Η παρουσία του Κωνσταντίνου Λαΐφη στα 69 λεπτά που αγωνίστηκε κόντρα στη Βόρεια Ιρλανδία (2-2) έδειξε πόσο πολύ έλειψε στα προηγούμενα ματς της Εθνικής μας. Με την ποιότητα και την εμπειρία του προσέδωσε ηρεμία στην άμυνα και συνέβαλε σημαντικά στη βελτίωση της Κύπρου. Δεν μπορούσε ωστόσο κανείς να προβλέψει την εικόνα διάλυσης μετά την αποχώρηση του αμυντικού της Σταντάρ Λιέγης.
Έτσι, μπορεί να ειπωθεί ότι έκανε τη διαφορά από την καλή (με την εμφάνισή του) και από την ανάποδη (με την αντικατάστασή του, που ήταν αναγκαστική σύμφωνα με τον Νίκο Κωστένογλου).
Παραλλήλως, έγιναν πολλές αλλαγές, ακόμα και εσωτερικές και η ομάδα έχασε τη συνοχή της. Και ξαφνικά, η ομάδα που προηγείτο 2-0 και ήλεγχε με ασφάλεια το παιχνίδι, δεν κινδύνευε ιδιαίτερα και έπειθε πως μπορούσε να φτάσει πιο κοντά στο γκολ, έδωσε τη θέση της στον πανικό!
Ήρθε μάλιστα αμέσως μετά την απόσυρση του Λαΐφη η μείωση των γηπεδούχων και το γλυκό έδεσε. Η Βόρεια Ιρλανδία, εκεί που έμοιαζε να τα έχει χαμένα… μετατράπηκε σε κάτι μεταξύ Ρεάλ και Λίβερπουλ, εγκαταστάθηκε στην περιοχή μας, γέμιζε και πυροβολούσε. Ε, η ισοφάριση ήταν θέμα χρόνου και ήρθε στο τέταρτο λεπτό της καθυστέρησης.
Σε 28 λεπτά λοιπόν, συμπεριλαμβανομένης και της καθυστέρησης, η Κύπρος κατέστρεψε ό,τι έχτισε προηγουμένως. Διότι προηγουμένως, οι διεθνείς μας είχαν την καλύτερη εμφάνιση σε σχέση με τα προηγούμενα τρία παιχνίδια. Ήταν σοβαροί, είχαν θέληση, συγκέντρωση, δημιούργησαν προϋποθέσεις και ευκαιρίες, πέτυχαν δύο γκολ, απειλήθηκαν μόνο δύο φορές, κυκλοφορούσαν σωστά την μπάλα.
Αυτοκτόνησαν και έχασαν την ευκαιρία για την πρώτη νίκη τους στην τρέχουσα διοργάνωση, που ξεκολλούσε την Κύπρο από τον βυθό και θα της έδινε προβάδισμα για να αποφύγει την τελευταία θέση. Θα άλλαζε παραλλήλως άρδην το αρνητικό κλίμα που δημιουργήθηκε ειδικά μετά την ήττα με 0-3 από την Ελλάδα.