Προπονητές περιορισμένης διάρκειας

Η έλλειψη πίστης που υπάρχει από τις διοικήσεις και υπομονής από τους φιλάθλους δημιουργεί…

ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

RADIO ACTIVE (ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΔΡΑΣ 18.00-19.00) ΤΗΛ. 22-744333

Το πόσο ωφέλιμη για το πρωτάθλημα μας ήταν η μείωση των ομάδων σήμερα μπορούμε εν μέρει να το αντιληφθούμε σήμερα. Κοιτάζοντας τη μεγάλη εικόνα διαπιστώνουμε όχι στα λόγια αλλά βάσει αποτελεσμάτων πως η νίκη κατακτιέται με πολύ κόπο. Αυτός είναι εξάλλου ο λόγος που πολλοί παράγοντες και οπαδοί, που τους ενδιαφέρει μόνο η δική τους ομάδα, εκτιμούν πως μετά από κάποια αποτυχημένα αποτελέσματα πρέπει να αλλάξει κάτι δραστικά. Αυτό βέβαια σημαίνει αλλαγή προπονητή.

Είναι όμως τόσο απλό το ζήτημα; Γιατί, επαναλαμβάνω εξετάζοντας τη μεγάλη εικόνα σημαίνει πως εξορισμού κάθε αρχή της σεζόν «πρέπει» να αλλάξουν τουλάχιστον οι μισοί προπονητές μέχρι το τέλος της σεζόν. Ίσως και παραπάνω. Και δεν είναι σχήμα λόγου αν αναλογιστεί κάποιος πως δύο τρεις ομάδες διεκδικούν τον τίτλο, άλλες πέντε-έξι την έξοδο στην Ευρώπη και περίπου οχτώ, την είσοδο τους στην εξάδα ενώ δε θα πρέπει να ξεχνάμε πως είναι και τρεις με τέσσερεις που προσπαθούν να αποφύγουν τον υποβιβασμό.

Μοιραία λοιπόν έχουμε πετυχημένους και αποτυχημένους. Χρόνος για να δημιουργηθούν ομάδες προπονητών δεν υπάρχει και νομοτελειακά φτάνουμε στο αποτέλεσμα που βλέπουμε σήμερα. Δηλαδή, τον ΑΠΟΕΛ να αλλάζει δύο φορές προπονητή πριν τα Χριστούγεννα, τον Απόλλωνα να διώχνει και να επαναφέρει τον Αυγουστή, την ΑΕΚ να απομακρύνει τον Ιδιακέθ, τη Δόξα να αντικαθιστά τον Χατζηλούκα με τον Ερανοσιάν, την Ένωση να φέρνει τον Σιβιέρο και την Πάφο να ψάχνει εδώ και ένα μήνα προπονητή.

Όλα αυτά μετά από 12 αγωνιστικές. Δηλαδή σχεδόν στο 1/3 του πρωταθλήματος. Ειδικά σε μια περίοδο που όλοι κάνουν «αιματηρές» οικονομίες για να μπορούν να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους είναι ότι χειρότερο. Αν ακόμη ξεπεράσουμε το οικονομικό μέρος και ασχοληθούμε μόνο με το αθλητικό, είναι επίσης εξαιρετικά δύσκολο για τους ποδοσφαιριστές να αλλάζουν τρόπους παιχνιδιού και προπονήσεων ανάλογα με το στυλ του κάθε προπονητή.

Δεν έχουμε ακόμα συνηθίσει στην ιδέα πως οι μέτριες και κακές εμφανίσεις για τους μεγάλους θα είναι αυξημένες όσο πιο ανταγωνιστικό είναι το πρωτάθλημα. Άλλωστε αυτό σημαίνει ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Να μπορούν οι μικροί να κερδίζουν βαθμούς από τους μεγάλους. Τώρα βέβαια όλοι όσοι έχουν προχωρήσει ή θα προχωρήσουν σε αντικατάσταση προπονητή προφανώς έχουν και τους λόγους τους. Η έλλειψη πίστης που υπάρχει από τις διοικήσεις και υπομονής από τους φιλάθλους είναι κάτι όμως που διορθώνεται.

Πρώτα, απ’ όλα από την αναθεώρηση του τρόπου προσέγγισης των νέων δεδομένων που δημιουργούνται στο ποδόσφαιρο. Αλλιώς θα πρέπει οι οπαδοί να συνηθίσουν στην ιδέα των εξάμηνων προπονητών και οι διοικούντες να κρατάνε ένα κονδύλι φυλαγμένο για αποζημιώσεις σε αυτόν που φεύγει και άλλο ένα σε αυτό που θα έρθει. Να είναι όμως και συνειδητοποιημένοι όλοι τους πως καμιά ομάδα δεν μπορεί να πετύχει στόχους έχοντας χρονικό ορίζοντα βελτίωσης της ομάδας δύο με τρεις μήνες. Δεν υπάρχει κανένας προπονητής στην ιστορία του ποδοσφαίρου που έχει πετύχει παίζοντας καλό ποδόσφαιρο και κάνοντας μόνο νίκες από την αρχή μέχρι το τέλος.