Ας αρχίσουμε από τα βασικά: τα πρώτα σημάδια δεν ήταν… ουρανοκατέβατα. Ήρθαν με ιδρώτα, νεκρά διαστήματα και στιγμές που οι λεπτομέρειες έκριναν πολλά. Αλλά ήταν σημάδια ζωής. Και κυρίως, υπόσχεσης.
Η αλήθεια είναι πως όποιος περίμενε θαύματα, δεν διάβασε σωστά τις συνθήκες. Οι κυπριακές ομάδες μπήκαν στα ευρωπαϊκά σαλόνια με τα σώματα βαριά από προετοιμασία, με ρόστερ υπό διαμόρφωση, σε φάση προσαρμογής. Όμως, τηρουμένων των αναλογιών, και μετρώντας ψύχραιμα τα δεδομένα από τους πρώτους συνολικά έξι αγώνες αγώνες, υπάρχει η βάση για συγκρατημένη αισιοδοξία. Οι τέσσερις εκπρόσωποί μας στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ, είχαν τα πάνω και τα κάτω τους – αναπόφευκτα. Μα στο τέλος της βραδιάς, όλοι παραμένουν «ζωντανοί» και με αυξημένες πιθανότητες πρόκρισης την επόμενη εβδομάδα.
Η ΑΕΚ, την περασμένη Πέμπτη, στάθηκε αξιοπρεπώς, αποσπώντας ισοπαλία 1-1 εκτός έδρας από την Τσέλιε. Σε μια βραδιά με σημαντικές απουσίες, οι Λαρνακείς έδειξαν χαρακτήρα, διαχειρίστηκαν τις στιγμές πίεσης και κράτησαν ανοικτή την πρόκριση για τη ρεβάνς στην «Αρένα». Εάν καταφέρουν να προσεγγίσουν το επίπεδο εμφάνισης που είχαν «σπίτι» τους κόντρα στην Παρτίζαν στον προηγούμενο γύρο, τότε έχουν κάθε λόγο να ελπίζουν πως ο 3ος προκριματικός γύρος του Γιουρόπα Λιγκ, δεν θα είναι άπιαστο όνειρο. Η ομάδα του Ιδιάκεθ, δείχνει δουλεμένη και κυρίως, με ψυχραιμία στις δύσκολες στιγμές.
Η Πάφος FC, τώρα, στην παρθενική της συμμετοχή στον 2ο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ, κοίταξε στα μάτια μια ομάδα με ευρωπαϊκές παραστάσεις όπως η Μακάμπι Τελ Αβίβ. Το τελικό 1-1 στο Στάδιο «Αλφαμέγα» αφήνει γλυκόπικρη γεύση – ιδίως αν αναλογιστεί κανείς πως στην τελευταία φάση του αγώνα χάθηκε η ευκαιρία για νίκη. Ωστόσο, η εικόνα της ομάδας του Χουάν Κάρλος Καρσέδο έστειλε μήνυμα πως δεν είναι «κομπάρσος». Η Πάφος ήταν ώριμη τακτικά και απέδειξε πως εάν σταθεί όρθια στο Τελ Αβίβ, δεν θα κερδίσει απλώς μια πρόκριση. Θα εξασφαλίσει, ως ελάχιστο κέρδος, και συμμετοχή στη League Phase του Κόνφερενς Λιγκ, ανεξαρτήτως του τι θα ακολουθήσει. Δηλαδή, το ταξίδι θα διαρκέσει έως το τέλος του έτους!
Σειρά πήραν Ομόνοια και Άρης, στις αναμετρήσεις του Κόνφερενς Λιγκ. Οι πράσινοι του Μπεργκ, αν και ανώτεροι, περιορίστηκαν στο 1-0 επί της Τορπέντο. Ήταν βραδιά χαμένων ευκαιριών, επιπόλαιων επιλογών και αστοχίας. Το γκολ του Γιόβετις έδωσε το προβάδισμα, μα δεν έκρυψε την αδυναμία του «τριφυλλιού» να καθαρίσει την υπόθεση πρόκριση από το πρώτο παιχνίδι.
Ο Άρης, από την άλλη, πλήρωσε ένα τετράλεπτο κενό στην άμυνα. Προηγήθηκε 2-0 επί της Ακαδημίας Πούσκας και έδειχνε να ελέγχει απόλυτα το ματς. Ωστόσο, δέχθηκε δύο τέρματα σε διάστημα λίγων λεπτών στο φινάλε και τελικά επικράτησε 3-2 – αποτέλεσμα που δεν αντικατοπτρίζει την πλήρη εικόνα. Η εμφάνιση ήταν ελπιδοφόρα, αλλά το μικρό προβάδισμα αφήνει ανοιχτούς λογαριασμούς.
Συνολικά, το πρόσημο μπορεί να χαρακτηριστεί θετικό: τρεις νίκες, δύο ισοπαλίες και μόλις μία ήττα δεν είναι λόγος για απογοήτευση. Θα μπορούσε να είναι καλύτερο, αν υπήρχε περισσότερη καθαρότητα στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου και μεγαλύτερη συγκέντρωση σε κρίσιμα σημεία. Μα το ημερολόγιο δείχνει ακόμη Ιούλιος, όχι Οκτώβρης.
Η πρόκληση τώρα είναι οι ρεβάνς. Και εδώ έρχεται το δύσκολο: τρεις από τις τέσσερις ομάδες παίζουν εκτός έδρας. Η ΑΕΚ θα υποδεχθεί την Τσέλιε στη Λάρνακα, ενώ Πάφος, Ομόνοια και Άρης θα δοκιμαστούν μακριά από την Κύπρο. Τα ευρωπαϊκά ταξίδια δεν είναι απλώς… χιλιόμετρα. Είναι παιχνίδια λεπτών ισορροπιών, απαιτούν αντοχή και πνευματική διαύγεια. Και κυρίως, δεν συγχωρούν λάθη.
Το αν οι κυπριακές ομάδες θα κάνουν το επόμενο βήμα, δεν εξαρτάται πια από τις προετοιμασίες, τα φιλικά ή την εικόνα στα social media. Εξαρτάται από την απόδοση τη μέρα του αγώνα. Εκεί κρίνονται όλα. Και από την Τρίτη μέχρι την Πέμπτη, το νησί θα κρατά ξανά την ανάσα του!
Έξι στα έξι με γκολ, μόνο ένα με ξέσπασμα
Ένα από τα κοινά στοιχεία των κυπριακών ομάδων στο ξεκίνημα των φετινών ευρωπαϊκών διοργανώσεων ήταν η σταθερή παραγωγή φάσεων και η συνεπής επιθετική παρουσία, αφού σκόραραν και στους έξι αγώνες που έδωσαν. Συνολικά, πέτυχαν οκτώ γκολ, δείγμα ότι το επιθετικό τους παιχνίδι λειτούργησε, τουλάχιστον σε επίπεδο προσέγγισης. Επίσης, οι πρώτοι αντίπαλοι δεν είναι (οι πλείστοι εξ αυτών) μεγαθήρια του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Ωστόσο, στα πέντε από τα έξι παιχνίδια, η συγκομιδή περιορίστηκε μόνο σε ένα γκολ, παρά τον μεγάλο αριθμό τελικών προσπαθειών που καταγράφηκαν σχεδόν σε κάθε αναμέτρηση. Το στοιχείο αυτό αποτυπώνει την αδυναμία στο τελείωμα των φάσεων, ένα πρόβλημα που επαναλαμβάνεται και οφείλει να αντιμετωπιστεί άμεσα ενόψει των κρίσιμων επαναληπτικών. Ενδεικτικό δεν είναι μόνο το πρώτο ματς της ΑΕΚ με την Παρτίζαν, ούτε της Ομόνοιας με την Τορπέντο. Και στα άλλα 90λεπτα, χάθηκαν απίστευτες ευκαιρίες.
Η μοναδική ομάδα που ξεχώρισε από αυτή την άποψη ήταν ο Άρης, ο οποίος στην εντός έδρας αναμέτρηση με την Ακαδημία Πούσκας κατάφερε να σκοράρει τρεις φορές, δείχνοντας μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Η συνέχεια των ευρωπαϊκών αναμετρήσεων απαιτεί καλύτερη μετατροπή ευκαιριών σε γκολ, καθώς στα νοκ-άουτ, οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά.
Τέσσερα από τα έξι μπήκαν στο β’ ημίχρονο
Μετά την καταγραφή των γκολ που σημείωσαν οι ομάδες μας, αξίζει να σταθούμε και στα τέρματα που δέχθηκαν, αφού κι αυτά παίζουν καθοριστικό ρόλο σε τέτοια υφής 90λεπτα. Συνολικά, οι «Ευρωπαίοι» μας είδαν έξι φορές την μπάλα να καταλήγει στα δίχτυα τους στους έξι πρώτους αγώνες.
Από αυτά, τέσσερα γκολ σημειώθηκαν στο δεύτερο ημίχρονο, γεγονός που ενδεχομένως φανερώνει σημάδια κόπωσης ή χαλάρωσης στη διαχείριση. Ένα ακόμη γκολ σημειώθηκε στην παράταση (στον επαναληπτικό της ΑΕΚ με την Παρτίζαν), σε χρονικό σημείο που το βάθος πάγκου και η ετοιμότητα κρίνονται καταλυτικά.
Από την άλλη, μόλις δύο φορές διατηρήθηκε ανέπαφη η κυπριακή εστία: στο ΑΕΚ – Παρτίζαν 1-0, για τον 1ο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ, και στο Ομόνοια – Τορπέντο 1-0, στο ΓΣΠ, 2ος γύρος του Κόνφερενς Λιγκ. Και στις δύο περιπτώσεις, οι ομάδες μας πήραν νίκη με μηδέν παθητικό, στοιχείο που αποτυπώνει τη σημασία της αμυντικής σταθερότητας όταν τα σκορ είναι «σφιχτά».