Ο Κοτσόλης για τη μέρα που καθόρισε τη ζωή του… μέσω ενός παντελονιού τζιν

O πρώην διεθνής κίπερ αναφέρεται στο πως κατέληξε να παίζει σε αυτή τη θέση και στη συμβολή του Χουάν Ραμόν Ρότσα...

Ο Έλληνας τέως πλέον, τερματοφύλακας, Στέφανος Κοτσόλης, μέσω του Athletestories γράφει κι αναφέρεται στη μέρα που καθόρισε τη ζωή του στο ποδόσφαιρο. O πρώην διεθνής κίπερ αναφέρεται στο πως κατέληξε να παίζει σε αυτή τη θέση και στη συμβολή του Χουάν Ραμόν Ρότσα.

Αναλυτικά όσα έγραψε ο πρώην τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού και της Ομόνοιας:

«Η αρχική ιδέα ήταν να γράψω ένα κείμενο για τη “ζωή μετά το ποδόσφαιρο”… Για κάποιο λόγο όμως, και ειδικά μετά την επίσημη ανακοίνωση του τερματισμού της καριέρας μου ως ποδοσφαιριστής, η καρδιά και το μυαλό μου τείνουν να επιστρέφουν στην εποχή που όλα ξεκίνησαν. Από μικρή ηλικία, είχε διαφανεί ότι το DNA μου είναι εμπλουτισμένο με μπόλικη αγάπη για τον αθλητισμό, γι’ αυτό και δεν δίσταζα να δοκιμάζω κάθε άθλημα που μου φαινόταν ενδιαφέρον. Έτσι, λοιπόν, πήρα μια γεύση από στίβο, τένις, βόλεϊ και μπάσκετ.

Το άθλημα, όμως, που πάντα με μάγευε και έβγαζε τον καλύτερο αθλητικό εαυτό μου ήταν το ποδόσφαιρο… Ήμουν 13-14 χρόνων, όταν, μια Κυριακή μεσημέρι, κατά τη διάρκεια της ιεροτελεστίας του μεσημεριανού φαγητού, οι γονείς μου ανέφεραν ότι διάβασαν στην εφημερίδα πως ένας από τους ποδοσφαιριστές που θαύμαζα, ο Χουάν Ραμόν Ρότσα, θα άνοιγε τη δίκη του Ακαδημία ποδοσφαίρου και αν ήθελα θα μπορούσα να γραφτώ και να ξεκινήσω προπονήσεις εκεί.

Την επόμενη Κυριακή το πρωί, έχοντας συγκεντρώσει τα απαραίτητα έγγραφα, ξεκινήσαμε για την Ακαδημία. Στο φτωχό μου μυαλό, η διαδικασία θα περιελάμβανε την εγγραφή και μια ξενάγηση στις εγκαταστάσεις. Φτάνοντας εκεί, αντίκρισα δεκάδες συνομηλίκους με ποδοσφαιρική περιβολή, έτοιμους για προπόνηση. Εγώ με τζιν και το τυχερό μου πράσινο φούτερ…

Κάποια στιγμή, λοιπόν, πέρασε ο Χουάν από μπροστά μου και με ρώτησε το όνομά μου και τι θέση παίζω. “Με λένε Στέφανο και παίζω τερματοφύλακας και επιθετικός”. “Στέφανε, σήμερα, επειδή ήρθες με το τζιν σου, θα κάτσεις στο τέρμα”, μου απάντησε. Η πρώτη μου προπόνηση στην ακαδημία φορώντας τζιν παντελόνι… Παρόλα αυτά, φάνηκε να τα καταφέρνω καλά, αφού στο τέλος ο Χουάν με φώναξε μαζί με τους γονείς μου στο γραφείο και μου είπε “αύριο το μεσημέρι, να είσαι στην Παιανία για να δοκιμαστείς στον Παναθηναϊκό”.

Για τις επόμενες 24 ώρες, δεν υπήρχε κάτι άλλο στο μυαλό μου… Απ’ ότι θυμάμαι, δεν πρέπει να πολυκοιμήθηκα και -αν τα κατάφερα, έστω και λίγο- μάλλον έκανα αποκρούσεις στα όνειρά μου.

Ο πατέρας μου, το πρωί, διένυσε αρκετά χιλιόμετρα, φεύγοντας κάποιες ώρες από τη δουλειά του, ώστε να μου αγοράσει παπούτσια και γάντια κατάλληλα για χόρτο, και η μητέρα μου έφυγε από τη δίκη της δουλειά νωρίτερα για να είμαστε συνεπείς στο ραντεβού μας. Φτάνοντας έξω από τις εγκαταστάσεις, σε έπιανε δέος μόνο και μόνο που αντίκριζες την περίφραξη με τον ψηλό λευκό τοίχο γύρω από μια αχανή έκταση. Όλοι οι γονείς περίμεναν στα αυτοκίνητα τους. Σπανίως επιτρεπόταν να παρακολουθούν τις προπονήσεις.

Η μεγάλη πράσινη πόρτα άνοιξε και πέρασα μέσα. Οι εγκαταστάσεις και τα γήπεδα ξεπερνούσαν κάθε φαντασία μου και σκέφτηκα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσω την ευκαιρία να πάει χαμένη. Ξεκινώντας την προπόνηση με το παιδικό τμήμα -και μετά το αρχικό τρακ- όλα μου φαίνονταν πολύ εύκολα.Το τέρμα μικρό και τα σουτ αδύναμα.

Μετά από λίγο, ο Χουάν που παρακολουθούσε διακριτικά με φώναξε και με πήγε στο διπλανό γήπεδο. όπου έκανε προπόνηση το εφηβικό τμήμα… «Συνέχισε εδώ!». Τα παιδιά, εκεί, ήταν εμφανώς μεγαλύτερα, η προπόνηση δυσκολότερη αλλά ταυτόχρονα η αυτοπεποίθησή μου στα ύψη, οπότε οι «απειλές» προς το τέρμα εξακολουθούσαν να μου φαίνονται εύκολα αντιμετωπίσιμες.

Δίπλα στο τέρμα μου, πλέον, παρακολουθούσαν ο Χουάν, ο Βέλιμιρ Ζάετς, επικεφαλής τότε όλης της Ακαδημίας, και ο Γιάννης Παπασταύρου, έφορος και ψυχή της Ακαδημίας. Δεν θυμάμαι πόση ώρα έκανα προπόνηση, αλλά το απολάμβανα τόσο πολύ που δεν ένιωθα ίχνος κούρασης. Τότε, λοιπόν, άλλαξα και πάλι γήπεδο… Το ερασιτεχνικό τμήμα ξεκινούσε “διπλό” και εγώ κλήθηκα να υπερασπιστώ τη μια εστία.

Ερασιτέχνες τότε ήταν παιδιά που στη συνέχεια έκαναν πολύ μεγάλη καριέρα. Γιώργος Καραγκούνης, Άγγελος Μπασινάς, Γιώργος Αλεξόπουλος, Γιάννης Γκούμας αλλά και άλλα παιδιά αντίστοιχης ποδοσφαιρικής αξίας που -για διάφορους λόγους- δεν πρωταγωνίστησαν, όπως οι προαναφερθέντες.

Στο “διπλό αυτό, λοιπόν, έδωσα τον καλύτερο μου εαυτό και κατάφερα στο τέλος να γίνω και σημείο αναφοράς δίνοντας την νίκη στην ομάδα μου, αποκρούοντας πέναλτι του Καραγκούνη, με μπόλικη δόση τύχης, αφού η μπάλα με βρήκε στο κεφάλι… Η προπόνηση τελείωσε, ο κύριος Γιάννης Παπασταύρου μου έδωσε το χέρι και μου είπε “μικρέ, συγχαρητήρια και καλωσόρισες στην οικογένεια του Παναθηναϊκού”.

Μπορεί να απορήσει κάποιος πως θυμάμαι όλες αυτές τις λεπτομέρειες αλλά για μένα θα ήταν αδιανόητο να ξεχάσω το οτιδήποτε. Ήταν η μέρα που καθόρισε την ζωή μου για τα επόμενα 25 χρόνια και ίσως όχι μόνο για τόσο…».

Ο Στέφανος Κοτσόλης είναι πρώην διεθνής τερματοφύλακας και μεταξύ άλλων αγωνίστηκε και στην Ομόνοια. Τον Ιούνιο του 2009 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 2 ετών με την Ομόνοια, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα την περίοδο 2009-10. Συνολικά είχε 15 συμμετοχές στο κυπριακό πρωτάθλημα και 4 στα προκριματικά του Europa League. Έλυσε το συμβόλαιό του με την κυπριακή ομάδα στα τέλη Δεκεμβρίου του 2010 και ενώ είχε να συμπεριληφθεί σε αποστολή της από τις αρχές, ήδη, του έτους κι ακολούθως επέστρεψε στον Παναθηναϊκό.

ΜΕΣΩGoal.com.cy team
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ