Κανένας… Σιμόν δεν μπορεί να μας πάρει στα τελικά!

Σε τελική ανάλυση, είμαστε άδικοι με τους εκάστοτε ομοσπονδιακούς. Είναι οργάνωση, είναι αλυσίδα με δεκάδες κρίκους που πρέπει να συντονιστούν και να συνεργαστούν. Πρωτίστως, όμως, είναι όραμα…

ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΚΟΥΡΗ

Η προσπάθεια για τη βελτίωση της εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου μοιάζει με την προσπάθεια βελτίωσης της διαιτησίας. Δεν είναι διακόπτης, δεν είναι άσπρο – μαύρο, δεν είναι αντικείμενο δύο – τριών συσκέψεων. Είναι διαδρομή μετά από εμπεριστατωμένη επιστημονική έρευνα, είναι οργάνωση, είναι αλυσίδα με δεκάδες κρίκους που πρέπει να συντονιστούν και να συνεργαστούν. Πρωτίστως, όμως, είναι όραμα…

Σε τελική ανάλυση, είμαστε άδικοι με τους εκάστοτε ομοσπονδιακούς προπονητές κι όλα δείχνουν ότι θα «αδικήσουμε» και τον Ραν Μπεν Σιμόν. Έτσι όπως είναι σήμερα τα πράγματα, κανένας Σιμόν, κανένας Πάμπος, κανένας Χριστοφόρου, κανένας Ανασταστιάδης, δεν μπορεί να οδηγήσει το κυπριακό ποδόσφαιρο σε τελική φάση Μουντιάλ ή Euro. Εδώ αποδεικνύεται ότι κανένας δεν μπορεί να μας οδηγήσει στην άνευ αντικρίσματος τρίτη θέση.

Τα ‘χουμε πει δεκάδες φορές και μάλλον έχουμε καταντήσει κουραστικοί. Το τρίπτυχο είναι δοκιμασμένο σε όλες τις γωνιές του πλανήτη σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις μορφές του αθλητισμού: Όραμα, πλάνο και μπόλικο χρήμα. Με ένα σωρό υποκατηγορίες. Στα ατομικά αθλήματα είναι λίγο πιο εύκολα τα πράγματα, αλλά όσοι νομίζουν ότι ο Παύλος Κοντίδης έγινε… τυχαία Ολυμπιονίκης, ας πάει να τον ρωτήσει. Όσοι έχουν την εντύπωση ότι η Κύπρος μπορεί να παρουσιάζει αθλητές στίβου υψηλού επιπέδου, ας έρθουν ένα απόγευμα στο γήπεδο του Κύκκου (με το καλό ταρτάν…), να δουν πώς δουλεύουν η Αρτυματά, ο Τραΐκοβιτς και η Ραμόνα ή ας μπουν στον κόπο να κουβεντιάσουν ένα δίλεπτο με τον προπονητή τους, Αντώνη Γιαννουλάκη.

Για να μην το κουράζουμε. Μερικούς καλούς παίκτες, έχουμε. Μερικούς ταλαντούχους παίκτες έχουμε. Μερικούς παίκτες με προοπτική έχουμε. Ικανοποιητικό αριθμό παικτών που να πληρούν όλα τα κριτήρια και οι οποίοι θα μπορούν να ξεκολλήσουν την εθνική μας από τα χαμηλά, δεν έχουμε! Κι αν πιστέψουμε στη μεθοδολογία παραγωγής τέτοιων παικτών στον τόπο μας, δεν θα έχουμε ούτε τα επόμενα χρόνια… Τα ποιοτικά και αριθμητικά δεδομένα είναι εκεί. Το θέμα είναι να έχεις την παρρησία να δεις τι «γράφει» η ζυγαριά. Και να πάρεις απόφαση ότι είσαι διατεθειμένος να το παλέψεις, να υποτάξεις το «εγώ» σου, να δώσεις χώρο, να ακούσεις, να συνεργαστείς…

Υ.Γ.: Ήταν κρίμα κι άδικο που δεν μέτρησε το γκολ του Εφραίμ. Κλασική περίπτωση VAR. Goal line technology, για την ακρίβεια. Μόλις μπει η τεχνολογία στο ποδόσφαιρό μας, τέτοιες φάσεις θα προσπερνώνται σε μερικά δευτερόλεπτα.