Πάλι βρόμικος θα μείνει ο «στάβλος του Αυγεία»

Θα συνεχίσουμε (κανείς δεν ξέρει για πόσο ακόμα) να ζούμε στο «τρυπάκι» και την τύφλα μας, όσο σκληρό και άσχημα κι αν ακούγεται...

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Κάποιοι κάνουν χοντρή πλάκα -όπως καλή ώρα ο Κώστας Χριστοδούλου- και το τραγικό της υπόθεσης είναι πως τα ακούν «οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ», ατού όμως αυτοί στον δικό τους «αμανέ»! Είναι ξεκάθαρο και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας πως αυτός που κρατά και το καρπούζι και το μαχαίρι είναι το Κράτος, η Πολιτεία, γι’ αυτό και τις προάλλες από αυτήν εδώ τη στήλη έγραψα για «κακέκτυπο κράτους στη χείριστη μορφή του». Λίγο ακόμα να προσπαθήσουμε, θα ξεπεράσουμε κι αυτήν ακόμα την Ελλάδα με τα όσα συντελούνται εκεί με τη διαφθορά και τις κάθε λογής παρατυπίες. Άλλο θέμα όμως η Ελλάδα, εμείς στα δικά μας, τον δικό μας «στάβλο», όπως είπε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας!

Η ΟΥΕΦΑ ήρθε και, όπως πληροφορηθήκαμε, ήταν συγκεκριμένη στο τι απαιτείται για να μπορέσει όχι  να δοθεί λύση στη μάστιγα που ταλανίζει το ποδόσφαιρό μας, αλλά για να γίνει αν μη τι άλλο μια αρχή, από κάπου να ξεκινήσουμε μπας και βρούμε την άκρη (που και πάλι, λέω, δεν θα τη βρούμε). Ο υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, Γιώργος Σαββίδης, ούτε λίγο ούτε πολύ μας είπε πως τα χέρια του υπουργείου του είναι δεμένα αν δεν επιτραπεί η άρση του τηλεφωνικού απορρήτου.

Επειδή όμως εδώ δημιουργείται άλλο μέγα θέμα –με άλλες προεκτάσεις- προκύπτουν (πάλι) αδιέξοδα, μονόδρομοι και «ακάμωτα»! Από την άλλη ο πρόεδρος της Ομόνοιας, Σταύρος Παπασταύρου, μας σέρβιρε ξαναζεσταμένο φαγητό, στο οποίο πρόσθεσε διαφορετική γαρνιτούρα (με ανώνυμες καταγγελίες, τη στιγμή που γνωρίζει πολύ καλά πως αυτού του είδους οι «αποκαλύψεις» δεν οδηγούν πουθενά), μπήκε στο αεροπλάνο, πέρασε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και άντε τρέχα-γύρευε.

Φυσικά, κανένας σοβαρός και λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος δεν περιμένει πως θα αλλάξει κάτι ούτε και τούτη τη φορά. Το είπε άλλωστε ο υπουργός: «Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε συλλήψεις από τη μια μέρα στην άλλη, χρειάζεται χρόνος και συνεχής επαφή Αστυνομίας και ερευνητών της ΟΥΕΦΑ».

Με πιο απλά λόγια, θα συνεχίσουμε (κανείς δεν ξέρει για πόσο ακόμα) να ζούμε στο «τρυπάκι» και την τύφλα μας, όσο σκληρό και άσχημα κι αν ακούγεται. Ναι, ξέρω, ξέρω, κάποιοι θα πουν «πες μας εσύ ρε έξυπνε και μάγκα τι να γίνει και τι να κάνουμε». Ή πάλι κάποιοι θα τα βάλουν μαζί μας, με τον Τύπο δηλαδή, ότι δεν λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, ότι «καλύπτουμε» αυτούς που τα κάνουν και πάει λέγοντας. Βλέπετε, είναι κι αυτή μια ακόμα καραμέλα την οποία πολλοί δεν θέλουν να την αποχωριστούν για τους δικούς τους λόγους.