Η Ομόνοια γλίτωσε στο παρά… ένα μια εφιαλτική και συνάμα ντροπιαστική ήττα από τη Λίνκολν στο Γιβραλτάρ. Ο Παναγιώτης Ανδρέου, με το γκολ που πέτυχε στο 90’+3, έσωσε την παρτίδα για το «τριφύλλι» και επέτρεψε στους πράσινους να επιστρέψουν στην Κύπρο ανακουφισμένοι, έστω κι αν η εμφάνισή τους άφησε πολλά ερωτηματικά.
Το τελικό 1-1 κρατά την Ομόνοια σε θέση οδηγού ενόψει του επαναληπτικού, όμως δεν μπορεί να σβήσει την εικόνα της αναμέτρησης. Απέναντι σε έναν αντίπαλο περιορισμένων δυνατοτήτων, η ομάδα του Χένινγκ Μπεργκ παρουσιάστηκε χωρίς ένταση, ταχύτητα και αυτοματισμούς. Είχε την υπεροχή, αλλά δεν μπόρεσε να τη μετατρέψει σε φάσεις και ουσιαστική πίεση.
Αν θέλει να ψάξει κανείς ελαφρυντικά θα βρει. Οι δύσκολες συνθήκες του γηπέδου με συνθετικό χλοοτάπητα, δυνατό άνεμο και οι απουσίες σημαντικών ποδοσφαιριστών δυσκόλεψαν την προσπάθεια. Κανείς, άλλωστε, δεν περιμένει από την Ομόνοια να πετάει… φωτιές από τον Αύγουστο. Εκείνο που προκαλεί ανησυχία είναι πως η αδυναμία στην παραγωγή ευκαιριών εμφανίστηκε ξανά και δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στις συνθήκες του αγώνα.
Ο Ανδρέου απέτρεψε το κάζο, όχι όμως και το νέο ηχηρό καμπανάκι. Η Ομόνοια χρειάζεται περισσότερη κίνηση, ποιότητα σε ορισμένες θέσεις και σαφώς μεγαλύτερη δημιουργικότητα, ώστε να επιβάλει την ανωτερότητά της. Στον επαναληπτικό της Πέμπτης (13/8), εφόσον κάνει τα απολύτως απαραίτητα, θα εξασφαλίσει την πρόκριση στα πλέι οφ του Γιουρόπα Λιγκ και θα κλειδώσει παρουσία σε ευρωπαϊκό όμιλο για έκτη φορά τα τελευταία χρόνια. Για να πλησιάσει, όμως, τα περσινά επίπεδα απόδοσης, έχει ακόμη μπόλικο δρόμο να διανύσει.