Ο «πόλεμος» με την Κάρτα Φιλάθλου οδηγεί… στην εντατική

Το κακό έχει παρατραβήξει και αν συνεχιστεί οδηγούμαστε σε καταστροφικές συνέπειες…

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Δεν πρόκειται να ησυχάσουμε αν δεν βρεθεί και δεν δοθεί μια λύση μ’ αυτήν την άτιμη την Κάρτα Φιλάθλου. Το κακό έχει παρατραβήξει και αν η κατάσταση συνεχιστεί, τότε, με μαθηματική ακρίβεια οδηγούμαστε σε καταστροφικές για το ποδόσφαιρο συνέπειες. Ξεκαθαρίζω ευθύς εξ αρχής πως είμαι οπαδός της Κάρτας, όπως όμως εξελίσσονται τα πράγματα το να λες «ναι» ή «όχι» στην Κάρτα δεν αποτελεί λύση! Η λύση βρίσκεται στη συζήτηση και την κατάθεση προτάσεων προς το καλό του ποδοσφαίρου και όχι να γίνεται «πόλεμος» ποιανού θα γίνει το «δικό του».

Κανένας δεν μπορεί να διαφωνήσει πως υπάρχουν ένθεν και ένθεν σοβαρά επιχειρήματα που αφενός επιβάλλουν την παρουσία της Κάρτας και αφετέρου την «ακυρώνουν». Και το πιο απλό είναι πως, τα γήπεδα δεν είναι εκκλησίες, από την άλλη όμως δεν είναι και πεδία μαχών. Κάτσε όμως τώρα να βρεις τη μέση λύση και το κυριότερο να το βάλουν στο κεφάλι τους κάποια καλόπαιδα, που έχουν αλλού το μυαλό τους. Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου πηγαίνει στο γήπεδο για να δει ποδόσφαιρο κι αν του φύγει και μια κουβέντα παραπάνω, «ποδόσφαιρο είναι». Κάποιοι όμως δεν εννοούν ούτε αυτό να το καταλάβουν.

Προφανώς και τις ασφαλιστικές δικλείδες στο όλο θέμα θα τις θέσει το Κράτος, όχι όμως να κάνει του κεφαλιού του. Οι άμεσα εμπλεκόμενοι, δεν είναι άλλοι από τα σωματεία, αν θέλετε και τους ποδοσφαιριστές (βλ. ΠΑΣΠ) και θα πρέπει να καθίσουν όλοι γύρω από ένα τραπέζι μέχρι να βρουν αυτό που είπα στην εισαγωγή μου, «τη χρυσή τομή». Το ποδόσφαιρο δεν είναι τσιφλίκι κανενός κι αυτό θα πρέπει να το βάλουν όλοι καλά στο μυαλό τους.

Τώρα θα μου πείτε πως η θεωρία από την πράξη πόρρω απέχουν, αν ήταν όμως τόσο εύκολα και απλά τα πράγματα, το όλο θέμα δεν θα μας απασχολούσε ενδεχομένως καν. Όπως λέει και η λαϊκή μας ρήση, «εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα», σε ένα θέμα που έχει εξελιχθεί σε «θανατηφόρο ιό» που έχει προσβάλει το ποδόσφαιρο μας και που αν δεν αναχαιτιστεί θα οδηγήσει σωματεία στην «εντατική», με κίνδυνο να μην ανανήψουν ποτέ…