Παρόλο που διανύουμε τη δεύτερη εβδομάδα του Ιουλίου και σχεδόν όλες οι ομάδες άρχισαν την προετοιμασία τους, η μετεγγραφική περίοδος μπορεί να χαρακτηριστεί ως «κλειστή».
Τουλάχιστον για την ώρα. Τι εννοώ; Οι προσθήκες δεν είναι πολλές, ιδιαίτερα για τις λεγόμενες μεγάλες ομάδες, ενώ παρατηρείται μια τάση για μετεγγραφές γνώριμων ποδοσφαιριστών. Είτε αυτοί αγωνίζονταν πέρσι σε άλλες κυπριακές ομάδες είτε παλαιότερα. Οι ομάδες πάνε σε σίγουρες επιλογές, μειώνοντας το ρίσκο.
Διαβάστε επίσης: Στο παρασκήνιο των μεγάλων κινήσεων
Από τις ομάδες που πέρσι τερμάτισαν στην πρώτη εξάδα, ΑΕΚ και Απόλλων υλοποίησαν τις περισσότερες μετεγγραφές, από πέντε. Οι Λαρνακείς απέκτησαν τους Πέτρο Ιωάννου, Γκουάλντο Ρούμπιο, Δημήτρη Δημητρίου, Ντζόρτε Ιβάνοβιτς, Ενρίκ Σαμπορίτ και οι κυανόλευκοι τους Μόργκαν Μπράουν, Ιβάν Λιούμπιτς, Σέρχιο Καστέλ, Γκάρι Ροντρίγκες, Ανδρέα Σιήκη. Ακολουθεί ο Άρης με τρεις προσθήκες: Ντένις Γκάουσταντ, Μιχάλης Θεοδοσίου, Λέον Μπαλόγκουν.
Η πρωταθλήτρια Πάφος FC και οι «αιώνιοι», μετρούν από μόλις μια μετεγγραφή. Μπρούνο Λάνγκα οι Παφίτες, Τάσο Χατζηγιοβάνη οι πράσινοι και Κώστα Σταφυλίδη οι γαλαζοκίτρινοι. Η Ομόνοια διατήρησε τον βασικό κορμό της σε μεγάλο βαθμό και η Πάφος FC, ενώ στον ΑΠΟΕΛ είναι γνωστό ότι υπάρχουν νέα δεδομένα και λογικά σύντομα θα απ’ ασφαλίσει για προσθήκες.
Γενικώς επικρατεί μια αριθμητική στενότητα στις προσθήκες. Εάν θα βγει σε καλό, με ομάδες που έχουν υψηλούς στόχους να τονίζουν πως θα πάρουν λίγους αλλά ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, θα το δείξει ο χρόνος. Από την άλλη, δεν είναι κατ’ ανάγκην οι πολλές μετεγγραφές να είναι και ωφέλιμες. Αυτό δείχνει ότι προηγήθηκε προβληματική σεζόν, ενώ το ράβε – ξήλωνε δεν είναι συνήθως για καλό.