Η τεχνολογία γραμμής τέρματος παραμένει μακρινή πολυτέλεια για το κυπριακό ποδόσφαιρο. Αντί για οριστική λύση που θα εξασφαλίζει την αδιαμφισβήτητη ορθότητα των αποφάσεων, επιλέγουμε ημίμετρα. Η τελευταία «καινοτομία»; Κάμερες τοποθετημένες 16 μέτρα μακριά από τη γραμμή, λες και η απόσταση μπορεί να αντικαταστήσει την ακρίβεια.
Η ΚΟΠ, αναλαμβάνει το κόστος, προαναγγέλλει εφαρμογή του συστήματος στο άμεσο μέλλον. Η πραγματικότητα, όμως, είναι αμείλικτη: καμία… πατέντα δεν πρόκειται να εξαλείψει με ακρίβεια τις σκιές στις κρίσιμες φάσεις.
Παράλληλα, στη συνάντηση των προέδρων με τον αρχιδιαιτητή, Ντομένικο Μεσίνα, η αναμενόμενη ένταση αποδείχθηκε ανεπαρκής. Οι ίδιοι άνθρωποι που εκρήγνυνται δημοσίως για τις αποφάσεις των διαιτητών, βρέθηκαν πίσω από κλειστές πόρτες να περιορίζονται σε παρατηρήσεις. Οι φωνές χαμήλωσαν, η οργή καταλάγιασε, τα επιχειρήματα μετατράπηκαν σε κουβέντες. Ο Μεσίνα άκουσε, μίλησε εκεί που ήθελε, έβγαλε… έπαρση για την καριέρα του, άφησε υπονοούμενα και το αποτέλεσμα εν τέλει παρέμεινε μηδαμινό.
Άλλη μία νερόβραστη συνάντηση που καταγράφηκε στο χαρτί… Οι πρόεδροι αποχώρησαν θεωρώντας, ορισμένοι εξ αυτών, πως επιτέλεσαν το χρέος τους. Κι όμως, η πραγματική απόσταση δεν είναι αυτή των 16 μέτρων που θα χωρίζει οσονούπω τις κάμερες από τη γραμμή. Είναι η χαοτική απόσταση που συνεχίζει να χωρίζει το κυπριακό ποδόσφαιρο από τον εκσυγχρονισμό (και όχι μόνο).