Καλή και άγια, αλλά κάνει (και) κακό!

Αποδεικνύεται για ακόμα μια φορά μετά τις ευρωπαϊκές περιπέτειες του Απόλλωνα και της ΑΕΚ ότι η συμμετοχή σε κάποιον Ευρωπαϊκό όμιλο έχει και το ανάλογο τίμημα…

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Κάποιοι δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Κάποιοι άλλοι το αναγνωρίζουν, πλην όμως δεν του δίνουν μεγάλη σημασία, και μια τρίτη κατηγορία το παραδέχεται ευθέως και το προσυπογράφει: Τα πολλά και μεγάλα ευρωπαϊκά ταξίδια κάνουν (και) κακό! Για χρόνια αντιμετώπιζε το πρόβλημα αυτό ο ΑΠΟΕΛ, ωστόσο η μεγάλη πλειονότητα το προσπερνούσε ή το δικαιολογούσε λέγοντας: «Έλα μωρέ, ο ΑΠΟΕΛ έχει τόσο μεγάλο ρόστερ. Γιατί να τον επηρεάσει η Ευρώπη και οι τραυματισμοί».

Σιγά-σιγά, το πρόβλημα αυτό αντιμετώπισαν τόσο η ΑΕΚ όσο και ο Απόλλων. Η παρουσία και των δυο στους ομίλους του Europa League έφερε μεν χαμόγελα και χρήμα, έφερε όμως και κούραση και (κυρίως) τραυματισμούς που «πλήγωσαν» σοβαρά και τις δύο ομάδες, που είχαν ως στόχο τους τον τίτλο (ο Απόλλων φυσικά και συνεχίζει να τον έχει).

Διαβάστε επίσης: Απόλλων: Η/Οι εικόνα/ες κατάρρευσης

Συμφωνώ και επαυξάνω πως το όλο θέμα και η διεκδίκηση του τίτλου του πρωταθλητή δεν έχoυν να κάνουν μόνο με την κούραση από την Ευρώπη και τους τραυματισμούς που επισύρουν οι πολλοί και συνεχείς αγώνες, ωστόσο επιμένω πως πρόκειται για έναν πολύ σοβαρό παράγοντα. Τόσο οι κυανόλευκοι όσο και η ομάδα της Λάρνακας ταλανίστηκαν και βασανίστηκαν στη φετινή περίοδο από αλλεπάλληλους μυϊκούς ή άλλους τραυματισμούς, με αποτέλεσμα Αυγουστή και Ιδιακέθ (αλλά και ο Ιραόλα) από κάποιο σημείο και μετά να μην μπορούν να κάνουν την ανάλογη διαχείριση. Αντίθετα, ο ΑΠΟΕΛ, που έμεινε νωρίς εκτός Ευρώπης, είχε κάποιους τραυματισμούς, όχι όμως σε τέτοια έκταση και σοβαρότητα όπως οι άλλες δύο ομάδες. Ο Αυγουστή έφτασε στο σημείο να γυρίζει στον πάγκο και να μην ξέρει τι αλλαγή να κάνει, ποιον να βγάλει και ποιον να βάλει. Τέτοια λειψανδρία…

Διαβάστε επίσης: «Βάλε ο κορυφαίος, κι ας σε φωνάζουν πουλημένο»

Η μάχη για τον τίτλο, αλλά και της Ευρώπης και της 3ης θέσης μπαίνουν στην τελική τους ευθεία και όλες οι ομάδες μετρούν τα κουκιά τους. Είναι η στιγμή που ο κάθε προπονητής θα ήθελε να είχε όσο το δυνατόν περισσότερες επιλογές κι αυτό το πλεονέκτημα το έχει μόνο ο Πάολο Τραμετσάνι. Καλή και άγια η Ευρώπη, λοιπόν, αλλά η συμμετοχή σε κάποιον ευρωπαϊκό όμιλο έχει και το ανάλογο τίμημα, που ενδεχομένως κάποιοι να μην υπολογίζουν. Ειδικά οι ομάδες που κυνηγούν το όνειρο της Ευρώπης, όσο κι αν γνωρίζουν το πόσο εξοντωτικό (από κάθε άποψη) είναι το ευρωπαϊκό ταξίδι, καλά θα κάνουν να προετοιμάζονται και να παίρνουν τα μέτρα τους όσο καλύτερα μπορούν. Όχι για τίποτα άλλο, αλλά για να μην τρέχουν μετά. Όπως καλή ώρα τώρα…