Η ΚΟΠ κατάλαβε ότι με τούτους δεν γίνεται δουλειά

Ας επανεξεταστεί ο τρόπος λειτουργίας του οικοδομήματος, που λέγεται κυπριακή διαιτησία...

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΒΑΛΑΝΙΔΗ

Το σκηνικό δεν είναι σημερινό. Η ιστορία με την έλευση ξένων διαιτητών κάνει κύκλους εδώ και περίπου 30 χρόνια. Κάτι Αυστριακούς θυμάμαι τη δεκαετία του ’90, κάτι ανταλλαγές με την Ελλάδα κάπου στο 2008, κάτι Βαλκάνιους, Ευρωπαίους και Ισραηλινούς το 2009 και το 2010, κάτι «λεγεωνάριους» σε τελικούς κυπέλλου.

Και να που φτάσαμε εδώ, στο 2020 να επαναλαμβανόμαστε για «να έχουμε μια Κύπρο καθαρή» (που έλεγε και εκείνο το… πανάρχαιο σύνθημα). Κακά τα ψέματα. Ο οργανισμός μας δεν αντέχει άλλο διαιτησίες τύπου Γιώργο Νικολάου στο «Στέλιος Κυριακίδης» ή Βασίλη Δημητρίου στο ΓΣΠ (αναφέρομαι σε αυτές επειδή είναι πρόσφατες).

Όσο και αν θέλεις να τους δεις με καλό μάτι, να μην τους αδικήσεις, να τους κρίνεις σωστά, στο τέλος της ημέρας σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Παραδίνεσαι. Φτάσαμε στο σημείο να θέλουν όλοι για διαιτητή τον Λεόντιο Τράττο, ο οποίος κάποτε αποτελούσε κόκκινο πανί για τις μισές ομάδες Α’ Κατηγορίας. Τόσο χάλια αποδείχτηκαν οι άλλοι.

Όσο για το πώς φτάσαμε, ξανά, σε αυτό το σημείο; Έχω την αίσθηση ότι στις μέρες μας η κυπριακή διαιτησία στην Α’ Κατηγορία χωρίζεται στα δύο. Η πρώτη ομάδα αποτελείται από την παλιά φρουρά, που μοιάζει πλέον «καμένη». Από τα πολλά παιχνίδια όλοι έχουν κάτι για τη… γούνα σχεδόν κάθε διαιτητή. Η δεύτερη αποτελείται από τους νέους, οι οποίοι δυστυχώς αποδείχτηκαν «λίγοι» για να σηκώσουν το βάρος. Έτσι, τα δύο γκρουπ αποτελούν ένα συνονθύλευμα της συμφοράς, γεγονός που ανάγκασε την ΚΟΠ να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι με τούτους δεν γίνεται δουλειά.

Και αυτό είναι το πιο ανησυχητικό. Διότι πέρα από τα θέματα προκατάληψης και διαφθοράς, δεν μπορεί, κάτι λάθος κάνουμε και δεν μπορούμε να αναδείξουμε καλούς διαιτητές. Ξέρω, μπορεί να ακουστεί γραφικό, αλλά ας επανεξεταστεί ο τρόπος λειτουργίας του οικοδομήματος, που λέγεται κυπριακή διαιτησία. Δεν μπορεί να φτάνουμε κάθε τρεις και λίγο στο σημείο να καλούμε ξένους διαιτητές για να βγάζουν τα κάστανα από τη φωτιά. Εκτός και αν πρέπει να παραδεχτούμε ότι… εν μας περνά, οπότε πάσο.

Υ.Γ.: Ναι, είναι ενθαρρυντικό ότι από τη νέα σεζόν θα έρθει το VAR, αλλά ακόμα και αν εφαρμοστεί ολόσωστα, θα καθαρίσουμε από κάποιες καθοριστικές φάσεις. Και σίγουρα θα είναι κάτι πολύ καλό, ωστόσο το VAR δεν προσδίδει προσωπικότητα σε έναν διαιτητή, ο οποίος θα υποκύψει στην πίεση.