Η κυπριακή ποδοσφαιρική διαφθορά απειλεί σοβαρά την κοινωνία

Κι αν ποτέ απεμπλακεί το ποδόσφαιρο μας από τη διαφθορά, ας πάρει σειρά και η πολιτική...

Πριν από τις συλλήψεις των Δημήτρη Μασιά και Ανδρέα Κωνσταντίνου (ύποπτοι σχετικά με τη διαφθορά στο κυπριακό ποδόσφαιρο), μπορούσε άνετα οποιοσδήποτε να διερωτηθεί: Είναι κανείς που πραγματικά πιστεύει πως κάτι πρόκειται να αλλάξει δραματικά στο κυπριακό ποδόσφαιρο; Βλέπετε, όσο πολύ μπούχτισε κι εκνευρίστηκε ο κόσμος, που ακόμη και με τις πιο πάνω εξελίξεις, ελάχιστοι είναι εκείνοι που πίστευαν ή ακόμη πιστεύουν πλέον πως ο «Στάβλος του Αυγεία» -όπως ορθώς τον χαρακτήρισε κι ο ΠτΔ Νίκος Αναστασιάδης-, θα αρχίζει να καθαρίζει.

Κάποια βήματα τα οποία αναμένεται πως θα… ρίξουν φως σε μερικές υποθέσεις που «βρωμάνε» και παράλληλα να κάνουν κάθε λογής κατεργάρηδες να κάτσουν στον πάγκο τους, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ άρχισαν να γίνονται. Βήματα που δεν έχουν να κάνουν με τη σύλληψη των πιο πάνω ατόμων, αλλά τα οποία άρχισαν το τελευταίο δίμηνο περίπου. Βλέπεις πως μία προσπάθεια είναι σε εξέλιξη, και το ενδιαφέρον για την πάταξη της διαφθοράς, είναι υπαρκτό. Ας ελπίσουμε παράλληλα, ότι αν δεν προκύψουν μαζεμένες θετικές εξελίξεις, τουλάχιστον αρκετοί που σκέφτονταν να γίνουν μέρος του σαθρού συστήματος που κατατρώει το κυπριακό ποδόσφαιρο, θα χεστούν και θα κάνουν πίσω.

Έστω αργά, λοιπόν, πολύ αργά, αρκετά χρόνια από τότε που οι εκθέσεις από την ΟΥΕΦΑ σχετικά με «ύποπτους» για χειραγώγηση αγώνες άρχισαν να γίνονται της… μόδας, φέτος φαίνεται μία μικρή αχτίδα φωτός στο τούνελ. Κάποιοι από αυτούς που έριξαν το κυπριακό ποδόσφαιρο στα σκατά, θα τύχουν της τιμωρίας που τους αξίζει. Άλλοι θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να την βγάλουν καθαρή. Και… μην παραξενεύεστε, ίσως με τη βοήθεια κάποιων άλλων οι οποίοι δεν βούτηξαν μονάχα το δακτυλάκι τους στο μέλι, αλλά ολόκληρα τα μούτρα τους να τη γλυτώσουν και στο τέλος να μην τους πειράξει ούτε μύγα. Ας ευχηθούμε, όσοι αγαπάμε το ποδόσφαιρο στην Κύπρο να μην τα καταφέρουν.

Πάμε παρακάτω… «Βάζει τέλος στις διπλές ιδιότητες και στο… κρυφτούλι η ΚΟΠ», λέει το ρεπορτάζ. Επιτέλους, πόσα χρόνια πέρασαν για να αποφασίσει κάτι τέτοιο η Ομοσπονδία; Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Τουλάχιστον αυτό είναι μία ευχάριστη είδηση. Το κυπριακό ποδόσφαιρο πηγαίνει κατά διαόλου και βαρεθήκαμε να μας επιβεβαιώνει συνεχώς ο αείμνηστος Τζίμης Πανούσης πώς «όλο το έθνος προσκυνάει σώβρακα και φανέλες».

Το ποδόσφαιρο απειλεί την κοινωνική συνοχή της χώρας και είμαστε ευτυχείς που τα μικρά παιδιά που είναι στις Ακαδημίες, ακόμη δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν πόση άσχημη είναι η δυσοσμία της διαφθοράςκαι αφήνονται στα όμορφα που τους προσφέρουν οι παίκτες-πρότυπά τους, στις ομάδες που υποστηρίζουν.

Κι αν ποτέ απεμπλακεί το ποδόσφαιρο μας από τη διαφθορά, ας πάρει σειρά και η πολιτική. Να απεμπλακεί το κυπριακό ποδόσφαιρο και από δαύτην, διότι η κατάσταση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο. Στην Κύπρο -όπως τόνισε πρόσφατα ένας συνάδελφος στον «Φιλελεύθερο»-, το ποδόσφαιρο διαπλέκεται με ένα ιδιόμορφο τρόπο με την πολιτική. Οι οπαδοί των ομάδων αποτελούν (ακόμα) κομματικές δεξαμενές ψήφων. Διότι ακόμα δεν έχουμε αποβάλει τον παραδοσιακό διαχωρισμό των σωματείων σε δεξιά και αριστερά.