Τρέμουν τους απλούς πολίτες/φιλάθλους

Οι πολιτειακοί/αθλητικοί αξιωματούχοι νιώθουν ενοχές και προτιμούν να μιλάνε μόνο με τους αυλικούς τους

ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

RADIO ACTIVE (ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΤΗΕ ΕΞΕΔΡΑΣ 18.00-19.00) ΤΗΛ. 22-744333

Έχουμε εκφυλίσει κάθε πρακτική πρόληψης και έλλειψης υποδομών στην Κύπρο όπως διαφάνηκε για άλλη μια φορά μετά τις δυνατές βροχές που έπεσαν σε όλη τη χώρα. Ένα φαινόμενο που παρατηρείται κάθε χρόνο και δυστυχώς, όχι μετά από ακραία φαινόμενα, αλλά ακόμη με τις πρώτες βροχές, αυτή καθ’ αυτή η πιο βαθιά ρωγμή στο πέρασμα των χρόνων. Οι δήμαρχοι ως επικεφαλής συνήθως εφευρίσκουν διάφορες δικαιολογίες. Κάποιες μπορεί να στέκουν. Κάποιες όμως είναι αδύνατο να μπορούν να πείσουν.

«Το θέμα πρέπει να το λύσουμε με τον σωστό τρόπο», άκουσα να λέει χθες ένας δήμαρχος την ώρα που πολίτες εξέφραζαν τα παράπονά τους για πλημμελή καθήκοντα. Είναι σαφές πως όλοι οι αξιωματούχοι τρέμουν μπρος τους πολίτες, αγνοώντας πως το αξίωμά τους επιβάλλει την κοινωνική ευημερία. Κάτι που λείπει. Προτιμούν να ακούνε τους «αυλικούς», παραγνωρίζοντας πως ο μηχανισμός του γραφειοκρατικού συστήματος είναι τέτοιος που όχι μόνο δεν βοηθά, αλλά αποτυγχάνει στα οράματα των πολιτών. Τρέμουν στην ιδέα της απευθείας συζήτησης, ακόμη και όταν οι ίδιοι είναι στα τηλεοπτικά πάνελ και ακούν τα παράπονα τηλεφωνικώς. Πάντα δεν είναι της ώρας, πάντα δεν είναι ο σωστός τρόπος. Η πικρή αλήθεια όμως, ποτέ δεν έρχεται η ώρα και ποτέ ο σωστός τρόπος.

Πρόκειται για τάση η οποία τείνει να παγιωθεί, με αποτέλεσμα οι κάτοχοι αξιωμάτων να μην μπορούν να αντιληφθούν τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών. Αντίστοιχα, συμβαίνει και στον αθλητισμό. Μάταια οι οπαδοί-πολίτες προσπαθούν να ξεπροβάλουν θέματα τα οποία έχουν να κάνουν με το σύνολο και όχι με το ατομικό συμφέρον. Η συνήθης πρακτική ωστόσο, όλων των «βαθμοφόρων», κυρίως των αιρετών που πασχίζουν να κρατήσουν τις θέσεις τους, ευνοούν άτομα και όχι το σύνολο. Τούτο είναι η αρχή της αποτυχίας.

Η απόκρουση της διαρκής αβεβαιότητας και δογματικής ακινησίας μπορεί να επέλθει μόνο μέσα από τον απευθείας διάλογο με την αθλητική (πολιτική) κοινωνία. Αλλιώς θα πρόκειται για αυτομαστίγωμα. Τέλμα και μιζέρια. Οι πολυποίκιλες δηλώσεις μετάνοιας ή τα μελλοντικά μέτρα πρόληψης τα οποία ποτέ δεν υλοποιούνται, δεν προσφέρουν παρά μόνο χρόνο σε όσους προσπαθούν να εδραιωθούν στις θέσεις τους. Η ενίσχυση της αθλητικής (πολιτικής) κοινωνίας έρχεται μέσα από διαφάνεια, από το μεγαλείο της απευθείας συζήτησης με τη βάση… είναι ο μοναδικός δρόμος.

Πρωτίστως απαιτείται η αναζήτηση των αιτιών της απομάκρυνσης από τους πολίτες-φιλάθλους και η επανεξέταση της ανολοκλήρωτης πορείας προς την αθλητική (πολιτική) ευημερία και δικαιοσύνη, καθώς επίσης και της χαμένης εμπιστοσύνης. Πέραν από ιδεοληψίες, δικαιολογίες, εύκολες και επιφανειακές αναγνώσεις ουσιαστικών προβλημάτων που ταλαιπωρούν τον φίλαθλο και κατ’ επέκταση πολίτη αυτού του μοιρασμένου νησιού χρειάζεται τόλμη να μπορούν οι αθλητικοί παράγοντες (δήμαρχοι, υπουργοί κ.λπ.) να ακούνε και τους συνανθρώπους τους. Κάτι μπορεί να κερδίσουν.