Διακοπή σεζόν: O αγώνας της ΕΟΚΑ, οι δικοινοτικές ταραχές και ο… κορωνοϊός

Για τρίτη φορά στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου διακόπτεται με απόφαση της Ομοσπονδίας το πρωτάθλημα

TOY ΣΙΜΟΥ ΠΑΦΙΤΗ

Η 15η Μαΐου γράφτηκε στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου. Το διοικητικό συμβούλιο της ΚΟΠ μετά από συνεδρία αποφάσισε την οριστική διακοπή του Πρωταθλήματος Α’ Κατηγορίας εννέα αγωνιστικές πριν το τέλος αιτιολογώντας την απόφασή του σε τέσσερις λόγους (διαβάστε εδώ την σχετική ανακοίνωση της ΚΟΠ).

Για πρώτη φορά μετά από 56 ολόκληρα χρόνια δεν θα υπάρξει ανακήρυξη πρωταθλητή, αφού η Ομόνοια ως πρώτη στη βαθμολογία την ώρα της διακοπής θα συμμετάσχει στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, εντούτοις δεν αναδεικνύεται πρωταθλήτρια της σεζόν. Στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου τέσσερις σεζόν δεν έγιναν ποτέ (1941-42, 1942-43, 1943-44 και 1958-59), ενώ υπάρχει προηγούμενο ακύρωσης πρωταθλήματος και μάλιστα δύο φορές.

Αιτία αυτών ο αγώνας της ΕΟΚΑ τη σεζόν 1957-58, οι δικοινοτικές ταραχές την αγωνιστική περίοδο 1963-64 και ο κορωνοϊός ή για να ακριβολογούμε σε συνδυασμό με τη μεγάλη επιθυμία των πλείστων Σωματείων (18-2 το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας με αρνητικές ψήφους από Ανόρθωση και ΑΕΚ) τη σεζόν 2019-20.

Διακοπή με στέψη της Ανόρθωσης

Η πρώτη φορά στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου που πάρθηκε απόφαση διακοπής του πρωταθλήματος ήταν τη σεζόν 1957-58, με την σεζόν να σταματά λόγω του απελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α.

Η Ανόρθωση στέφθηκε πρωταθλήτρια καθώς ήταν ήδη μαθηματικά νικήτρια του θεσμού. Σε πρωτάθλημα 10 ομάδων η «Κυρία» αγωνίστηκε 17 αγώνες (υπολειπόταν ένα ματς) και είχε 27 βαθμούς συγκομιδή. Ο δεύτερος Πεζοπορικός είχε παίξει 16 παιχνίδια (υπολειπόταν δύο) και είχε 21 βαθμούς, έτσι δεν μπορούσε να ανατρέψει τα δεδομένα, αφού τότε το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν δύο βαθμοί για τη νικήτρια ομάδα και ένας βαθμός για την ισοπαλία.

Διακοπή με την Ομόνοια πρώτη, αλλά όχι πρωταθλήτρια. Κυπελλούχος η Ανόρθωση

Η σεζόν 1963-64 ολοκληρώθηκε χωρίς ν’ αναδειχθεί πρωταθλητή. Ύστερα από την εκδήλωση της τουρκοκυπριακής ανταρσίας και τις δικοινοτικές ταραχές, στις 28 Δεκεμβρίου 1963 η ΚΟΠ αποφάσισε την ακύρωση του πρωταθλήματος. Σ’ όλο το νησί επικρατούσε εμπόλεμη κατάσταση και η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι. Σύμπτωση ή όχι και τότε η Ομόνοια ήταν στην πρώτη θέση της βαθμολογίας, έχοντας το απόλυτο των 18 βαθμών σε έξι αγώνες. Στην τρέχουσα βαθμολογία «συγκάτοικος» των πρασίνων στην κορυφή είναι η Ανόρθωση, ενώ τότε ήταν ο ΑΠΟΕΛ, με ένα παιχνίδι περισσότερο. Το πρωτάθλημα προμηνυόταν συναρπαστικό, καθώς οι τέσσερις πρώτες ομάδες της βαθμολογίας είχαν μόλις ένα βαθμό διαφορά.

Όταν οι συγκρούσεις σταμάτησαν προσωρινά και ύστερα από πεντάμηνη ποδοσφαιρική αδράνεια, η ΚΟΠ προκήρυξε τον Ιούνιο του 1964 ειδικό κύπελλο, στο οποίο δήλωσαν συμμετοχή μόνο επτά ομάδες, με τις τρεις της Λάρνακας (ΠΟΛ, ΕΠΑ, Αλκή) και τον Άρη Λεμεσού να δηλώνουν αποχή. H Ανόρθωση πήρε εκδίκηση από τον ΑΠΟΕΛ για την ήττα και την απώλεια του κυπέλλου την προηγούμενη χρονιά. Με μια επιβλητική νίκη μέσα στο ΓΣΠ, με 3-0, κατέκτησε το «ειδικό κύπελλο», τη μοναδική διοργάνωση που διεξήχθη εκείνη τη χρονιά. Στη φωτογραφία (αριστερά) ο αρχηγός της Ανόρθωσης Αλέξανδρος Πάπυρος πανηγυρίζει κρατώντας το κύπελλο.

Η Ανόρθωση, στον τελικό της 5ης Ιουλίου, παρουσιάστηκε με δύο νέα πρόσωπα στην ενδεκάδα, τους νεαρούς Χατζηγιάννη και Αντωνάκη. Ο τελευταίος θα αποτελούσε, για τα επόμενα 20 χρόνια, έναν από τους κυριότερους πυλώνες της ομάδας. Παρά την πολύμηνη αγωνιστική απραξία και την ελλιπή προετοιμασία των δύο ομάδων το παιγνίδι παρουσίασε εξαιρετικό ενδιαφέρον. Σε ντέρμπι κατ’ όνομα μετέτρεψε το παιγνίδι η Ανόρθωση, η οποία, κατά το πλείστον, κυριάρχησε. Η «Μεγάλη Κυρία» στάθηκε άτυχη στο πρώτο ημίχρονο, καθώς είχε δύο δοκάρια, ενώ όταν ο ΑΠΟΕΛ αντέδρασε, στο τελευταίο εικοσάλεπτο, ο Πάπυρος συνεπικουρούμενος από την αμυντική του γραμμή εκμηδένισε κάθε κίνδυνο.

Ήταν ηλίου φαεινότερη η ανωτερότητα της Ανόρθωσης στο δεύτερο ημίχρονο, το πάθος και ο ενθουσιασμός, που ξεχείλιζε από τους παίκτες. Παρόλο που για μεγάλο χρονικό διάστημα δύο κορυφαία στελέχη της, ο Ζάγκυλος και ο Άντης, τραυματίστηκαν και συνέχισαν τον αγώνα χωλαίνοντας (δεν επιτρέπονταν αλλαγές την εποχή εκείνη), η Ανόρθωση σημείωσε τρία τέρματα. Το πρώτο στο 59’, ύστερα από ευφάνταστη ενέργεια του Κοκκινή του κορυφαίου παίκτη του αγώνα, το δεύτερο στο 73’ με τον ιθύνοντα νου της ομάδας Άσπρου και το τρίτο στο 75’ με τον Ζάγκυλο, ο οποίος παρότι κούτσαινε και η παρουσία του στο παιγνίδι για μεγάλο διάστημα ήταν μάλλον τυπική, διείσδυσε στην άμυνα του ΑΠΟΕΛ και σκόραρε. Ο αέρινος δεξιός εξτρέμ είχε επιστρέψει εκείνη τη χρονιά στην Ανόρθωση ύστερα από διετή παρουσία στην ΑΕΚ Αθηνών. Στο 88’ ο Σιαήλης της Ανόρθωσης και ο Νίκαρος του ΑΠΟΕΛ διαπληκτίστηκαν και αποβλήθηκαν. Ήταν ο τελευταίος τίτλος της «Μεγάλης Κυρίας» κατά τη χρυσή οκταετία 1956-64, που σ’ εκείνη την περίοδο κατέκτησε 10 τίτλους σε σύνολο 13 διοργανώσεων.

Η ομάδα της Αμμοχώστου ήταν η μοναδική που εκπροσώπησε την Κύπρο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της επόμενης σεζόν. Η «Κυρία» έπαιξε στον α’ γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων και γνώρισε δύο βαριές ήττες από τη Σπάρτα Πράγας Σοκολόβο με 10-0 και 6-0. Ο πρώτος αγώνας διεξήχθη στην Πράγα και ο δεύτερος στο Πίλσεν.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ