Να ‘το και πάλι το ποδόσφαιρο στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. Κι ως συνήθως, πάντα με έναν τρόπο όχι και τόσο τιμητικό. Το θέμα των οφειλών των σωματείων προς το Κράτος έχει πάρει διαστάσεις ανεξέλεγκτης πυρκαγιάς ενώ πνέουν άνεμοι… έντεκα μποφόρ. Ένα θέμα που είναι «ζωντανό», χωρίς υπερβολή, εδώ και 30 χρόνια!
Αίφνης προέκυψαν ένα σωρό «ευαίσθητοι» και νομοταγείς, υπέρμαχοι της αρχής της ισονομίας. Οι οποίοι νοιάζονται για τα χρήματα του Κράτους και… συνεπώς για τα χρήματα των εργαζομένων! Παραμύθια της Χαλιμάς. Τόσα χρόνια, οι πλείστοι απ’ αυτούς που σήμερα έγιναν λαλίστατοι, ιδιαίτερα οι πολιτικοί, ήταν στη μούγκα! Η αποθέωση της υποκρισίας, η οποία ελαύνεται από τις σωματειακές τους προτιμήσεις! Λες κι αυτά τα περιβόητα σχέδια βοήθειας και στήριξης προς τις ποδοσφαιρικές ομάδες δεν τα έκαναν κι οι Πράσινοι κι οι Βένετοι κι οι Κόκκινοι κι οι Ροζ.
Δεν υπάρχει Κυβέρνηση τα τελευταία τριάντα χρόνια που δεν έχει «λερωμένη τη φωλιά της» για το θέμα των οφειλών των σωματείων προς το Κράτος! Όλες αυτές οι Κυβερνήσεις εξέθρεψαν το θηρίο κι ακούγεται ως ανέκδοτο, σήμερα, μέλη αυτών των Κυβερνήσεων να ζητούν και τα… ρέστα.
Από υποκρισία έχουμε χορτάσει. Πρέπει τα σωματεία να πληρώσουν τις οφειλές τους προς το Κράτος; Βεβαίως και πρέπει. Μέχρι το τελευταίο σεντ! Μέσα από τις διαδικασίες που ισχύουν για όλους ανεξαιρέτως. Κι αν χρειαστεί να ανοίξουν όλοι οι αραχνιασμένοι φάκελοι των τελευταίων τριάντα χρόνων.
Ι.Κ.