Στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή, η πρώτη εικόνα δεν είναι πάντα η πραγματική. Κι όμως, στην περίπτωση του Λοΐς Τζούνις, κάποιοι έσπευσαν να βγάλουν συμπεράσματα πριν καν προλάβει να αγωνιστεί. «Είναι βαρύς», «δεν κάνει», «τι τον έφεραν;» και άλλα παρόμοια ακούστηκαν με χαρακτηριστική ευκολία.
Ο Γάλλος επιθετικός πήρε τα πρώτα του αγωνιστικά λεπτά απέναντι στην Καϊράτ, σε ένα παιχνίδι όπου η Ομόνοια έπαιζε με δέκα ποδοσφαιριστές και βρισκόταν διαρκώς σε θέση άμυνας. Είναι πραγματικά δύσκολο να αξιολογηθεί ένας επιθετικός όταν η ομάδα του δεν μπορεί να κρατήσει την μπάλα και να τον τροφοδοτήσει.
Διαβάστε επίσης: Ομόνοια: Στροφή στην πρεμιέρα και σε… πινελιές
Ναι, ο Τζούνις ήρθε ανέτοιμος. Η τελευταία του εμφάνιση στο τουρκικό πρωτάθλημα ήταν 1η Μαΐου και ακολούθησε ένα διάστημα δυόμιση μηνών χωρίς ομάδα. Ήταν απολύτως φυσιολογικό να χρειάζεται χρόνο για να φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο. Κι όμως, πρόλαβε να κάνει τη διαφορά. Με χατ τρικ απέναντι στη Σεντ Τρουίντεν, πήρε την Ομόνοια από το χέρι και την οδήγησε σε μια σπουδαία ανατροπή-πρόκριση. Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι έβγαλε ήδη τα λεφτά του. Έφθασε νωρίς τα τέσσερα γκολ αφού με το πρώτο του η Ομόνοια προκρίθηκε επί της Λίνκολν Τέσσερα γκολ δυο προκρίσεις για την ομάδα του.
Το συμπέρασμα είναι απλό: έναν ποδοσφαιριστή δεν τον κρίνεις από την εικόνα του στο πρώτο ή το δεύτερο παιχνίδι, αλλά σε βάθος χρόνου. Το ίδιο μάθημα είχε δώσει και ο Κουλιμπαλί. Εκείνοι που τότε ζητούσαν την απομάκρυνσή του είναι οι ίδιοι που σήμερα φωνάζουν να μην παραχωρηθεί.
Ίσως, λοιπόν, λίγη υπομονή να μην έβλαπτε ποτέ.