Τώρα αρχίζουν τα εύκολα για τον Κωστή

Το παιδί ενός οικοδόμου πατέρα και της καμαριέρας μάνας, σε μια οικογένεια που ξεχείλιζε από περηφάνια - Ο διεθνής μέσος έχει όλα τα απαραίτητα εφόδια (ζωής) για να αντεπεξέλθει…

ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΚΟΥΡΗ

Δεν ξέρω αν ο Ιωάννης Κωστή θα πιάσει στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ούτε αν θα κάνει τη μεγάλη καριέρα που προβλέπουν ειδικοί και μη. Εδώ δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει… Το σίγουρο είναι ότι ο μικρός έχει ήδη μια ιστοριούλα πίσω του που παραπέμπει σε ένα ταξίδι που μοιάζει με παραμύθι. Ένα παραμύθι βγαλμένο απ’ την αλάνα των παιδικών μας χρόνων, αλλά εμπλουτίζεται με πινελιές της σύγχρονης εποχής και του… μοντέρνου ποδοσφαίρου.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του προπονητή που τον εντόπισε και τον ανέδειξε από τα τσικό της Νέας Σαλαμίνας, του Γιώργου Τσούκκα, χρειάστηκαν θεοί και δαίμονες για να πεισθούν οι ομοσπονδιακοί προπονητές να τον καλέσουν στις μικρές εθνικές. «Είναι κοντός κι αδύνατος!», ήταν η «ετυμηγορία» των… σοφών της εποχής. Ευτυχώς δηλαδή που βρέθηκε ένας άλλος Ιωάννης, ο Οκκάς και τον εμπιστεύθηκε στη U17 και ο πιτσιρικάς πήρε την ανιούσα και στις ομάδες με το έμβλημα της ΚΟΠ.

Δεν ξέρω αν η εξαιρετική κάθετη πάσα του («στο ρόλο του δεκαριού ίσως να κάνει τους οπαδούς του Ολυμπιακού να ξεχάσουν και τον Φορτούνη», επισήμανε -ολίγον προκλητικά- ο Τσούκκας) ή η σκληρή δουλειά του («για να χάσει προπόνηση έπρεπε να έχει 40 πυρετό»), είναι τα ισχυρότερα εφόδιά του για μια σταδιοδρομία σε μεγαλύτερα σαλόνια απ’ ό,τι το «Στάδιο Αμμόχωστος».

Έχει, όμως, βιώματα που θα μπορούσαν να είναι ο φάρος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, αλλά και της ζωής του ολόκληρης. Το παιδί ενός οικοδόμου πατέρα και της καμαριέρας μάνας, σε μια οικογένεια που ξεχείλιζε από περηφάνια. Σε πολλές περιπτώσεις οι δυσκολίες της καθημερινότητας δυναμώνουν τα παιδιά, ενώνουν την οικογένεια και την εφοδιάζουν με ατσαλένια θέληση. Ο Ιωάννης Κωστή είδε τον πατέρα του να ξεψυχά δίπλα του όταν είχαν πάει να μαζέψουν μανιτάρια. Ήθελε πολύ να είναι μαζί με τον πατέρα του εκείνο το πρωινό («ίσως από ένστικτο», είπε ο Τσούκκας στις πρόσφατες δηλώσεις του).

Όταν μετά την κηδεία του πατέρα του, ήθελε επίμονα να παίξει, ένας Θεός ξέρει τι στριφογύριζε εκείνη τη στιγμή στο μυαλό ενός παιδιού. Κι όταν πέτυχε ένα καταπληκτικό τέρμα, κοίταξε ψηλά στον ουρανό, γονάτισε, έκλεισε τα μάτια του και αφιέρωσε το γκολ στον πατέρα του. Σ’ αυτόν αφιερώνει όλα σχεδόν τα γκολ του με τη χαρακτηριστική κίνηση. Σε τελική ανάλυση, τώρα αρχίζουν τα εύκολα για τον Κωστή. Τα δύσκολα έχουν περάσει…