aekaelanorthosisapoelapollonarisdoksaehtnikosomonoiaolympiakospaeekpafosSuper LeaguePremier LeagueSerie ALaLigaEuro 2020

Κυπριακό Πρωτάθλημα ΠοδοσφαίρουΑΛΛΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣΤο ποδόσφαιρο σε παίρνει από το χέρι και σε μεταφέρει στις πιο...

Το ποδόσφαιρο σε παίρνει από το χέρι και σε μεταφέρει στις πιο ψηλές Ηθικές Αξίες

Πολλές φορές διαχρονικά ασχολήθηκα με την κοινωνική και ψυχολογική διάσταση του ποδοσφαίρου και γενικά  του Αθλητισμού. Ομολογώ ότι στα πρώτα χρόνια της ποδοσφαιρικής- προπονητικής μου καριέρας, συνάντησα για τα άρθρα μου μια αέναη και αόριστη υποτίμηση.

Θυμάμαι, πολύ καλά τα συναισθήματα μου την τότε εποχή. Χαίρομαι ότι μετά από τόσα πολλά χρόνια, η κοινωνία αναγνώρισε πραγματικά την απέραντη σημασία του ποδοσφαίρου, στην ανάπτυξη της προσωπικότητας, των ανθρώπων ιδιαίτερα δε των παιδιών.

Το Ποδόσφαιρο χωρίς να το αντιληφθείς  πολλές φορές, σου προσφέρει μια αναγκαία πειθαρχημένη κοινωνικοποίηση, μέσα από την οποία θα αναπτύξεις και τις άλλες αρετές και δεξιότητες.

Ο διάσημος Γάλλος ποδοσφαιριστής της Εθνικής Γαλλίας, Φράνκ Ριμπερί αναφέρει:

Οι φυσικοί γονείς μου, με εγκατέλειψαν σε ένα μοναστήρι όταν ήμουν νεογέννητο μωρό. Ευτυχώς λίγο καιρό μετά, βρήκα μια οικογένεια που μου μετέδωσε από την αρχή, την αγάπη και τη ζεστασιά που κάποιοι άλλοι είχαν αποφασίσει να μου αρνηθούν».

Φαντάζεται κανένας την κατάσταση και τα βιώματα αυτού του παιδιού, όταν οι ίδιοι οι γονείς του, το απαρνιούνται και το αφήνουν σε ένα μοναστήρι. Ευτυχώς άνθρωποι καλοί με αλτρουιστικό πνεύμα βρέθηκαν στον δρόμο του και του πρόσφεραν αγάπη και ζεστασιά. Και ο Φράνκ Ριμπερί συνεχίζει περιγράφοντας  το οδοιπορικό του, που μοιάζει σαν παραμύθι.

«Η μοίρα όμως είχε και άλλα για μένα. Ημουν κάτι παραπάνω από δύο ετών και μετά από ένα τροχαίο ατύχημα πέρασα από το τζάμι του αυτοκινήτου, προκαλώντας  ένα τεράστιο σημάδι στο πρόσωπο. Από εκείνη την στιγμή κανείς δεν με έβλεπε ή με έκρινε μόνο για τις ικανότητες μου, ή επειδή ήμουν καλός άνθρωπος. Ολοι εκτός από τους γονείς μου σχολίαζαν την  εμφάνιση  μου και κριτίκαραν την ασχήμια του προσώπου μου λόγω αυτής της πληγής. Ενοιωθα σαν να με δίκαζαν. Ένοιωθα καταπιεσμένος, Παρά το  γεγονός ότι  ήμουν νέος και με πείραζε πολύ όμως, δεν έκλαψα ποτέ, αν και υπέφερα σαν τρελλός. Πρέπει να είσαι λογικός για να  αντισταθείς στην περιφρόνηση των άλλων παιδιών, αλλά τα χειρότερα ήταν τα βλέμματα των μεγάλων. Με κοιτούσαν συνεχώς για ώρα, μέχρι που οι γονείς μου τους αγριοκοίταζαν. Τότε ήταν οι άλλοι που ντρέπονταν».

Δεν έφθανε το γεγονός ότι τον Φράνκ Ριμπερί τον εγκατέλειψαν οι γονείς του σε ένα μοναστήρι, ο Γολγοθάς του συνεχίστηκε με τον τραυματισμό του στο αυτοκινητιστικό δυστύχημα , που του άφησε εξωτερική πληγή στο πρόσωπο του για ολόκληρη την ζωή του. Ενώ ξεπερνούσε  κατά κάποιο τρόπο την οδυνηρή πρώτη περίοδο της ζωής του, ήλθε  να προστεθεί και το δεύτερο κτύπημα της μοίρας, το αυτοκινητιστικό δυστύχημα και η πληγή που τον σημάδεψε. Η υποτίμηση, η περιθωριοποίηση , η περιφρόνηση, ακολούθησαν την πορεία του. Δεν τα έβαλε κάτω. Πείσμωσε. Πολέμησε την αδικία, την περιφρόνηση και την υποτίμηση. Αντιτάχθηκε στην κοινωνική αναλγησία και το ρατσισμό. Η οικογένεια του σίγουρα στήριξε τον μικρό Φράνκ. Όμως….. «Αν δεν υπήρχε το Ποδόσφαιρο, θα ήταν δύσκολο να βγω από αυτή την κατάσταση. Δεν θα είχα τον χαρακτήρα που έχω τώρα. Δεν θα υποβληθώ ποτέ σε πλαστική επέμβαση, γιατί αυτό το σημάδι είναι κομμάτι μου. Με έπλασε, με έκανε καλύτερο άνθρωπο και δεν σκοπεύω να το σβήσω» ομολογεί ο Φράνκ Ριμπερί.

Η κατάθεση του Φράνκ Ριμπερί για το ποδόσφαιρο και για την επιμονή του να πορεύεται πάντοτε με το σημάδι στο πρόσωπο του, φανερώνουν την ειλικρίνεια, την αυτογνωσία, την υπευθυνότητα, την αυτοπεποίθηση και την λύτρωση του ποδοσφαιριστή.

Το Ποδόσφαιρο λειτούργησε ως βάλσαμο για τον Φράνκ Ριμπερί. Η ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο, τον γέμισε χαρά, ικανοποίηση, κοινωνικοποίηση, ελευθερία, αναγνωρισιμότητα, δόξα, στοιχεία που γέννησαν αντιστάσεις, υπευθυνότητα, προσωπικότητα, χαρακτήρα και αυτοπεποίθηση.

Το Ποδόσφαιρο λειτουργεί ως ένα καμίνι μέσα στο οποίο καίγονται όλες οι αρνητικές προδιαθέσεις των νέων. Ταυτόχρονα σ’ αυτό το καμίνι, σφυρηλατούνται και παγιώνονται αντοχές , αντιστάσεις, υπερβάσεις, προσωπικότητες και ισχυροί χαρακτήρες.

Στο καμίνι αυτό μπορεί να μην γίνεσαι πάντοτε τέλειος άνθρωπος, σίγουρα όμως γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος. Το Ποδόσφαιρο σε παίρνει  από το χέρι και σε οδηγεί σε φωτεινά μονοπάτια.

Μέσα στο ποδόσφαιρο κτίζεις μια ισχυρή ελεύθερη προσωπικότητα, η οποία σε ακολουθεί σ’ ολόκληρη σου την ζωή. Η θητεία στο ποδόσφαιρο και η διαχρονική τήρηση των κανόνων και των Αξιών του, δημιουργεί ισχυρά αντισώματα στην  εχθρότητα, στον εγωισμό, στην κακία , στην μοχθηρία, στον κανιβαλισμό και γενικά στην παλιανθρωπιά.

Η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο, δημιουργεί χαρακτήρες ανθεκτικούς, ταπεινούς, ευαίσθητους, φιλικούς, αλληλέγγυους, φιλελεύθερους με αυτοπεποίθηση, με συμπάθεια και αγάπη για τους συνανθρώπους τους.

Το Ποδόσφαιρο παρ’ όλη της μεγάλης έκτασης εμπορευματοποίησης του, διατηρά όλα εκείνα τα στοιχεία στα οποία του δίδουν μια μοναδικότητα και τα οποία το καθιστούν ως ένα αναγκαίο κοινωνικό αγαθό.

Το Ποδόσφαιρο συγκινεί με τον ίδιο τρόπο τον περιπτερά και τον ποιητή, τον φτωχό και τον πλούσιο, τον αμόρφωτο και τον μορφωμένο. Κλωτσώντας ένα πέτσινο σακί με αέρα, μαθαίνει κανείς τις αξίες, αναφέρει ο Κωστής Παπαγιώργης.

Μέσα σ’ αυτό το ποδοσφαιρικό περιβάλλον ο Φράνκ Ριμπερί διαμόρφωσε και έκτισε το χαρακτήρα και την προσωπικότητα του, επούλωσε τις πληγές του και απέκτησε την αυτοπεποίθηση του. Τα μηνύματα από τη διαδρομή του Φράνκ πάρα πολλά και σημαντικά, τα οποία πρέπει όλοι να κατανοήσουμε και να σεβαστούμε. Το Ποδόσφαιρο είναι πολιτισμός και σαν τέτοιος επηρεάζει και εμπνέει τους ανθρώπους.

Η προστασία και η θωράκιση του από τις σύγχρονες απειλές που το περιβάλλουν είναι και αναγκαία και επιτακτική.

Ανδρέας Μουσκάλλης

Προπονητής Ποδοσφαίρου

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ