Η Πάφος FC είναι ο ζωντανός αντίλογος σε όλα όσα ταλαιπωρούν διαχρονικά το κυπριακό ποδόσφαιρο. Δεν απέδειξε μόνο πώς φτάνεις στην κορυφή, αλλά – κυρίως – πώς θέτεις τις βάσεις για να παραμείνεις εκεί.
Διαβάστε επίσης: Η Πάφος FC θέλει, ο Ζάιρο σκέφτεται
Ας μην κοροϊδευόμαστε: χρήματα είχαν κι άλλοι. Η Πάφος, όμως, διέθεσε και διορατικότητα. Δεν μπήκε στη λογική της «υπεραγοράς» προσώπων, αλλά της στοχευμένης τοποθέτησης ρόλων. Δόμησε εσωτερικό περιβάλλον με ευρωπαϊκές προδιαγραφές, παρέδωσε τα κλειδιά σε επαγγελματίες και δεν ανακατευόταν διαρκώς από το… πάνω γραφείο. Επένδυσε σε πλάνο, σε υποδομή, σε τεχνογνωσία, σε προπονητικό σταφ, σε οργάνωση.
Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο το νταμπλ που διεκδικεί ή, η μακρά πορεία στην Ευρώπη. Είναι το… πρόβλημα που προκαλεί στις παραδοσιακές δυνάμεις, οι οποίες βλέποντας την Πάφος FC, αντικρίζουν αυτομάτως κατάματα τις δικές τους στρεβλώσεις.
Αυτοί που χρόνια τώρα κυνηγούν «μαγικές λύσεις», ξηλώνοντας και ξαναχτίζοντας κάθε καλοκαίρι, πορεύονται με εφήμερους ενθουσιασμούς. Και τώρα, βρίσκονται απέναντι σε μια ομάδα που λειτουργεί με μέθοδο, συνέχεια και συνέπεια.
Η Πάφος FC, εν τέλει, λειτουργεί σαν καθρέφτης για όσους έμαθαν να ρίχνουν την ευθύνη παντού αλλού – εκτός από μέσα τους. Και η πιο δύσκολη ήττα, είναι πάντα εκείνη που δεν γράφεται στον πίνακα του σκορ.