Έτσι οδηγούμε μαζικά τα εγκεφαλικά κύτταρά μας στον θάνατο…

Κρύβουν την αλήθεια, αλλά τους προβάλουν, τούς δίνουν βήμα και η… ασυναρτησία «πέφτει σύννεφο»…

ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ

Τραυματίζεται ο Λιονέλ Μέσι, η ομάδα του (Μπαρσελόνα) ενημερώνει άμεσα για το διάστημα απουσίας του και πολλές φορές επιστρέφει και νωρίτερα. Τραυματίζεται ο Κριστιάνο Ρονάλντο στη Γιουβέντους, συμβαίνει το ίδιο. Τραυματίζεται ο Βιρζίλ φαν Ντάικ της Λίβερπουλ, επίσης συμβαίνει το ίδιο. Το ίδιο συμβαίνει και με πολλούς άλλους γνωστούς και άγνωστους αστέρες του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, σε χώρες με κανονικά πρωταθλήματα.

Στο κυπριακό ποδόσφαιρο όπου μεταξύ άλλων το ψέμα, οι ασυναρτησίες παραγόντων που ψοφάνε για προβολή και η μυστικοπάθεια, κυριαρχούν δεν ισχύει αυτό. Κρύβουν τους τραυματισμούς και την αλήθεια, αλλά και κοροϊδεύουν τον κόσμο και τα ΜΜΕ για τη διάρκεια απουσίας των παικτών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα στην… αγωνιστική υγεία τους. Σχεδόν σε όλες τις ομάδες διαχρονικά συνέβη αυτό. Άλλες το έκαναν στο παρελθόν, κάποιες το κάνουν σήμερα και μερικές ακολουθούν από πάντα αυτή την πολιτική από τότε που ο ηλεκτρονικός Τύπος μπήκε στη ζωή μας.

Πέστε το εκκεντρικοσύνη, ιδιοτροπία, ιδιομορφία, όπως θέλετε χαρακτηρίστε το… Πάντως σε μερικές κυπριακές ομάδες, σε τέτοια θέματα, άμα προσπαθήσεις να αντιληφθείς τον τρόπο σκέψης των παραγόντων, των ιατρικών ομάδων και κάποιων εκπροσώπων Τύπου όταν καλούνται να απαντήσουν σε ιατρικά θέματα, τότε αυτόματα οδηγάμε στον θάνατο εκατομμύρια κύτταρα του εγκεφάλου μας.

Που βρίσκεται όμως το λάθος; Πολλοί δεν λένε να παραδειγματιστούν σε σημαντικά θέματα από πρωταθλήματα άλλων χωρών, όσον αφορά στον τρόπο λειτουργίας, χειρισμού κάποιων σοβαρών θεμάτων και κυρίως σεβασμού προς τον κόσμο και τα ΜΜΕ. Και εδώ που τα λέμε, από της ευθύνης το… πηγάδι δεν γλίτωσαν και πολλοί λειτουργοί των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας στο αθλητικό ρεπορτάζ που ούτε αυτοί λένε να παραδειγματιστούν από χώρες προηγμένες σε αυτόν τον τομέα και όλοι μαζί «βυθιζόμαστε». Ξέρετε που; Στη… θάλασσα οχλαγωγίας των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης και στην «ανάγκη» χιλιάδων κάφρων που ικανοποιούν την «επιθυμία» τους βρίζοντας και απειλώντας όλους μας, βάζοντάς μας στο ίδιο καζάνι.

Όταν πρόκειται για αύξηση των νούμερων και της προβολής, όλοι είναι καλοί κι ευγενικοί με όλους. Άμα είναι όμως, για θέματα βελτίωσης της Επικοινωνίας, «στρίβουμε καντούνια». Και μαζί χάνεται και η διαφάνεια και όσοι συμμετέχουν οι ίδιοι σε θέατρο σκιών, χαρακτηρίζουν άλλους ως «καραγκιόζηδες»…