Χαιρέτα την τηλεόραση που χάνεται

Χωρίς οπαδούς στις εξέδρες, μειώνεται η αξία και του τηλεοπτικού προϊόντος...

ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ([email protected])

RADIO ACTIVE (ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ Της ΕΞΕΔΡΑΣ 18.00-19.00) ΤΗΛ. 22-744333

Είναι τρομακτικό να μελετάς έρευνες άλλων χωρών κάνοντας συγκρίσεις τα εισιτήρια των ποδοσφαιρικών αγώνων σε σχέση με την Κύπρο. Ειδικά τα τελευταία χρόνια που η μείωση είναι προοδευτική. Σύμφωνα με την έκθεση της «European Leagues» του 2018, παρ’ ότι δεν συνυπολογίζεται η Κύπρος, εντούτοις επειδή ασχολείται με 36 επαγγελματικά πρωταθλήματα σε 29 χώρες της Ευρώπης, μπορούμε να δούμε μέσα από τη σύγκριση, πως έχουμε χαμηλότερο μέσο όρο εισιτηρίων ακόμη και από την 4η κατηγορία της Αγγλίας, την 3η κατηγορία της Ιταλίας και της Σκωτίας, τη 2η κατηγορία της Σουηδίας, της Αυστρία κ.λπ.

Χάνουμε κόσμο από τα γήπεδα και η έγνοια αρκετών παραγόντων είναι η κάρτα οπαδού. Είναι βαθιά νυχτωμένοι. Ο καθένας μπορεί να βρει αρκετούς λόγους πέραν της κάρτας για την ολοένα και χαμηλότερη προσέλευση των οπαδών στο γήπεδο. Βία, προκατάληψη, διαφθορά, διαιτησία, στοίχημα, ακρίβεια, ανεπαρκή γήπεδα… Με εξαίρεση αν θέλετε το στοίχημα, λίγο πολύ όλα τα υπόλοιπα δεν εξέλιπαν τις προηγούμενες δεκαετίες. Πάμε και σε κάτι άλλο που θα έπρεπε και οι ίδιοι οι σύλλογοι να έψαχναν λίγο παραπάνω, έτσι ώστε να μπορέσουν με δικές τους ενέργειες να προσελκύσουν περισσότερο κόσμο στις εξέδρες.

Το μέτριο θέαμα. Στην Κύπρο υπάρχει πάντα μια προσπάθεια να δικαιολογούμε τις κακές εμφανίσεις. Τα ρίχνουμε στον διαιτητή, στον κακό αγωνιστικό χώρο, στις καιρικές συνθήκες, ενίοτε στην αναξιοπιστία και στα στημένα, δικαιολογίες που μπορεί να στέκουν εν μέρει, αλλά τα ίδια πάνω-κάτω είχαμε και όταν γέμιζαν τα γήπεδα. Όλο αυτό το πακέτο θέλουμε να το πουλήσουμε και ως τηλεοπτικό προϊόν;

Στην Κύπρο, από τη στιγμή που βρήκαμε λίγα λεφτά από τα τηλεοπτικά, έγινε αμέσως η προτεραιότητα των ομάδων χωρίς να ενδιαφέρονται για τα υπόλοιπα. Δεν μπορεί, όμως, με τίποτα να συγκριθεί με το τηλεοπτικό προϊόν που προσφέρει η Πρέμιερ Λιγκ ή η Λα Λίγκα. Μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να αλλάξει η κατάσταση. Να βρεθούν άνθρωποι που θα αναλάβουν τις ομάδες και θα έχουν προτεραιότητα το γήπεδο. Στην ανάγκη να κερδίσουν χρήματα, ο ευκολότερος τρόπος είναι να γεμίσεις τις εξέδρες. Δεν είναι μόνο η παρουσία οπαδών αλλά και όλα τα γύρω-γύρω, όπως π.χ. ενδυνάμωση του «Brand Name» με συνέπεια αύξηση χορηγιών και ισχυροποίηση της τηλεοπτικής θέσης, περισσότερα διαρκείας, περισσότερες πωλήσεις προϊόντων κ.λπ.

Ίσως να μην αντιλαμβάνονται σήμερα ότι ένα γεμάτο γήπεδο μπορείς να το πουλήσεις ακριβότερα. Ίσως να αισθάνονται πως θα παίρνουν κάθε χρόνο τα ίδια λεφτά. Κάποια στιγμή, ωστόσο, στο κοντινό μέλλον δεν αποκλείεται μια τηλεοπτική πλατφόρμα να τους πει πως «αυτό το πράγμα δεν με ενδιαφέρει. Θα με ενδιέφερε αν γέμιζαν τα γήπεδα και όσοι δεν έβρισκαν εισιτήριο θα ήθελαν να το δουν από την τηλεόραση».

Η κρίση, επίσης, έκανε τον Κύπριο περισσότερο απαιτητικό στην καταναλωτική του συμπεριφορά ψάχνοντας να ξοδέψει σε κάτι ποιοτικό που θα αξίζει τον κόπο. Δεν ξέρω αν σε αυτό συμπεριλαμβάνεται και ένας ποδοσφαιρικός αγώνας με τα δεδομένα που έχουμε την τελευταία εξαετία.

Και ένα τελευταίο εξίσου σημαντικό είναι πως οι νέοι αξιοποιώντας την ψηφιακή τεχνολογία από την προεφηβεία γνωρίζουν όλους τους ποδοσφαιρικούς αστέρες απευθείας από τα «Social Media» και τα «Video Games», με αποτέλεσμα να τους παρακολουθούν επισταμένα και στην τηλεόραση και έτσι να αυξάνεται η ζήτηση του ξένου προϊόντος παρά του κυπριακού. Και είναι απολύτως φυσιολογικό να γνωρίζουν τα αστέρια του κυπριακού πρωταθλήματος αφού δεν πάνε στο γήπεδο.

Όσο λοιπόν δεν προσπαθούμε με οποιονδήποτε τρόπο να φέρουμε κόσμο στο γήπεδο, νομοτελειακά θα χαθεί και η αξία του τηλεοπτικού προϊόντος. Και όταν χαθεί και αυτό θα είναι αργά… για όλους!