Το σύνθημα κατέβαινε από την κερκίδα σαν κύμα και κάλυπτε τα πάντα: «Εεε, οοο, φέρτε το πρωτάθλημα στον πράσινο λαό». Δεν ήταν μια στιγμή ενθουσιασμού. Ήταν η αντανάκλαση μιας ομάδας που πλέον πείθει ότι ξέρει πού πηγαίνει και πρωτίστως, άρχισε να χαϊδεύει τον τίτλο. Η Ομόνοια πέρασε από την «Αρένα» με νίκη 2-0 επί της ΑΕΚ και άφησε πίσω της κάτι περισσότερο από τρεις βαθμούς: άφησε αίσθηση ελέγχου!
Ο Ράιαν Μαέ ήταν (ξανά) το πρόσωπο της βραδιάς. Στο 32′ και στο 66′, με δύο άψογες εκτελέσεις, έφτασε τα 19 γκολ και διατηρήθηκε μόνος στην κορυφή των σκόρερ. Δεν χρειάστηκε πολλές επαφές, ούτε υπερβολή στις κινήσεις. Βρέθηκε εκεί που έπρεπε, την ώρα που έπρεπε. Και αυτό, σε τέτοια παιχνίδια, αρκεί.
Η ομάδα του Χένινγκ Μπεργκ δεν είχε τον απόλυτο έλεγχο του ρυθμού. Δεν προσπάθησε καν να τον επιβάλει με κάθε κόστος. Περίμενε, διάβασε, επέλεξε τις στιγμές της. Και όταν η ΑΕΚ άφησε χώρους, χτύπησε σαν καμικάζι. Δύο αντεπιθέσεις, δύο τελειώματα, δύο γκολ. Ουσία χωρίς περιττές κινήσεις.
Διαβάστε επίσης: Ομόνοια: Ράβει κοστούμι πρωταθλήτριας και απειλεί ρεκόρ ΑΠΟΕΛ και Ανόρθωσης
Πίσω από τα φώτα του σκόρερ, υπήρχε μια άλλη καθοριστική παρουσία. Ο Χαράλαμπος Κυριακίδης, σε βραδιά που τον έφερε από τον ρόλο της επιλογής ανάγκης στη θέση του πρωταγωνιστή. Στο πρώτο ημίχρονο, σε δύο δύσκολες φάσεις, κράτησε την ομάδα του όρθια. Αντιδράσεις σωστές, τοποθετήσεις με ωριμότητα, αποφάσεις χωρίς δισταγμό. Έδειξε ότι μπορεί να σταθεί σε υψηλό επίπεδο, ακόμη και όταν το παιχνίδι πιέζει.
Η ΑΕΚ είχε την κατοχή, είχε τις στιγμές της, δεν είχε το τελείωμα. Στο 50′, ο Παναγιώτου απομάκρυνε πάνω στη γραμμή την κεφαλιά του Γκαρσία, σε φάση που θα μπορούσε να αλλάξει την ισορροπία. Σε άλλες περιπτώσεις, οι επιλογές στην τελική προσπάθεια ήταν βεβιασμένες. Η εικόνα της ομάδας του Ροθάδα δεν ήταν κακή. Το αποτέλεσμα, όμως, την τιμώρησε αυστηρά.
Η ήττα είναι η πρώτη στο πρωτάθλημα υπό την καθοδήγησή του και έχει άμεσο αντίκτυπο. Η διαφορά από την κορυφή πήγε στους 11 βαθμούς, ενώ ο Απόλλων την προσπέρασε, στέλνοντάς την στην τρίτη θέση. Σε αυτή τη φάση της σεζόν, τα δεδομένα αλλάζουν γρήγορα και οι ισορροπίες δεν συγχωρούν.
Η Ομόνοια, αντίθετα, κοιτά από (πολύ) ψηλά. Στο +10 από τη δεύτερη θέση, με συνέπεια στο αποτέλεσμα και με πρόσωπα που δίνουν λύσεις στα δύσκολα. Δεν κυριαρχεί πάντα στο παιχνίδι. Κυριαρχεί, όμως, στο αποτέλεσμα. Και αυτό είναι το χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τις ομάδες που φτάνουν μέχρι το τέλος.
Με πέντε χρόνια χωρίς τίτλο πρωταθλητή να βαραίνουν, δείχνει να έχει βρει τον δρόμο για να τα αφήσει πίσω. Και πλέον, δεν το κρύβει. Το τραγουδά.