Υποκρισία, αυταπάτες και «ματσαράγκες» που έγιναν καθημερινότητα

Πάνε χρόνια που τα προβλήματα, όχι μόνο παραμένουν ίδια, αλλά μεγαλώνουν ειδικά σε θέματα διαιτησίας και αυτό κουράζει πραγματικά...

ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ

Και να λοιπόν που τα πρώτα λάθη από Κύπριους διαιτητές έκαναν την εμφάνισή τους με το «καλημέρα» και κάποιες ομάδες άρχισαν ήδη τη μουρμούρα. Αν συνεχιστούν τα λάθη για κάποιες αγωνιστικές ακόμη, θα θυμηθούν εκ νέου τους ξένους διαιτητές κάποιοι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι και κάποιοι θα απαιτούν εκ νέου συγκεκριμένοι ρεφ να μην σφυρίζουν σε αγώνες της ομάδας τους. Να είστε σίγουροι.

Ας μην τρέφουμε αυταπάτες έτσι; Το πιθανότερο σενάριο είναι οι «ματσαράγκες» από την κυπριακή διαιτησία στο πρωτάθλημά μας να καθιερωθούν και να μπουν για τα καλά στην καθημερινότητά μας, όπως καθιερώνεται σιγά-σιγά και ο κορωνοϊός τη ζωή μας. Και στο τέλος οι λίγοι θα μοιάζουμε με εξελιγμένης μορφής μετά Χριστόν προφήτες.

Οποιαδήποτε αισιοδοξία για βελτίωση της κυπριακής διαιτησίας πριν από την έναρξη της χρήσης VAR, εκφράστηκε πριν από λίγο καιρό, θα πεταχτεί στους καλάθους των αχρήστων. Ας μην κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας. Είναι δυνατόν οποιοσδήποτε να πίστεψε πριν από λίγες εβδομάδες ότι με Κύπριους διαιτητές θα αρχίσει και θα τελειώσει ομαλά το νέο πρωτάθλημα; Όποιος το πίστεψε αυτό, λυπάμαι, μα κάτι τέτοιο μου θυμίζει τα καράβια που χάνουν την πορεία τους και πλέουν σε αχαρτογράφητα ή άγνωστα ύδατα, διότι ένας… ρημάδης φάρος έπαψε ξαφνικά να φωτίζει ή επειδή ένας ανίκανος καπετάνιος, ενώ έβλεπε τους κινδύνους, καθησύχαζε το ανήσυχο πλήρωμά του λέγοντας «μην φοβάστε τίποτα, θα φτάσουμε σώοι κι αβλαβείς στον σωστό προορισμό».

Κάνουμε αρχή με την Ανόρθωση λοιπόν, που κέρδισε εύκολα και καθαρά με 3-1 τον Ερμή Αραδίππου, οπόταν τα όποια παράπονα είχαν οι κυανόλευκοι (δικαιολογημένα και μη), θα εξαφανιστούν. Ούτε σκέψεις για καταγγελία γίνονται. Κι ας ήταν έντονος ο μεγαλομέτοχος Χρίστος Πουλλαΐδης που είπε τα εξής μετά το ματς στην παρακάμερα του Χαρίλαου Παπαϊωάννου: «Δεν μπορεί να μας κάμνουν έτσι πράματα μέσα στο “Αντώνης Παπαδόπουλος”. Είναι απαράδεχτο, δεν επιτρέπεται. Λέμε να καθαρίσουμε το ποδόσφαιρο, να βοηθήσουμε, αλλά δεν γίνεται αυτό το πράγμα, είναι απίστευτο. Παίζεις, δίνεις την ψυχή σου και καθαρό πέναλτι να μην σου το δίνει; Για όνομα του Θεού…».

Πάμε τώρα στον Ολυμπιακό, ο οποίος, ας μου επιτραπεί να αναφέρουμε πως δικαιούται να αισθάνεται ως η πιο αδικημένη ομάδα της πρεμιέρας από τα λάθη του Τιμόθεου Χριστοφή, διαιτητής ο οποίος επίσης απέδειξε πως έχει αδυναμίες που «βγάζουν μάτι» σε πολλά παιχνίδια. Ο Χριστόφορος Τορναρίτης ανέφερε δημόσια πως «θα ζητήσουμε να γίνει η αναβληθείσα συνάντηση με τον πρόεδρο τις επιτροπής διαιτησίας και πιθανόν να καταγγείλουμε την διαιτησία». Θα δείξει…

Η διοίκηση της Νέας Σαλαμίνας μέσω του παράγοντά της Δημήτρη Λάζου, παραδέχθηκε -έμμεσα- πως λάθη που να αλλοίωσαν το αποτέλεσμα δεν έγιναν, αλλά ισχυρίστηκε πως υπήρξε ανομοιομορφία στη χρήση των καρτών και πως η αποβολή του Αλοΐς Κονφέ ήταν ορθή. «Θα αποφασίσει η διοίκηση με ποιο τρόπο θα κινηθεί. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αδυναμία το γεγονός πως δεν σχολιάζουμε διαιτησίες. Ο κόσμος να έχει εμπιστοσύνη στην διοίκηση, θα προστατεύσουμε τα συμφέροντα της ομάδας», είπε ο Λάζος, ενώ στην ανακοίνωσή τους οι ερυθρόλευκοι αρκέστηκαν στο απλό και μη ξεκάθαρο «το Δ.Σ. θα διαφυλάξει τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του σωματείου μας προστατεύοντας και στηρίζοντας την ομάδα μας». Πως θα το κάνει αυτό η διοίκηση, είναι ζήτημα εσωτερικό και μόνο οι ίδιοι οι παράγοντες της ομάδας γνωρίζουν. Ίδωμεν…

Από εκεί και πέρα, για να αντιδράει κιόλας τόσο έντονα ο Γιώργος Φαντάρος (μέσω Facebook και αναφορών του στον Active) για θέματα διαιτησίας, σημαίνει πως όντως ενοχλήθηκε και αυτός από τη διαιτησία του Νικόλα Νεοκλέους εναντίον της ομάδας του, της Νέας Σαλαμίνας. Κι ας υποστήριξε χθες στον Active πως μιλάει γενικά και όχι συγκεκριμένα για το παιχνίδι με την ΑΕΚ. Σκεφτείτε δηλαδή, ο Νεοκλέους που απέδειξε πλειστάκις πως έχει τρομερές αδυναμίες ως διαιτητής, τι θα γινόταν αν έκανε λάθη ενάντια στη Σαλαμίνα που θα αλλοίωναν ένα υπέρ της σκορ.

Πάντως ενδεχόμενες επιτυχίες των ομάδων που εξέφρασαν παράπονα για τη διαιτησία, στην επόμενη κιόλας αγωνιστική, οι όποιες άσχημες εναντίον τους διαιτητικές αποφάσεις της πρεμιέρας θα «ξεχαστούν σαν των βουνών το περσινό το χιόνι», μέχρι την επόμενη φορά.

Πάμε τώρα ξανά στον κ. Φαντάρο. Το γεγονός πως είναι στέλεχος της ΚΟΠ, προκαλεί απορία και παραξενεύει που εδώ και λίγους μήνες, συχνά-πυκνά αντιδράει έντονα με δημόσιες τοποθετήσεις για διάφορα θέματα που αφορούν στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Από τη μέρα που ο κορωνοϊός έκανε την εμφάνισή του στην Κύπρο, έως τη στιγμή που μιλάμε, είναι πιο έντονος και οι παρεμβάσεις του πιο συχνές από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν. Ίσως αυτό να έχει να κάνει και με το γεγονός πως η Νέα Σαλαμίνα επιθυμεί να έχει μία πιο δυνατή φωνή στην Ομοσπονδία τον τελευταίο καιρό.

Μοιάζει με είδος… αγριόχορτου που φυτρώνει παντού. Και είναι το μοναδικό στέλεχος της Ομοσπονδίας που κάνει κάτι τέτοιο. Παράξενο πάντως… Παράξενο που οι απόψεις του σε κάποιο βαθμό είναι ενάντια σε κάποιες από τις αποφάσεις της ΚΟΠ και της επιτροπής διαιτησίας, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν μας βρίσκουν σύμφωνους έτσι; Ίσως το κάνει επειδή πάντα πρέπει να υπάρχει και η αντίθετη άποψη… Για να «διαπιστώνεται» πως δεν είναι όλα καλά και ανθηρά ανάμεσα στους παράγοντες και πως υπάρχουν και οι διαφωνίες… Ποιος ξέρει…

Πάνε χρόνια πάντως που τα προβλήματα, όχι μόνο παραμένουν ίδια, αλλά μεγαλώνουν ειδικά σε θέματα διαιτησίας και αυτό κουράζει πραγματικά. Και η προσπάθεια για λύσης έρχεται καθυστερημένα. Αν μας ρωτάτε, μακάρι να υπήρχαν κι άλλοι παράγοντες γενικά στο κυπριακό ποδόσφαιρο που να λένε πάντα τα πράγματα έξω από τα δόντια και όχι μόνο όταν αδικείται η ομάδα τους ή όταν το επιτρέπει η περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Υ.γ.: Όταν βολεύει να πούμε ή να γράψουμε κάτι μόνο σε περιόδους κατά τις οποίες το επιτρέπει η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και γνωρίζουμε πως δεν θα αντιμετωπίσουμε θιγμένους παράγοντες (σωματείων) να μας απειλούν με επιστολές στον εργοδότη μας ή με νομικές διαδικασίες, τότε αυτό ακουμπάει τα όρια της υποκρισίας. Και από τις δύο πλευρές…