#Stayhome από παίκτες σε σπιταρόνες με πισίνα και οι αδικημένοι αθλητές…

Είναι καιρός να σοβαρευτούν οι ομάδες και οι ίδιοι ποδοσφαιριστές τους και να αξιολογούν καλύτερα τα βίντεο που ανεβάζουν από τη χλιδή στην οποία ζουν...

ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ

Καλή η εκγύμναση στο σπίτι, καλό είναι να ακολουθούνται κάποια προγράμματα ώστε οι αθλητές να μένουν σε φόρμα, αλλά εν μέσω της πανδημίας του Covid-19/κορωνοϊού, λυπάμαι που δίνεται τεράστια σημασία στους ποδοσφαιριστές (Α’ Κατηγορίας για να είμαστε δίκαιοι) και παίρνουν αυτοί τη «μερίδα του λέοντος» σε θέμα προβολής. Από τις ίδιες τις ομάδες τους μάλιστα (!). Από τα ίδια γραφεία Τύπου (όχι όλα) και αυτούς οι οποίοι ασχολούνται με τα Social Media των συλλόγων. Φταίμε και εμείς όμως και έτσι για να μην αφήσω την ουρά μου απ’ έξω, πέφτω από μόνος μου στο ίδιο καζάνι που βράζουμε όλοι.

Όσο για θέμα εισοδημάτων; Λογικό είναι να απαιτούν οι πλείστοι τα δικαιώματα από τις συμβάσεις τους, αλλά από μία άκρη αρκετοί παρακολουθούμε και πέφτουμε θύματα… «γελοκλάματος». Έτσι είναι άμα φτιάχνεις μπάτζετ επειδή το ποδόσφαιρο σήμερα υπερεκτιμά την αξία των παικτών και ο ίδιος ο «Βασιλιάς των Σπορ» καλομαθαίνει τα ίδια του τα παιδιά. Πώς γινόταν με τους σφετεριστές στα βασίλεια του μακρινού παρελθόντος; Κάπως έτσι…

Θυμώνουν λέει και στήνουν πόδι στις μειώσεις των μισθών τους και απειλούν με διάφορους τρόπους. Και μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες ευρώ μηνιαίως και ετήσιες απολαβές οι οποίες αν λάβουμε ως παράδειγμα τους περισσότερους ξένους/κοινοτικούς, αρχίζουν από 80.000 – 90.000 ευρώ και πάνω.

Φτάσαμε σε σημείο να δυσανασχετεί μεγάλη μερίδα κόσμου και να εκνευρίζεται, επειδή κάποιες ομάδες δημοσιεύουν βίντεο μερικών ποδοσφαιριστών οι οποίοι γυμνάζονται στην τεράστια αυλή της… σπιταρόνας στην οποία διαμένουν, ή ακόμη και πλάι στην πισίνα τους. Ξέρετε για τί είδους σπίτια μιλάμε. Απ’ αυτά τα σπίτια στα οποία η ώρα, με τη μεταφορική έννοια, μπορεί να είναι 13:00 στο σαλόνι και στην κουζίνα 13:05, επειδή θες πέντε λεπτά να διανύσεις την απόσταση αν πεινάσεις και θες να πας να αρπάξεις κάτι απ’ το ψυγείο για να φας. Αν γελάσατε με το τελευταίο, δώστε τα εύσημα στον Έλληνα Stand-up Comedian και ραδιοφωνικό παραγωγό, Αλέξανδρο Τσουβέλα.

«Stay home», μας λένε. «You must stay home», μας ξαναλένε και μας συμβουλεύουν. Ποιους; Εμάς… Και την πλειοψηφία του κόσμου στην Κύπρο που ζει σε μονάρια, άντε δυάρια, ή στα πατρικά μας των 50, 60 και 70 τετραγωνικών μέτρων. Σε πόλεις που κτίσανε μαζί οι πρόγονοί μας και ακόμα πάρα πολλοί ζούμε στο νοίκι όσοι είμαστε της γενιάς αυτών που γεννήθηκαν, κάποιοι τέλη της δεκαετίας του ’70, άλλοι μέσα στο ΄80 και άλλοι αρχές του ’90.

Ξέρετε; Υπάρχει και μία άλλη κατηγορία αθλητών (εκτός ποδοσφαίρου), οι πιο αδικημένοι, όμως. Αδικημένοι από την Κοινωνία και την Πολιτεία. Αθλητές οι οποίοι έκαναν εκατομμύρια φιλάθλων στον κόσμο να μάθουν ποιά είναι η Κύπρος και που στο… διάολο βρίσκεται.

Αθλητές οι οποίοι ζούσαν στη σκιά και μέχρι να έρθει η πρώτη μεγάλη επιτυχία τους, η Κυβέρνηση, οι Χορηγοί, η Πολιτεία, οι Αθλητικές Αρχές και οι Δημοσιογράφοι δεν γύριζαν να τους ρίξουν ούτε ένα βλέφαρο. Αθλητές οι οποίοι μέχρι να διακριθούν θυσιάστηκαν σε μεγάλο βαθμό. Θυσιάστηκαν με βαρβάτα οικονομικά έξοδα οι γονείς τους και αξιοποιώντας οι ίδιοι τον ελεύθερο τους χρόνο, όχι για να βγουν για καφέ ή διασκέδαση, αλλά για να βελτιωθούν και να κυνηγήσουν το όνειρό τους, πέραν των ωρών που χρειάζονται για προπόνηση. Και παρόλο που απολαμβάνουν σήμερα το νέκταρ της επιτυχίας τους, παραμένουν ταπεινοί.

Με τον εγκλεισμό στο σπίτι, κάποιες κατηγορίες αθλητών δυσκολεύονται να κάνουν όλα όσα πρέπει για να μην χάσουν έδαφος. Και η Πολιτεία στη δικιά τους περίπτωση, μπορούσε να κάνει μία μικρή εξαίρεση και να τους επιτρέψει να πάνε σε ειδικούς χώρους για προπόνηση. Οι σπριντέρ, οι άλτες, οι αθλητές ρίψεων, οι ποδηλάτες, οι ιστιοπλόοι, οι σκοπευτές, οι αθλητές ενόργανης γυμναστικής κ.ά., ασφαλώς και δεν μπορούν να προπονηθούν στο σπίτι, τουλάχιστον με όσους απαρτίζουν την Ολυμπιακή μας ομάδα, έπρεπε να υπάρξει μία διευκόλυνση μέσω σχετικής άδειας…

Όπως σωστά το έγραψε ο Μίλαν Τράικοβιτς «κάποιοι γυμνάζονται σε έναν ανοιχτό χώρο 5.000 τ.μ., άλλοι σε μια θάλασσα χωρίς όρια και ακόμα δεν ξέρουμε τον αληθινό λόγο που δεν μπορούμε να πάμε στο γήπεδο. Πολύ πιθανόν σε τούτο το τόπο δεν μας θεωρούν επαγγελματίες και ακόμα να καταλάβουν κάποιοι ότι βγάζουμε το ψωμί μας στο γήπεδο και δεν το κάνουμε απλά για χόμπι. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες αναβλήθηκαν άλλα ένας αθλητής πρέπει να γυμνάζεται μια ζωή για να καταφέρει να πάει (αυτό το ξέρω από προσωπική εμπειρία) και όχι λίγους μήνες πριν».

Αυτό μόνο είναι αρκετό, δεν χρειάζεται να γραφτούν περισσότερα.