Το 2-0 γράφει νίκη. Ο τρόπος, όμως, γράφει πολύ περισσότερα. Η Κύπρος παρουσίασε ψυχή, πάθος, συγκέντρωση και κυρίως ικανότητα να προσαρμοστεί σε όσα της έφερε το παιχνίδι. Άλλο ματς είχε σχεδιάσει, άλλο αναγκάστηκε να παίξει από το 51’ και μετά. Και στα δύο ανταποκρίθηκε.
Η νίκη επί της Αρμενίας, χθες βράδυ, δεν προέκυψε από συγκυρία. Χτίστηκε πάνω στην αποτελεσματικότητα, στην ένταση, στην αποφασιστικότητα στις προσωπικές μονομαχίες και, όταν οι ισορροπίες ανατράπηκαν, στην ανασταλτική συνέπεια. Η Εθνική μας αξιοποίησε τις στιγμές της, προηγήθηκε με τον Κονομή στο 19’, βρήκε δεύτερο γκολ με τον Κακουλλή στο 31’ και είχε ήδη δημιουργήσει συνθήκες ώστε να βάλει γερά θεμέλια.
Το σημαντικότερο, όμως, ήταν πως δεν κατέρρευσε όταν το παιχνίδι άλλαξε μορφή. Η αποβολή του Πηλέα στο 51’ (πάτημα σε αντίπαλο) υποχρέωσε τον Απόστολο Μάντζιο να «ξηλώσει» το αρχικό πλάνο. Ο Κακουλλής θυσιάστηκε, ο Μαλεκκίδης μπήκε για να καλύψει το αριστερό άκρο και από εκείνο το σημείο η Κύπρος χρειάστηκε να παίξει διαφορετικά.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν την πίεση. Η Αρμενία ολοκλήρωσε με 66,4% κατοχή, 14 τελικές έναντι οκτώ και 10 κόρνερ απέναντι σε μόλις ένα της Εθνικής. Οι 37 απομακρύνσεις των διεθνών μας δείχνουν πόσο χαμηλά αναγκάστηκαν να αμυνθούν. Κι όμως, δεν έχασαν τη συνοχή τους. Έκλεισαν χώρους, έπεσαν πάνω στην μπάλα, κέρδισαν κρίσιμες μονομαχίες και, όταν χρειάστηκε,
ο Φαμπιάνο κράτησε την εστία του ανέπαφη.
Αυτό είναι που δίνει μεγαλύτερη αξία στη νίκη. Η Κύπρος δεν κέρδισε επειδή έπαιξε με τον ίδιο τρόπο για 90 λεπτά. Κέρδισε επειδή βρήκε απαντήσεις σε δύο εντελώς διαφορετικές απαιτήσεις μέσα στο ίδιο παιχνίδι.
Διαβάστε επίσης: Εθνική Κύπρου: Έσπασε το ρόδι και ανέβηκε δεύτερη – Η βαθμολογία στον όμιλο και η συνέχεια
Οι τρεις βαθμοί ανεβάζουν την Εθνική μας στους τέσσερις, στη δεύτερη θέση του ομίλου, πάνω από την Αρμενία και στο -5 από το πρωτοπόρο Μαυροβούνιο. Παράλληλα, έσπασε μακρύ διάστημα αναμονής: πρώτη εντός έδρας νίκη σε επίσημο ματς μετά τις 21 Μαρτίου 2025 και πρώτη γενικώς μετά τις 12 Οκτωβρίου 2025.
Και όλα αυτά μπροστά σε περίπου 4.000 θεατές, ανάμεσά τους γύρω στους 350 Αρμένιους. Πολύ λίγος κόσμος για βραδιά που άξιζε σαφώς περισσότερη στήριξη.