Για να δούμε, θα συνεχίσουν να αδιαφορούν για τους Κύπριους τώρα;

Η ΚΟΠ με το «φιρμάνι» που έβγαλε έβαλε φωτιά στα μπατζάκια των ομάδων και τώρα τρέχουν…

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

«Έτσουξε» μικρούς, μεγάλους το «φιρμάνι» που έβγαλε η ΚΟΠ για τις ποινές που αφορούν σε μη χρησιμοποίηση Κυπρίων ποδοσφαιριστών στην αρχική τους ενδεκάδα! Και λέω εγώ τώρα: Μπράβο στην ΚΟΠ, που έβαλε φωτιά στα μπατζάκια των ομάδων, που τρέχουν να βρουν ή να προωθήσουν το κυπριακό στοιχείο στο ρόστερ τους.

Να δω εγώ τώρα, τις διοικήσεις ή τους προπονητές αν αδιαφορούν για το αν έχουν ή δεν έχουν Κύπριους ποδοσφαιριστές στην ενδεκάδα τους. Κι αν έχουν να λένε για το πρόστιμο που κλήθηκαν να πληρώσουν στη λήξασα σεζόν, να δούμε τι θα λένε για το πρόστιμο που θα πληρώσουν σ’ αυτήν που έρχεται αν δεν συμμορφωθούν με την οδηγία της Ομοσπονδίας.

Το θέμα έχει να κάνει και με άλλα θέματα, δεν είναι τόσο απλό, επί της ουσίας ωστόσο η κίνηση της ΚΟΠ ήταν και ορθή και επιβεβλημένη. Μπορεί οι προπονητές να σκέφτονται την ποιότητα, τις λύσεις και τη δυναμική της ομάδας τους, όμως κοιτώντας πέρα από τη μύτη μας, μακροπρόθεσμα τα οφέλη είναι πολύ, μα πολύ περισσότερα. Αφήνω κατά μέρος το οικονομικό, που είναι επίσης ένα τεράστιο κεφάλαιο και θέμα για όλες τις ομάδες. Να δούμε το μέλλον και την προοπτική του Κύπριου ποδοσφαιριστή, να δούμε αν αξίζει τον κόπο να νυχτοξημερώνεται στα γήπεδα και στα γυμναστήρια, να κάνει όνειρα, να θέτει στόχους και να κυνηγά τις προκλήσεις. Και το πιο μεγάλο, το πιο καυτό θέμα, η εθνική μας ομάδα.

Καθόμαστε και λέμε, λέμε για τι χαμένες ευκαιρίες, για την αδυναμία να κάνουμε μιαν επιτυχία, να ταράξουμε τα νερά, όπως έγινε και γίνεται σε διασυλλογικό επίπεδο. Η Ανόρθωση, ο ΑΠΟΕΛ, ο Απόλλων, η ΑΕΚ, η ΑΕΛ και πάει λέγοντας. Και μην μου πείτε πως οι σύλλογοι πόνταραν (μόνο) στο ξενόφερτο στοιχείο, πόνταραν στο οικονομικό. Τηρουμένων των αναλογιών, λοιπόν και η εθνική μας θα μπορούσε να είχε καταφέρει πολύ περισσότερα, με βάση το τι ισχύει σε άλλες χώρες (Εσθονία, Γεωργία, Αρμενία, Μαυροβούνιο και πιο παλιά Αλβανία) που έχουμε και την απαίτηση να κοιτάζουμε αφ’ υψηλού. Εδώ (πρόσφατα) το Γιβραλτάρ είδαμε και πάθαμε να το κερδίσουμε.

Για να το ανοίξω όμως λίγο το θέμα πάρτε για παράδειγμα, την εθνική μας  ομάδα μπάσκετ αυτές τις μέρες στους ΑΜΚΕ, σε μια διοργάνωση όχι και τόσο μεγάλου βεληνεκούς, μια διοργάνωση που άλλοτε η εθνική μας ήταν «υπερδύναμη».  Με τους (πλείστα) σωματεία να έχουν τους Κύπριους παίκτες στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, η εθνική έχει καταντήσει κλωτσοσκούφι του καθενός. Λίγο ακόμα να συνεχίζαμε το ίδιο τροπάριο στο ποδόσφαιρο, τα ίδια αποτελέσματα θα είχαμε. Γι αυτό λοιπόν είναι καιρός να δούμε πόσα αππίδια χωρεί ο σάκκος και πόσο παίρνει τις ομάδες να συνεχίσουν να αδιαφορούν για το Κυπριακό στοιχείο.