Δεν είναι πλέον άγνωστο ότι η κυπριακή διαιτησία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα αξιοπιστίας, και η πρακτική να έρχονται ξένοι διαιτητές μόνο για τα «μεγάλα» παιχνίδια του πρώτου ομίλου, φανερώνει πως δεν υπάρχει ίση μεταχείριση, υποβαθμίζονται οι αγώνες του β’ ομίλου, εκεί που θα κριθεί η παραμονή.
Ναι, είναι κατανοητό ότι δεν μπορεί κάθε βδομάδα να υπάρχει μαζική εισροή ξένων διαιτητών, όμως η επιλογή να αγνοούνται οι κρίσιμες αναμετρήσεις του Β’ ομίλου δείχνει αδιαφορία. Αγώνες όπως αυτός του Ακρίτα με την ΕΝΥ τη Δευτέρα, δεν είναι απλώς ακόμα ένα ματς, αλλά παίζονται πολλά για αποφυγή του υποβιβασμού. Ο αρχιδιαιτητής, Αντόνιο Νταμάτο, καλείται να δώσει σημασία και σε αυτά τα παιχνίδια, γιατί η ποιότητα και η αξιοπιστία του πρωταθλήματος δεν πρέπει να περιορίζεται στους «μεγάλους» του Α’ ομίλου.
Η αποτυχία να αναγνωριστεί η σημασία των ματς του Β’ ομίλου υπονομεύει την ίδια την ουσία της ανταγωνιστικότητας και δημιουργεί αίσθηση αδικίας στους συλλόγους που μάχονται για την παραμονή. Όταν η διαιτησία γίνεται εργαλείο επιλογής και όχι αξιολόγησης, τότε κάθε προσπάθεια για ισονομία και διαφάνεια καταρρέει. Απαιτείται σοβαρότητα σε όλα τα επίπεδα του ποδοσφαίρου μας και να μην αντιμετωπίζονται κάποιες ομάδες διαφορετικά από άλλες.
Άλλωστε, και μέσα από τους ορισμούς διαιτητών κερδίζεται η αξιοπιστία. Μακάρι οι Κύπριοι διαιτητές να δικαίωναν την επιλογή τους. Ακόμη κι έτσι να είναι, είτε το θέλουμε είτε όχι, η προκατάληψη πάντα θα υπονομεύει την αξιοπιστία, γι’ αυτό δεν πρέπει να δίνονται δικαιώματα.