Τα νοικιασμένα σπίτια στην Ασία για τα σικέ

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΛΟΥΚΑ

Όταν ένας άνθρωπος αιρετός του λαού και υπηρέτης των συμφερόντων του, στην προκειμένη περίπτωση ο δήμαρχος Πάφου, αναφέρεται «σε παράγοντες του ποδοσφαίρου, Κύπριους ευυπόληπτους της κοινωνίας και Λευκωσιάτες, που έχουν νοικιασμένα σπίτια στην Ασία και στήνουν τα παιχνίδια», η λογική σειρά των αντιδράσεων πάει ως ακολούθως:

Πρώτο: Ο ίδιος να είναι σε θέση να τεκμηριώσει άμεσα τις σοβαρότατες καταγγελίες που εξαπέλυσε. Από τη στιγμή που γνωρίζει, όπως είπε, πολύ καλά έκανε και μίλησε ο Φαίδωνας Φαίδωνος. Η ουσία όμως είναι να δοθεί συνέχεια. Να μην μπουν και οι δικές του καταγγελίες στο διπλανό συρτάρι ενός αρχείου, πλάι σε αυτές του Μάριου Παναγή ή οποιουδήποτε άλλου.

Δεύτερο: Η Αστυνομία να έχει ήδη φροντίσει να του πάρει κατάθεση και να έχει βάλει μπρος την έρευνα για τη διάπραξη ποινικών αδικημάτων από συγκεκριμένα άτομα. Να μην αποδεχθεί κι αυτή, άλλη μια καταγγελία για το θέμα με τη σήμανση «υπό διερεύνηση», που μέχρι να διερευνηθεί να ξεχαστεί.

Τρίτο: Η Πολιτεία να είναι έτοιμη να οπλίσει τα αστυνομικά χέρια με την άρση του απορρήτου για την παρακολούθηση υπόπτων. Το ερώτημα σε αυτή την περίπτωση είναι το πότε επιτέλους θα περάσει αυτό το περιβόητο νομοσχέδιο.

Τέταρτο: Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία να έχει θορυβηθεί σε τέτοιο βαθμό, που σε συνεννόηση με την Πολιτεία να είναι διατεθειμένη να λάβει οποιαδήποτε μέτρα της ζητηθούν για να προστατεύσει την εγχώρια διοργάνωση από την ολοένα και αυξανόμενη δυσπιστία που την πνίγει. Διότι δύσκολα θα σταματήσει το φαινόμενο και δεν θα εξιχνιαστεί κανένα έγκλημα, μόνο με τις ποινές που αποφάσισε να επιβάλλει η ΚΟΠ, ως μέτρο καταστολής, στους παραλήπτες φακέλων από την UEFA με καταλογισμό ευθύνης για χειραγώγηση αγώνων.

Εάν τίποτα από τα πιο πάνω δεν γίνει, τα ίδια θα λέμε, μόνοι μας θα τα λέμε, μόνοι μας θα τα ακούμε και τίποτα δεν θα αλλάξει.