ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΗ
Τρία σερί ανεπιτυχή αποτελέσματα στο πρωτάθλημα μετρά η Ομόνοια, γεγονός που για πρώτη φορά επί Μπεργκ έχει επιφέρει έντονη μουρμούρα, προβληματισμό και μερική αμφισβήτηση. Το ότι ταυτόχρονα η Ομόνοια έμεινε «άσφαιρη» απέναντι σε Παραλίμνι, Ολυμπιακό και Δόξα, έχοντας ως απολογισμό δύο εντός έδρας ισοπαλίες και μια ήττα και δεν έμαθε από τα λάθη της, προβληματίζει. Για πρώτη φορά κλονίζεται ώς ένα βαθμό η εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του προπονητή αλλά και γενικότερα της Ομάδας Προγραμματισμού. Για τον πρώτο, κυρίως για τη διαχείριση του έμψυχου δυναμικού και την έλλειψη λύσεων για βελτίωση στην εικόνα της ομάδας αλλά και στο σκοράρισμα.
Για τα μέλη της Ομάδας Προγραμματισμού (Λάρκου, Ταραπουλούζης, Μπεργκ) τα «πυρά» έχουν να κάνουν με τις επιλογές που έγιναν το καλοκαίρι, αφού μετά από 17 αγώνες σε Κύπρο και Ευρώπη (άκρως ικανοποιητικό το δείγμα) δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν, να δώσουν το κάτι παραπάνω σε σχέση με πέρσι. Αντιθέτως, η προσφορά τους είναι μηδαμινή. Εκεί που όλοι στον σύλλογο ανέμεναν να γίνει το βήμα παραπάνω όσον αφορά στο αγωνιστικό πρόσωπο της ομάδας, εντούτοις παρουσιάζει ελλείψεις. Σε αντίθεση με την περσινή σεζόν όπου είχε πετύχει σχεδόν στον απόλυτο βαθμό στις μετεγγραφές.
Διαβάστε επίσης: Ομόνοια: Ερωτηματικά για τους Μαυρία και Τιάγκο
Η πιο χτυπητή αδυναμία είναι στην επίθεση. Ήλθε ο Ντούρις στη θέση του Ντάρμπισαϊρ και πέτυχε έως τώρα μόλις ένα γκολ. Τεράστιο το κενό στην επίθεση, κάτι που μαρτυρούν τα 11 γκολ σε 9 αγώνες πρωταθλήματος. Ο Σλοβάκος δεν δείχνει ικανός να πάρει μπρος στο σκοράρισμα, με την πίεση και την αμφισβήτηση στο πρόσωπό του όλο και να μεγαλώνει. Οι Παπουλής, Ασάντε και Σενέ με μικρές εξάρσεις και χωρίς συνέχεια στην απόδοσή τους. Ο Κίκο ήλθε ως εναλλακτική επιλογή στο αριστερό άκρο της άμυνας, ενώ ο Σέχου ακόμη είναι νωρίς να κριθεί. Ο Νιγηριανός, αν και το δείγμα είναι μικρό, έδειξε πως είναι ικανός να κάνει τη διαφορά. Φαντάζει ως η καλύτερη κίνηση του καλοκαιριού κι ας έγινε στις… καθυστερήσεις.
Διαβάστε επίσης: Οργανωμένοι Ομόνοιας: «Δεν είμαστε αχάριστοι, αλλά κανείς στο απυρόβλητο»