος να τις γουστάρουμε. Λες και είναι μοιραίο, η ειμαρμένη έχει προδιαγράψει το μέλλον μας.

Μας σέρνει σε μια ατραπό που δεν μπορούμε να την αποφύγουμε. Μας ρουφάει σαν μαύρη τρύπα και το χειρότερο απ’ όλα, όλοι όσοι πραγματικά έχουν τη θέληση να αλλάξουν τη μοίρα αυτής της ομάδας να τους εξασθενεί ψυχολογικά μιας και είναι δύσκολο να βρίσκουν επιχειρήματα για την ορθότητα των επιλογών τους. Σαν να κουβαλάει και αυτή η ομάδα –όπως και οι προηγούμενες– ένα βάρος. Ότι πρέπει να ξεπληρώσει κάποιο χρέος. Λες και έχουν τοκιστεί παλιές αμαρτίες. Ίσως η πόρτα διαφυγής να βρίσκεται σε ένα καλό αποτέλεσμα, σε μια νίκη, σε μια εκτός έδρας επιτυχία, σε δύο, τρεις, αλλά να έρθει.

Ανεξάρτητα αν αγωνιστικά το αξίζει ή όχι, μια σειρά καλών αποτελεσμάτων μπορούν να οδηγήσουν στο «Big Bang» της εθνικής ομάδας. Δεν είναι ουτοπικό να συμβεί αυτό με την έννοια ότι η μικρή ρωγμή με το άνοιγμα διεθνών μας στην Ευρώπη έχει καλές πιθανότητες να μεγαλώσει κι άλλο. Και όσο μεγαλώνει, τόσες περισσότερες ευκαιρίες δημιουργούνται στους διεθνείς μας, οι οποίοι με τη σειρά τους θα αποκτούν εμπειρίες και αυτοπεποίθηση. Επιπλέον, δημιουργείται μια αλυσίδα θετικής ενέργειας από την κορυφή προς τη βάση. Αρχίζει να αναγνωρίζεται η ακαδημία από την οποία ξεκίνησε ο ποδοσφαιριστής, οι προπονητές με τους οποίους εργάστηκε, όλοι όσοι βοήθησαν μπαίνουν σε ένα κάδρο ψυχολογικής ευφορίας. Και όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις το ένα φέρνει το άλλο.

Η αναγνώριση δημιουργεί κύρος και η επιτυχία αυξάνει τη διάθεση και την υπομονή που σήμερα εξαντλείται νωρίτερα από την… περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Και μόνο πως κάποιοι διεθνείς επικαλούνται τραυματισμούς προτιμώντας τις ομάδες τους και τα συμβόλαιά τους θα πάψουν να δικαιώνονται για τις αποφάσεις τους. Κάποιοι που ίσως σήμερα απαξιούν την εθνική, ίσως αύριο να την αντικρίσουν διαφορετικά, ίσως τα συμβόλαιά τους να μην έχουν τόση αξία, όσο σήμερα.

Ίσως και η προσχηματική συμπεριφορά των συλλόγων να αλλάξει και να επενδύσουν πραγματικά στα ταλέντα των ακαδημιών τους. Δημιουργώντας τις καλύτερες συνθήκες ανέλιξής τους και παρέχοντάς τους την κατάλληλη τεχνογνωσία και τα μέσα για να το πετύχουν. Και όλα αυτά μπορεί να υλοποιηθούν εφόσον διαπιστώσουν την αλλαγή που μπορεί να συντελεστεί μέσω της εθνικής ομάδας.  Κόντρα στη Σκωτία η επιτυχία δεν ήρθε, ίσως στο επόμενο παιχνίδι; Εκεί που δεν το περιμένει κανείς ή ελάχιστοι…