Τα πράγματα με τον Αναστασίου στην Ομόνοια, είναι απλά

Ο Ελλαδίτης από την ημέρα έλευσής του στην Ομόνοια διόρθωσε κάποια από τα κακώς κείμενα…

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Πέρα από το θέμα Ουζόχο που μονοπωλεί αυτές τις μέρες το ενδιαφέρον, ψηλά στην ειδησεογραφία βρίσκεται και ο προπονητής της Ομόνοιας, Γιάννης Αναστασίου. Ασφαλώς και τα ελαφρυντικά που έχει ο Ελλαδίτης τεχνικός με την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας των πρασίνων είναι αρκετά και σοβαρά. Άλλο τόσο αλήθεια είναι πως κάποια πράγματα μπόρεσε και τα έβαλε σε μια τάξη. Το πιο σημαντικό, το ζητούμενο ωστόσο στην προκειμένη περίπτωση, είναι αν θα μπορέσει να σώσει την παρτίδα εξασφαλίζοντας μια θέση στην πρώτη εξάδα για το «τριφύλλι»…

Βέβαια, ο Ελλαδίτης τεχνικός δεν παίζει (πια) ποδόσφαιρο και δεν εξαρτάται αποκλειστικά από αυτόν αν η Ομόνοια θα προλάβει το τρένο του πρώτου γκρουπ. Απόψεις γύρω από το θέμα ακούστηκαν και θα συνεχίσουν να ακούγονται μέχρι την 22η αγωνιστική. Γιατί η Ομόνοια θα διεκδικεί (πιστεύω) την είσοδό της στην πρώτη εξάδα μέχρι το τέλος της πρώτης φάσης του πρωταθλήματος. Λοιπόν, ο Αναστασίου δέχεται και αναγνωρίζει πως έχει πολλά να κάνει και να γίνουν μέχρι η Ομόνοια να μπορέσει να συμπεριφέρεται (αγωνιστικά) όπως αυτός θέλει. Άλλο τόσο αλήθεια είναι όμως πως οι πράσινοι αδυνατούν ακόμα και τα απαραίτητα να κάνουν, ειδικά στην αμυντική τους συμπεριφορά, όπου επιμένουν να παραμένουν αδιόρθωτοι. Κι αυτό είναι θέμα προπονητή.

Μεσοεπιθετικά η παρουσία του Κολοβού, κατά κύριο λόγο, αλλά και του Μαυρία διόρθωσε κάπως τα πράγματα, με τον πρώτο να είναι ο κύριος εκφραστής των περισσοτέρων επιθετικών ενεργειών της Ομόνοιας. Ο 25χρονος μεσοεπιθετικός σκόραρε μάλιστα τρία γκολ ώς τώρα, ενώ σε κάποια γκολ είχε συμμετοχή και ο Μαυρίας. Δύο επιλογές καθαρά δικές του Αναστασίου. Και πάλι: Δυο χελιδόνια όμως (και πάλι) δεν φέρνουν την άνοιξη. Και για να καταλήξω εκεί που θέλω, θα πω ότι στην περίπτωση που η Ομόνοια δεν καταφέρει να εξασφαλίσει μια θέση στην πρώτη εξάδα θα ισοδυναμεί με τεράστια αποτυχία και μέρος της ευθύνης (έστω και όχι εξ ολοκλήρου) θα βαραίνει και τον νυν προπονητή της, αφού θα συνδέσει το όνομά του με τη μεγαλύτερη αποτυχία του συλλόγου.

Με την έλευσή του στο νησί, η Ομόνοια βρισκόταν στην 8η θέση (στην 7η αγωνιστική) και αυτή τη στιγμή απλά ανέβηκε ένα σκαλοπάτι. Και για να το πω κάπως κυπριακά: Δηλαδή, «πού ήσουν; Πούποτε»! Αν όμως ο Αναστασίου (και η Ομόνοια) καταφέρει και προλάβει το τρένο της πρώτης εξάδας, θα καταγραφεί στο ενεργητικό του. Και οι όποιες αποφάσεις πάνω σ’ αυτό (πιστεύω) θα στηριχτούν.