Ο Ράουμφαν, ο Κετσπάγια, ο Αλ Τάαμαρι

Απολογισμός του πρωταθλήματος, ομάδες, ποδοσφαιριστές και διαιτησίες…

ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (pancon@phileleftheros.com)

Τι μας έδωσε το πρωτάθλημα που φεύγει; Αρχικά διαφάνηκε πως οι ομάδες που αγωνίζονται στα ευρωπαϊκά κύπελλα πέραν της ποιότητας χρειάζονται και ποσότητα. Αυτό φάνηκε από την αγωνιστική κατάρρευση του Απόλλωνα στα τελευταία στάδια όταν έμεινε από… επιλογές, και την ΑΕΚ, που έβγαλε νωρίτερα την κούραση και δεν αρκούσε η αντεπίθεσή της για να διεκδικήσει τον τίτλο. Κατά συνέπεια ο ΑΠΟΕΛ κυριάρχησε στη δυσκολότερη περίοδο, αυτήν των πλέι οφ.

Δεν έλειψαν, όμως, και οι εκπλήξεις. Η Νέα Σαλαμίνα ήταν εκείνη που με την απόδοσή της κέρδισε την εκτίμηση και ίσως και συμπάθειες. Ο προπονητής της Σάββας Πουρσαϊτίδης και ορισμένοι ποδοσφαιριστές της ανέβασαν τις μετοχές τους. Η πορεία της ΑΕΛ, επίσης, δεν ήταν έκπληξη, υπήρξε όμως αναγνώριση του έργου του Ντούσαν Κέρκεζ, που κατάφερε για μεγάλο χρονικό διάστημα να τη διατηρήσει σε επίπεδο πρωταθλητισμού, εξασφάλισε ευρωπαϊκό εισιτήριο, ενώ την οδήγησε και στον τελικό κυπέλλου.

Από την περίοδο του Μάρκο Ράουφμαν, πριν από περίπου 20 χρόνια, και του Κετσπάγια ως παίκτη-προπονητή, πριν από καμιά δεκαριά, είχαμε έναν τόσο πολυσυζητημένο ποδοσφαιριστή. Ο σχεδόν 22χρονος Μούσα Αλ Τάαμαρι ήταν το πρόσωπο του τρέχοντος πρωταθλήματος. Άγνωστος στην πατρίδα μας και προερχόμενος από χώρα (Ιορδανία) που πρώτη φορά αποτελεί πηγή απόκτησης ποδοσφαιριστών, κατάφερε να τραβήξει τα βλέμματα επάνω του, όχι μόνο των Κύπριων φιλάθλων αλλά των ξένων σκάουτερ.

Ανησυχητικό είναι δε πως από τις ομάδες που καπάρωσαν τα ευρωπαϊκά εισιτήρια δεν αναδείχθηκαν Κύπριοι παίκτες. Εκείνες που παρουσίασαν κάτι καινούργιο δημιουργώντας προοπτική για το μέλλον ήταν η Νέα Σαλαμίνα με τον Κωστή (25 συμ. – 1 γκολ), η Ομόνοια με τον Τζιωνή (11 συμ. – 3 γκολ) και η Ανόρθωση με τον Ιωάννου (15 συμ.). Υπήρξαν βέβαια και μερικές αξιοπρόσεκτες παρουσίες, όπως για παράδειγμα του Σπόλιαριτς (Αλκή) και του Πίττα (Ένωση), οι οποίοι ανήκουν στον Απόλλωνα. Είναι όμως θλιβερό το σκηνικό οι νεαροί ποδοσφαιριστές να βρίσκουν χώρο στην ενδεκάδα μόνο όταν δοθούν δανεικοί ή όταν ξεθωριάζουν οι αρχικοί στόχοι.

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί καθ’ υπερβολήν ως το πρωτάθλημα του Ουζόχο; Ο νεαρός Νιγηριανός μάς απασχόλησε, χωρίς να ευθύνεται αρκετά, λόγω του δελτίου υγείας του. Οι κλυδωνισμοί στην Ανόρθωση ήταν τεράστιοι αφού επέφεραν εν τέλει τη διάλυση του Δ.Σ., την αποδόμηση του τέως προέδρου Ανδρέα Παντελή, αλλά και τη συρρίκνωση της ποδοσφαιρικής ομάδας.

Θα μπορούσε ακόμη να χαρακτηριστεί και ως το πρωτάθλημα της κάρτας οπαδού. Έλειψε -είναι η αλήθεια- ο παλμός στις εξέδρες, παράλληλα όμως εξαλείφθηκε και η βία εντός και εκτός γηπέδων. Ίσως αν αντιληφθούν ορισμένα σωματεία πως μπορούν να αυξήσουν τους οπαδούς τους, βρίσκοντας τρόπους για να τους προσελκύσουν και αφήνοντας κατά μέρος τη μιζέρια και την γκρίνια, πιθανόν να τα καταφέρουν.

Τέλος, η διαιτησία ήταν περίπου στα ίδια επίπεδα. Σε κάποια παιχνίδια αρκετά καλή, σε κάποια παιχνίδια μέτρια και σε κάποια άσχημη. Μειονέκτημα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πως οι βαθμολογίες τους, ανεξάρτητα από την απόδοση, είναι πανομοιότυπες και αυτό δεν βοηθά στην εξάλειψη της προκατάληψης, η οποία δημιουργείται από τους ορισμούς. Επίσης, μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν ορισμένοι παρατηρητές, οι οποίοι δεν έχουν το ανάστημα να είναι ακριβοδίκαιοι.